เริ่มต้น ระหว่างทาง
 “เออ อยากนั่งรถไฟไปคนเดียวว่ะ”

แผนที่วางไว้ตั้งแต่ต้นปี คลับคล้ายคลับคลาว่าเป็น New year resolution ตั้งแต่ต้นปี แต่ได้มาลงมือทำจริงๆ ก็ตอนสิ้นเดือนสุดท้ายของปี ใช้เวลานานดีนะ แต่ก็นั่นแหละถ้าทำตั้งแต่ในช่วงต้นปี อาจจะมองเห็นความสุขระหว่างทางเปลี่ยนไป เรารับรู้กับความเปลี่ยนไปในแต่ละวันผ่านความรู้สึก ผ่านความคิด ผ่านเรื่องต่างๆที่สะท้อนผ่านการกระทำ  


พี่ที่ทำงาน ที่โคตรอินกับการอยากทำอะไรก็ทำ ทำเลยดีว่ะ ทำตอนนี้เลย จองตั๋วรถไฟไปลาว

หันมาถามเรา จะจองตั๋วรถไฟไปไหนนะ

“ลพบุรี”
“จองตั๋วไปยัง”
“ยังอ่ะ”

โอเคๆ ชั้นไหน

.

.

07.00 น. หรือ 09.30 น.



07.00 น. ดีกว่า ไม่ร้อนมาก



อ่ะ ใบจอง

แต่ว่า จองขึ้นที่ไหนนะ บางเขนป่ะ

เหอะ หัวลำโพง 7.00

555555555555555555555555555555555555555555

ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ ขำกับมันไปเถอะนะ อย่าไปเสียใจเลย ถ้ามันจะผิดพลาดบ้าง เพราะเราก็ไม่รู้ว่ามันจะพาเราไปไหน ค่อยๆแก้มันไป อะไรที่เป็นปัจจัยภายนอกที่ควบคุมไม่ได้ ไม่มีประโยชน์ที่ใจเราจะไปยึดติด เกิดขึ้นไปแล้ว ก็สนุกกับมันไป
 
 
เราชอบนะ ชอบที่จะได้จัดแจง จัดเตรียมสิ่งของ เพื่อตัวเราเอง ไม่ใช่เพื่อใคร
ชอบความรู้สึกของตัวเอง ชอบที่ปล่อยให้ความรู้สึกตื่นเต้นอยู่ตรงนั้น ชอบที่จะหัวเราะไปกับความไม่รู้ของเรา ชอบที่จะได้ไปเห็นมันด้วยตา ชอบที่จะไปยิ้มให้กับห่าเหวอะไรก็ไม่รู้ที่จะเกิดขึ้น
ชอบอิสระแบบที่ไม่มีใครได้ นอกจากตัวเราทำเอง

วันไหนถ้าเราเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา ขอให้ตัวเราในวันนั้น นึกถึงความรู้สึกใจเต้นแรงแบบนี้อีกครั้งนะ

“ไม่มีอะไรแย่เท่าที่เราคิดไว้แล้ว ใจเย็นๆ เริ่มมันไปอย่างช้าๆนะ”
 - ระหว่างไปทางลพบุรีบอกเราไว้แบบนี้


ถ้าวันนั้นพี่เขาไม่ได้จองตั๋วให้เรา ณ วินาทีนั้นเลย แล้วเรากลับมาจองเอง ก็คงยังไม่ได้พาตัวเองไปนั่งรถไฟคนเดียวครั้งแรก

ไม่กี่ชั่วโมงบนรถไฟ
ระยะทางไม่ไกลจากกรุงเทพ 
แต่เรากลับมาใส่ใจกับความรู้สึกของตัวเราเองมากกว่าทางระยะทางที่เราคาดหวังไว้ว่าจะไป

ขอให้ความรู้สึกเหล่านี้ หวนกลับมาในวันที่เราต้องการกำลังใจนะ   

เป็นเดือนธันวาคม ที่ทำให้เราตั้งตอคอยเดือนธันวาคมปีหน้าเลย : )


SHARE
Writer
iandyou
writer
write by my heart and still be yours

Comments