ผมมันสุดยอดอยู่แล้วว่ะ
ณ โฮสเทลแห่งหนึ่งแถวสะพานควาย ขณะที่เรากำลังพิมพ์งานที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ พนักงานโฮสเทล ร่างผอม ย้อมผมสีทอง และรอยสักเต็มตัวก็มาถามเราว่า เราทำงานอะไรเหรอ ถึงพิมพ์คอมฯ ตลอดเวลา

เราก็บอกว่าตอนนี้ทำงานแปลอยู่ แต่ถ้างานหลักตอนนี้เป็นนักเขียนบทซีรีส์

ทันทีที่เราพูดคำว่า "ซีรีส์" สายตาของพนักงานคนนั้นลุกวาวด้วยความหวัง

"ถ้าพี่มีช่องทาง พี่ฝากผมเข้าวงการได้ไหม ผมเคยทำหนังมาก่อนเป็นฝ่ายอาร์ตให้กับ..."

และเขาก็ยกตัวอย่างหนังไทยที่เราคุ้นชื่อมาหลายๆ เรื่องให้ฟัง เขาบอกตอนทำหนังสนุกมากเลย เสียดายไม่น่าไปติดคุก... ตั้งแต่ออกจากคุกมาก็หาโอกาสกลับไปทำงานสายโปรดัคชั่นไม่ได้อีกเลย

ถึงอย่างนั้น ชีวิตเขาก็ไม่ได้หดหู่เท่าไหร่ ระหว่างที่โฮสเทลไม่มีลูกค้า พี่เค้าก็ไลฟ์เป็นดีเจจัดรายการตัวเองไปเรื่อยๆ ใน Bigo Live เป็นรายเพลงแร็ปที่พี่เค้าแต่งเองแร็ปเอง

เมื่อกี้เราเดินไปชมว่าพี่เค้าแร็ปได้ดุเดือดมาก พี่เค้ายิ้ม และพูดอย่างฉะฉานว่า

"ผมมันสุดยอดอยู่แล้วว่ะ"
SHARE
Writer
Thanyanan_Wood
Storyteller
เรื่องเล่าของคนที่ชอบเล่าเรื่อง

Comments