ไม่เคยทำได้
“กลับไปคบกันแล้วเหรอ” ฉันเอ่ยถามขึ้นขณะที่เรานอนเคียงกัน
คุณได้แต่เงียบ ไม่ยอมตอบคำถามฉัน
“ก็คงงั้น” คุณตอบหลังจากปล่อยให้ความเงียบดังก้องกังวานทั่วห้อง คุณยังจับมือฉันแน่น
“แล้วเรื่องของเราจะเอายังไงต่อ” ฉันกลั้นใจถามออกไปให้รู้แล้วรู้รอด ไม่อยากเก็บไว้ให้หนักอกอีกต่อไป
“ก็ถ้าเขายังไม่รู้ ก็เป็นอย่างนี้เรื่อยๆแหละ” คุณยิ้ม
ฉันอยากหันหนีรอยยิ้มนั่น ไม่อยากเห็นมันอีกต่อไป
แต่ฉันไม่เคยทำได้
ฉันเงียบ ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดีกับการที่คุณอยากเก็บฉันไว้ในชีวิตอย่างไร้สถานะ และต้องหลบๆซ่อนๆ
ไม่รู้ว่าควรดีใจที่คุณต้องการฉันจนยอมเอาความสัมพันธ์ของคุณและเขามาเสี่ยง หรือเสียใจที่คุณเห็นว่าฉันเป็นของตายในกำมือคุณ
เหมือนคุณจะรู้ว่าฉันคิดอะไร คุณจึงประคองหน้าฉันเพื่อรับจุมพิตหวานล้ำที่ทำให้ฉันใจอ่อนทุกครา
“คิดอะไรคะ”
คุณเริ่มใช้คำคะขาเพื่อล่อลวงเอาคำตอบจากฉัน
“เปล่า แค่คิดไม่ออกว่าจะจัดการความรู้สึกตัวเองยังไง”
คุณจูบหน้าผากฉัน ฉันอยากจะหลบเลี่ยง ผลักไสคุณ แต่ก็ทำไม่ได้ไม่เคยทำได้
ฉันรู้ดีว่าความสัมพันธ์ลับๆนี้ต้องจบลง และฉันไม่ควรหวังอะไรลมๆแล้งๆ
แต่ก็นั่นแหละ ฉันไม่เคยทำได้


SHARE
Written in this book
Short Stories
Writer
Alexsel
(Wanna be) writer
A woman who writes

Comments