ฝนฝักบัว
ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน
หลายครั้งมักจะจบลงด้วยคำพูดที่ไม่น่าฟัง

“คิดว่าคงไม่ไหวแล้ว”
“ของที่ยังต้องผ่อนด้วยกันเหลืออีกกี่เดือนเหรอ”
“วันก่อนที่เธอเห็นป้ายให้เช่าห้อง เธอเห็นตรงไหนนะ”
“ทุกวันนี้รู้สึกเหมือนชดใช้กรรมเลย ทำไมเราต้องรู้สึกแบบนี้ อีกนานเท่าไหร่หรอถึงจะชดใช้ความผิดหมด”

นี่คือคำปิดท้ายของคุณเวลาทะเลาะกันเสร็จ

“ยอมรับนะ ว่าเคยคิดจะย้ายออก เพราะรู้สึกว่าที่นี่มันไม่ใช่ที่ของเรา”
“ก็เคยคิดจะย้ายออกนะ แต่วันนั้นมันคง...สุดแล้วจริงๆ”
“คงไม่คิดแบบนี้ ถ้าที่นี่เป็นบ้านที่เราซื้อด้วยกัน”
“ถ้าวันนึงเราย้ายออก อยากให้รู้นะว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไป”

ถ้าการแก้ปัญหามันคือการย้ายออก
อนาคตจะอยู่ด้วยกันยังไงนะ
แต่สำหรับเรา.. ถ้าคุณย้ายออกไปมันก็ไม่ต่างอะไรกับเราเลิกกัน


หลายครั้งการทะเลาะกันช่วงหลังๆ
คุณก็ไม่ฟังเหตุผลของเราเลย
คุณได้ยินแต่เสียงของตัวเอง

พอเราพูด
คุณก็บอกเราชอบประชดบ้าง
พอเราเงียบ
คุณก็บอกเราชอบกวนประสาทบ้าง

คุณ..
ถ้าวันนี้คุณไม่ฟังเสียงของเรา
วันนึงที่เราหยุดพูดไปจริงๆ
วันนั้นคือเราไม่เหลือความรู้สึกแล้วนะ

คุณอยากให้เราคุยกัน
ฟังเราบ้างเถอะนะ
อย่าฟังแต่เหตุผลของตัวเอง
จนลืมฟังความรู้สึกเรา

เพราะวันนึง
คุณจะเหลือแค่เสียงตัวเองให้ฟัง


น้ำตาไหลลงไปพร้อมๆกันกับฝนฝักบัว
ที่เราเปิดแช่ไว้ในห้องน้ำ

ก่อนที่เราจะทำอะไรโง่ๆลงไป
ด้วยการทำร้ายตัวเอง

วิธีนี้เรียกสติเราได้ดีที่สุดแล้วแหละ

เรานั่งมองหยดน้ำบนแขนที่ไหลลงพื้น
ร้องเพลงที่เราชอบปลอบใจตัวเอง
เสียงดังก้องไปทั้งห้องน้ำ
รู้สึกว่าเวลามันผ่านไปนานมากๆเลย


ถ้าความสุขมีอยู่จริง
ขอให้เราเข้มแข็งให้มากๆ ไปจนถึงวันนั้นนะ
เราไม่อยากทะเลาะอีกแล้ว
เพราะเราเหนื่อยแล้วจริงๆ



SHARE
Written in this book
Love / Hate

Comments