HAPPY BIRTH DAY.



            คืนนี้เป็นคืนที่แปลกไป 



ฉันกับแฟนเหมือนตั้งกฏกันกลายๆว่าก่อนไปนอนต้องบอกฝันดีกันทุกครั้ง ไม่ว่าจะทะเลาะกันหรือไม่ว่างแค่ไหน สำหรับฉันการไม่บอกฝันดีกันก็คงคล้ายๆกับคู่ทั่วๆไปที่ไม่คุยกันหรืออิกนอร์ใส่กัน  ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ถ้าครั้งไหนที่ไม่ได้บอกฝันดีกันนั่นเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ

ไม่ก็ฉันไปทำเรื่องร้ายแรงอะไรให้เธอโกรธ 


ห้องสนทนาของเราจบลงด้วยคำว่า 'ไปนอนเถอะ' ของเธอหลังจากที่ฉันบอกฝันดีไป ไร้ซึ่งคำว่าฝันดีกลับมา ฉันตะหงิดใจนิดหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้อะไรมากเพราะคิดว่าเดี๋ยวเธอก็มาบอก และฉันก็นอนไม่หลับ จนแล้วจนรอดฉันก็ลุกจากที่นอนมาเปิดแอพลิเคชั่นสีฟ้าอีกครั้ง และก็พบว่าเธอยังไม่ได้บอกฝันดี ทั้งๆที่เธอก็ออนไลน์มาร่วมชั่วโมงกว่าๆแล้ว


ทำไมล่ะ.. โกรธอะไรฉันหรือเปล่า

ฉันยังคงกระวนกระวายใจนอนไม่หลับ และเลื่อนฟีดข่าวไปเรื่อยๆ นาฬิกาดิจิทัลบอกเวลาห้าทุ่มกว่าๆเกือบเที่ยงคืนแล้ว ฉันเกือบจะตัดใจไปหาอย่างอื่นทำแล้วเตรียมเข้านอนแต่พอสายตาเหลือบไปเห็นวันที่ที่อยู่ใกล้ๆกับนาฬิกาใจก็ใจเต้นตึกตัก วันเกิดของฉันวันที่18 และมันเหลืออีกไม่กี่นาทีแล้ว

จนกระทั่งเที่ยงคืน ฉันจดจ่ออยู่หน้าไทม์ไลน์ว่าเธอจะมาแฮปปี้เบิร์ดเดย์ฉันตามที่คาดมั้ย ผ่านไปหนึ่งนาที สองนาที.. จนห้านาทีเธอก็ยังไม่มา ฉันถอดใจ บอกฝันดีเธอยังไม่บอกเลย แล้วจะมาจำวันเกิดฉันได้ยังไง 

ติ๊ง


แต่ก็นั่นแหละ เซอร์ไพร์มักจะมาในเวลาที่คาดไม่ถึง เที่ยงคืนเจ็ดนาทีพร้อมกับโพสต์อวยพรวันเกิดบนไทม์ไลน์ของฉัน สเตตัสที่บ่งบอกชื่อว่าเธอเป็นคนโพสต์ ฉันยิ้มกว้างกับเซอร์ไพร์อันแสนน่าประหลาดใจนี้ จนกระทั่งเสียงเตือนข้อความเข้าอีกครั้ง


"ฝรรดีนะ"

คำสั้นๆที่มีความหมายยิ่งกว่าอะไรบนโลกถูกส่งมาให้ ทำให้ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ลืมที่จะบอกฝันดีกัน แต่เธอแค่ยอมอดนอนรอเวลามาอวยพรวันเกิดฉันก่อนจะเข้านอนเท่านั้นเอง 

สำหรับคุณคงคิดว่าแค่บอกฝันดีหรืออวยพรวันเกิดผ่านหน้าไทม์ไลน์มันจะวิเศษวิโสสักแค่ไหนกันเชียว สำหรับฉันมันวิเศษมากกับการที่เราห่างกันหลายร้อยกิโลเมตรแต่เราก็ยังประคองความสัมพันธ์นี้เอาไว้ได้ มันวิเศษมากที่ถึงแม้เราอาจจะได้เจอกันแค่ปีละครั้งแต่ฉันยังคงสำคัญต่อเธอเสมอ มันวิเศษมากแม้จะไม่มีของขวัญชิ้นไหนก็ตาม มีเพียงความรู้สึกห่วงใยที่ส่งผ่านตัวอักษรมาให้

มันเป็นความรู้สึกวิเศษ.. เธอวิเศษ

เธอจะไปกับใครบนโลกก็ได้ที่ให้ความสุขเธอได้มากกว่าฉัน คนที่อยู่กับเธอในระยะเผาขน คนที่ได้เห็นหน้ากันทุกวัน คนที่ดูแลเธอได้ ไม่ใช่คนที่คุยกันผ่านห้องสนทนาออนไลน์ แต่เธอก็ยังเลือกฉัน 

ขอบคุณที่พยุงกันมาตลอด หวังว่าวันเกิดปีต่อๆไปฉันจะมีเธอมาอวยพรวันเกิดก่อนใครแบบนี้อีก
ไม่เฉพาะวันเกิดสิ ขอให้เธออยู่กับฉันทุกเทศกาลไปเลย :)

SHARE
Written in this book
Oasis's story
Writer
Oasis_2019
Shortly girl.🙃
ชอบการอ่าน แต่รักการเขียน

Comments