ในโลกที่เร่งรีบ หมากล้อมบอกกับเราว่า "ช้าบ้างก็ได้"
ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตด้วยด้วยความเร็วเท่าไหร่กันอยู่ครับ?

ตั้งแต่ตื่นลืมตา เราพบเจอกับความเร่งรีบและรวดเร็วมากมาย ทั้งอินเทอร์เน็ต โซเชียลมีเดีย การจราจร การรับประทานอาหาร การใช้ชีวิต ทุกอย่างดูเร่งรีบไปหมด

หลายคนถูกสอนไว้ว่า ยิ่งช้ายิ่งเสียโอกาส ยิ่งช้ายิ่งตามใครไม่ทัน

ทุกวันนี้จะทำอะไรต้องเร็ว ฉับไว เหมือนความรวดเร็วกลายเป็นศาสดาใหม่ของโลกใบนี้

เราเสพติดความเร็วกันอย่างเหลือเชื่อ (แค่รอเข้าเว็บไซต์นานเกินไปก็หงุดหงิดแล้ว -- ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนกว่าจะต่ออินเทอร์เน็ตได้แต่ละทีต้องรอกันตั้งหลายสิบนาที) ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เป็นหนึ่งหน่วยข้อมูลที่ชีวิตยึดโยงกับความรวดเร็ว สำหรับอาชีพการงานเมื่อก่อน ไม่ใช่แค่ต้องไว แต่ต้องไวที่สุดอีกด้วย

มันทำให้ผมกลายเป็นหนึ่งในผลผลิตของยุคดิจิตอลที่บูชาความเร็วอยู่พอสมควร เช่น ถ้าเขียนอะไรออกมาได้สักอย่างก็อยากจะเห็นผลตอบรับทันที

แต่หมากล้อมกลับปฎิเสธความเร็ว หมากล้อมรีบไม่ได้ หลายๆ คนคงเคยได้ยินคำกล่าว "เล่นเร็วแพ้เร็ว เล่นช้าชนะช้า " 

เมื่อไม่นานมานี้ผมเพิ่งจะเข้าใจถึง "ความช้า" ในการเล่นหมากล้อมขึ้นมาอีกระดับ

หลังจากที่ได้นั่งสมาธิ ทำโจทย์ (ไม่ถึงกับสม่ำเสมอ แต่ก็ทำมากกว่าแต่ก่อนพอสมควร) พอเราฝึกฝนทำโจทย์มาในระดับนึง พอเราจะเดินหมากแต่ละครั้ง ผมเหมือนได้ยินเสียง (ที่เมื่อก่อนคงไม่เคยได้ยินเสียงนั้นเลย) บอกว่า "ลองอ่านหมากดูก่อนมั้ย ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้ คิดให้รอบก่อนดีกว่า"

แม้ระดับฝีมือจะยังไม่พัฒนาไปมาก แต่ผมก็ละเลียดเวลาและดื่มด่ำกับหมากล้อมได้ดีขึ้น ไม่อนาทรร้อนใจเมื่อคู่ต่อสู้เดินช้า ไม่รีบร้อนวางหมากทันที (อาจารย์เคยบอกว่า ถ้าเราแค่วางหมากไปแบบเรื่อยเฉื่อย ลิงก็ทำได้เหมือนกัน) และมีสมาธิกับแต่ละเกมมากขึ้น

มันเป็นความสุขเล็กๆ ที่เราตักตวงได้ เป็นความช้าในความเร่งรีบที่แสนรื่นรมย์ 

หมากล้อมกระซิบบอกผมอย่างนั้น.
SHARE
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments

rainnycool
7 months ago
ต้องทำซ้ำๆสินะคะ เราถึงจะเก่งขึ้นได้ :)

Reply