จุดเริ่มต้นของความเป็นเพื่อน

เรามาเป็นเพื่อนกันมั้ย?     ฉันได้พูดกับเพื่อนคนหนึ่งตอนประถมต้นเมื่อสมัย 10 ปีที่แล้ว.. 


     เพื่อนคนนี้เมื่อสมัยประถมนั้น เราเคยเรียนที่เดียวกันแต่ช่วงประถมต้นเราอยู่กันคนละห้อง

     เธอเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูดจากับใคร อยู่ตัวคนเดียว ซึ่งต่างกับฉัน..

     ฉันชอบที่จะเล่น ชอบที่จะสนุก ชอบที่จะพูดคุยกับเพื่อนๆ แต่ฉันกลับอ่อนแอ.. อ่อนแอทั้งร่างกายและจิตใจ..

     ด้วยความที่เธอเป็นแบบนั้นเธอจึงมักที่จะโดนเพื่อนแกล้งอยู่บ่อยครั้ง และเธอก็ไม่คิดที่จะโต้ตอบคนที่มาแกล้งเธอเลย เธอกลับเลือกที่จะเงียบใส่

     ส่วนฉันก็มักถูกแกล้งเช่นเธอ แต่ฉันกลับที่จะตอบโต้คนที่เข้ามาแกล้งฉันตลอด แต่..ให้ตายสิฉันสู้ไม่ได้เลย หลายครั้งที่ฉันจบด้วยการร้องไห้

     แต่ไม่รู้สิ.. ว่าครั้งนั้นทำไมตอนนั้นฉันถึงเดินเข้าไปถามเธอในขณะที่เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนของตัวเอง ฉันคงเห็นเธออยู่คนเดียว.. หรือไม่ก็ฉันเห็นเธอถูกแกล้งเหมือนกัน

     ตั้งแต่ตอนนั้นเราก็เป็น 'เพื่อนสนิท' กันจนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกัน เพราะฉันย้ายบ้านมาตั้งแต่ตอนประถมปลาย แต่เราก็ยังคุยกันผ่านทางเมสเสจผ่านทางไลน์

อยากขอบคุณนะที่มาเป็นเพื่อนกัน :)
     สารภาพตรงนี้เลยนะครั้งหนึงน่ะฉันรู้สึกเบื่อเธอ เบื่อที่ฉันคอยเป็นห่วงคอยถามไถ่เธอตลอด แต่เธอกลับไม่เคยถามไถ่ฉันบ้าง.. เธอกลับมาบ่นเรื่องของเธอกับ 'เขา' ให้ฟังแทน ฉันเลยออกห่างเธอมาสักพัก..

     จนตอนนี้เพื่อนฉันไม่เงียบเหมือนตอนนั้นแล้วนะ พูดเก่งขึ้นเยอะเลย พูดเก่งกว่าฉันในตอนนั้นอีก แถมเก่งขึ้นเยอะเลย ดีจัง..

     ฉันจะไปหาเธออีกครั้งเมื่อทุกอย่างมันลงตัวกว่านี้.. ฉันคิดถึงวันเก่าๆของเรา คิดถึงช่วงเวลาวัยเด็ก คิดถึงโรงเรียนที่เป็นจุดเริ่มต้นคำว่าเพื่อนของเรา

     ขอบคุณนะที่ตอนนั้นเรามาเป็นเพื่ินกัน ฉันสนุกมากเลยเมื่ออยู่กับเธอ เธอคนนี้ที่ตอนนี้สดใสผิดกับตอนนั้นลิบลับ เธอผู้น่ารัก เธอซึ่งคือ
เพื่อนสนิทของฉัน
SHARE
Written in this book
ณ ช่วงเวลาหนึ่ง
ทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต กลายเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่แสนสำคัญ
Writer
DOLLYz
STUDENT
ครั้งหนึ่งกับเรื่องราวที่พ้นผ่าน

Comments