อยู่ในบทเพลง




เขาว่ากันว่าในเพลงจะมีใครบางคนอยู่ในนั้น
เสียงเพลง เนื้อเพลง องค์ประกอบทุกอย่าง
ทำให้คิดถึงใครบางคน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
คิดถึงมาก
แต่กลับไม่ได้ติดต่อกันได้ วงโคจรค่อยๆถอยห่างกันไป



เป็นเพลงที่เปิดวนซ้ำๆ
พอสวมหูฟังและหลับตาลง
เหมือนรอบตัวมีเขาอยู่ข้างๆ ภาพเก่าๆวนมาในหัว
ไม่มีคราบน้ำตา แต่มีรอยยิ้ม
ด้วยความคิดถึงความทรงจำที่ดี ที่มีความสุข




เหมือนเป็นการเรียกความสุขกลับมาใช้อีกครั้ง



กลับห่อเลี้ยงหัวใจที่แห้งแล้ง
มันเฉาตั้งแต่เธอค่อยๆหายไป 
ส่วนฉันเองก็ไม่สามารถรั้งเธอเอาไว้
เมื่อเส้นทางของเราสองคนไม่เหมือนกัน
แต่การที่เห็นว่าเธอยังสบายดี ฉันก็โล่งใจ
ขอบคุณที่ดูแลตัวเอง ขอบคุณที่มีความสุข



ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยใช้เวลาร่วมกัน 


ถ้าได้อยู่ใกล้ๆกันอีกครั้ง
มันจะเป็นยังไงกันนะ ... กลับไปแก้ไขเรื่องที่ทำผิด
จะไม่ยอมให้ทุกอย่างจบลงง่ายดายเหมือนตอนนั้นหรือเปล่า
แต่พอคิดไปคิดมาแล้ว
ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีแล้ว (ใช่ไหม)
เพราะถ้าเรายังดันทุรังอยู่ด้วยกันต่อไป
มันคงจบแย่กว่าเดิม คงมีน้ำตาที่ต้องเสียกันอีกเยอะ
กลายเป็นคนโง่งมกับความรัก




ตอนนี้ขอคิดถึงเธอตอนที่บทเพลงบรรเลงไปก่อนนะ
ขอแค่มองดูห่างๆ
ขอให้ความสุขกับชีวิตนะ
และโปรดดูแลตัวเองให้ดีๆ อย่าเจ็บ อย่าไม่สบาย
กลัวว่าเธอจะไม่มีใครดูแล อย่าดื้อเลย
และรู้อะไรไหม...รอยยิ้มของเธอสดใสจริงๆนะ
ยิ้มมันบ่อยๆเถอะ


 

SHARE
Written in this book
Peach, Pls
เผื่อหนังสือเล่มที่ 00:27 น. จะหนาเกินไป
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments