คดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนว์ไวท์

ถึงคุณ
..
ฉันได้กลิ่นลมหนาวแล้ว ตลอดอาทิตย์นี้ดูเหมือนมันแวะทักทายอย่างจริงจังขึ้นกว่าวันก่อน กลิ่นของความหนาวทำให้รู้สึกดีคุณเห็นด้วยหรือเปล่า อย่างน้อยตอนนี้ก็ดีขึ้นกว่าที่ผ่านมานิดหน่อย ฉันเลยตอบสนองกับความรู้สึกของลมหนาวด้วยการอ่านหนังสือเยอะที่สุดในรอบสัปดาห์

คุณคงว่าฉันอ่านหนังสือเป็นปกติอยู่แล้วใช่มั้ย คราวนี้มันมากกว่าปกติเลยนะ มากเท่ากับจำนวนเล่มในแต่ละเดือนของภาวะปกติ ก็เพราะว่าตอนนี้ฉันไม่ปกติ คำตอบคือใช่ ฉันจึงทำให้ปกติด้วยการอ่าน แต่กลายเป็นไม่ปกติยิ่งขึ้นไปอีก แล้วจำนวนสามในสี่เล่มเป็นหนังสือของคะนะเอะ

ฉันอ่านอย่างบ้าคลั่งอีกแล้วเหรอ เปล่านะไม่ใช่ซะหน่อยแค่ติดพันเท่านั้นเอง

หนังสือของคานะเอะจัดอยู่ในประเภทนวนิยายแนวสืบสวน การฆาตกรรม ไม่รู้สิตัวฉันเองกลับไม่ค่อยเห็นด้วย ฉันว่าหนังสือของผู้หญิงคนนี้ควรอยู่ในหมวดหมู่ จิตวิทยา จิตวิเคราะห์ อะไรพวกนี้รึเปล่า เพราะเรื่องที่เธอเขียน ไม่เน้นถึงการสืบสวนสอบสวน หรือการชิงไหวชิงพริบระหว่างนักสืบกับคนร้ายสักนิด

ไม่ได้พาเราเข้าไปในความรู้สึกถึงการคาดเดาตัวฆาตกร อยากรู้ว่าใครเป็นคนฆ่า ฆ่าทำไม เพราะอะไร เล่ห์เหลี่ยมของฆาตกรซับซ้อนซ่อนเงื่อนแบบไหน เปล่าเลย คะนะเอะจะเสนอเรื่องราวในอีกรูปแบบหนึ่ง ในแง่มุมของคนรอบข้างทั้งสองด้าน คือทั้งฝ่ายกระทำและฝ่ายถูกกระทำ(เหยื่อ/ฆาตกร)และเหยื่อของสังคม ในที่นี้อาจไม่ใช่ตัวฆาตกรด้วยซ้ำไป

นี่จึงเป็นเสน่ห์ที่ฉันรักจะอ่านเรื่องของเธอเล่มแล้วเล่มเล่าโดยไม่รีรอ คุณรู้นี่ฉันชอบจะอ่านเรื่องราวที่เขียนถึงความรู้สึกกับอารมณ์หลากหลายของผู้คนจะตายไป ผู้คนที่เป็นสีเทา คะนะเอะเสนอด้านมืดของคนได้กระตุกความรู้สึกมาก นั่นคือไม่มีใครเป็นสีดำ ไม่มีใครเป็นสีขาว ในสีดำย่อมมีสีขาวอยู่บ้าง และในสีขาวย่อมมีสีดำอยู่บ้าง

ฉันอ่านโดยไม่สนใจใคร่รู้ว่าใครเป็นฆาตรกร แต่สนุกกับการเห็นพฤติกรรมของผู้คนรอบข้างทั้งฆาตกรและเหยื่อ หรือแม้แต่สังคมรอบนอกที่ไม่ได้รู้เห็นหรือรู้จักจริงๆ นอกเสียจากว่าเสพข่าวตามสื่อซึ่งเสนอมุมมองในความคิดเห็นส่วนตัว หรือข้อเท็จจริงเพียงน้อยนิด โดยไม่สนใจว่าจะทำร้ายใครไปบ้าง

และการพิพากษาหน้าคีย์บอร์ดก็เริ่มขึ้น อดีต ความสัมพันธ์กับผู้คนตั้งแต่เล็กจนโตถูกขุดคุ้ย ชำแหละ คาดเดาไปด้านใดด้านหนึ่ง ความน่าจะเป็น การแบ่งฝ่ายในความหมายที่ว่าเพื่อต่อสู้เพื่อคนใดคนหนึ่งจริงหรือเปล่า? อย่างในเรื่องที่เพื่อนของเหยื่อ(ผู้ถูกกล่าวหาว่าฆ่า)กระทำโดยการเปิดเผยชื่อเธอ

คนเขียนบทความข่าวที่ไร้สำนึกสร้างกระแส หรือแม้แต่พ่อแม่ที่กลับไม่ปกป้องลูกสาวของตัวเอง

เกิดอะไรขึ้น?
การคล้อยตามกระแสข่าวโดยไม่ไตร่ตรองมีผลกับความคิดใช่หรือไม่?

"เราไม่อาจเปลี่ยนแปลงอดีตได้ ไม่อาจลบสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วให้หายไปได้
แต่มันจริงหรือ
อะไรกันแน่ที่ถูกต้อง ระหว่างอดีตที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของตัวเอง
กับอดีตที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของคนอื่น"
(น.๑๔๐)

ทำให้เกิดคำถามว่าว่าตัวเราเองล่ะ คนรอบข้างเพื่อนสนิทมองเราเป็นแบบไหน เราเป็นแบบไหนในสายตาคนอื่น?

คุณคิดว่าฉันเป็นยังไง เอาเถอะอันที่จริงฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าคำตอบคุณจะเป็นแบบไหน โพสอิทคำว่า “โลกส่วนตัวสูง” แปะอยู่ตรงหน้าผากฉันนี่

ว่าแต่คุณชอบหนังสือเล่มนี้เหมือนที่ฉันชอบรึเปล่า
คุณรักเธอเหมือนที่ฉันรักหรือเปล่า.

#คดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนว์ไวท์
#นวนิยายแปลญี่ปุ่น
#มินะโตะคะนะเอะ เขียน
#กนกวรรณ เกตุชัยมาศ แปล
#แพรวสำนักพิมพ์

SHARE
Written in this book
เล่มนี้ที่ฉันอ่าน
บันทึกเป็นเรื่องราวบอกเล่าผ่านหนังสือ
Writer
Takaing_Doa
Reader and Writer
เพราะอ่านฉันจึงเขียน

Comments