โรงเรียนของเราน่าอยู่
พอมาถึงจุดที่เลยวัยแสนสุขในรั้วโรงเรียนมาแล้ว
ไม่ว่าใครก็ต้องคิดถึง และอยากจะหวนคืนสู่รั้วโรงเรียนอีกครั้ง
ไม่ใช่เพราะต้องการกลับไปเรียน หรือ กลับไปเป็นเด็ก
แต่เพราะความทรงจำมากมายเหล่านั้นต่างหาก
ที่เราต้องการจะกลับไปเจอ
เพื่อนฝูง ครู อาจารย์ วันเวลาที่แสนสุข                    ที่เคลื่อนผ่านตัวเราอย่างช้าๆในตอนอดีต แต่กลับรู้สึกว่าเร็วแสนเร็วในปัจจุบัน การกลับมาในแต่ละครั้ง ไม่ได้หวังมากถึงขนาดต้องเจอเพื่อนครบทุกคน
เพียงแค่ได้พาตัวเอง ไปเดินอยู่ในสถานที่ ที่อัดแน่นไปด้วยความทรงจำมากมาย เท่านั้นก็ดีเกินพอแล้ว
แม้ว่ารุ่นน้อง ที่ต่างใช้ชีวิตแสนสุขแบบตัวเราในสมัยก่อนก็จบกันไป จนเข้าสู่ชีวิตนักศึกษาแล้ว
ก็ไม่รู้จักเด็กคนไหนเลย อาจารย์ในห้องต่างๆที่อยากจะเข้าไปทักทาย ยังต้องใช้เวลาอยู่เป็นนาที จนกว่าจะจำเราได้
มันผ่านมานานขนาดนี้แล้วหรอ นานจนขนาดที่ว่าครู อาจารย์ที่เคยสอน หายไปจนเกือบหมดแล้ว ท่านที่ยังอยู่ก็แทบจะจำกันไม่ได้ มันเหงาจนน่ากลัวแปลกๆ
ความสุขที่แสนหอมหวาน มันทำได้แค่คุกรุ่นอยู่ในหัวใจ
แต่ไม่อาจสัมผัสได้แล้วได้เวลาจริงที่เป็นอยู่
เพื่อนที่ต่างแยกย้ายกันไป จนบางคนแทบไม่ได้เห็นหน้า ควต้องขอบคุณโลกโซเชียล ที่ยังพอได้เห็นหน้าคุยกันบ้าง การแหกกฎโรงเรียนไม่ว่าจะครั้งแรก หรือแต่ละครั้งที่ผ่านมา คิดย้อนกลับไปทำไปได้อย่างไรกันนะ
แม้แต่เพื่อนรัก ที่ตายจากไป จนเกินครึ่งทศวรรษมาแล้ว ก็ทำได้เพียงนึกถึง
โรงเรียน สถานที่ ที่บรรจุความรู้สึกของคนมากมาย    ความรัก ความตาย ความผิด ความสุข อย่างที่พูดไว้ด้านบน ไม่ว่าเราจะคิดถึงมากแค่ไหน
ได้กลับมาสัมผัสมากแค่ไหน สิ่งที่เราสัมผัสเบื้องหน้า
มันได้เปลี่ยนไปหมดแล้ว เปลี่ยนไปจนตัวเราเอง
ยังแทบไม่รู้จัก เพียงแค่
การที่พาตัวเรากลับมายืนตรงนี้ แล้วอบอุ่นหัวใจ กับช่วงเวลาที่ผ่านความรู้สึกเหล่านั้นมา                            แค่นี้ก็มีความรู้สึกที่แสนอบอุ่นอัดแน่นอยู่เต็มหัวใจแล้ว







ได้พักใจกลับมาย้อนวันวานที่บ้านเกิด
ได้กลับมาที่โรงเรียนที่อยู่มาตั้งแต่คุณแม่ทำงาน
เราอยู่โรงเรียนนี้นานกว่าคนอื่นไม่มากนัก
เพราะแม่ทำงานอยู่ก่อนจะเข้าเรียน2ปี
การกลับมาครั้งนี้ทำให้รู้เลยว่า มันผ่านมานานมากแล้วจริงๆ น่าคิดถึงเนอะ อย่าลืมกลับไปโรงเรียนกันด้วยละ
SATURDAY 22 DECEMBER 2018 02:31 PM
คงต้องคิดถึงที่นี่อีกแน่ๆเลย ก็แหงละ ใช้ชีวิตอยู่ในรั้วแห่งนี้มาตั้งนาน 
อาจจะเขียนไม่ค่อยรู้เรื่องอีกแล้วนะครับ บางอย่างมันเริ่มเลือนลาง แม้จะวางบทไว้ก่อนเขียนแล้วก็เถอะ 555555555 
//ยังไม่แก่เฟ้ย !
SHARE
Writer
Risker
writer
ชอบอ่านในสิ่งที่ชอบ ชอบเขียนในสิ่งที่ชอบ เราแค่ทำในสิ่งที่ชอบ ที่มันไม่เดือดร้อนเรา และไม่เดือดร้อนใคร :)

Comments