รักแรกมักจะอยู่ในชุดนักเรียนเสมอ
รักแรกในความทรงจำของคุณในตอนนั้นเขาเป็นใคร ใช่เด็กในชุดนักเรียนหรือเปล่า?ฉันได้เจอกับเธออีกครั้งในกรอบหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็กๆที่เราเรียกกันว่าสมาร์ทโฟน ในแอพลิเคชั่นสีฟ้าที่เราเรียกกันว่าเฟซบุ๊ค เราเฉี่ยวกันไปมาในโลกโซเชี่ยล และฉันเชื่อว่าเธอคงไม่ได้รับรู้ถึงการมีตัวตนของฉันแล้ว

ก่อนหน้านี้เราเคยเจอกันมาก่อน จนกระทั่งฉันเรียนจบและต้องไปเรียนต่อที่อื่น ความทรงจำระหว่างเรามันก้ำกึ่งระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง เธอไม่เคยเห็นฉันในสายตาหรอก เพราะฉะนั้นฉันก็ไม่ใช่รุ่นน้องของเธอ และเธอก็คงจะไม่ใช่รุ่นพี่ของฉัน 

เพราะฉันคิดกับเธอมากกว่านั้น


ฉันคลั่งไคล้เธอมากถึงขนาดเข้าวงดนตรีวงเดียวกับที่เธออยู่ ไหลไปเรื่อยๆหวังว่าเราจะได้เข้าใกล้กันมากกว่าที่เป็น หวังว่ามันจะร่นระยะห่างของเราให้ลดน้อยลง แต่ก็ไม่เลย เธอยังคงไม่เห็นเด็กกะโปโลคนหนึ่งที่คอยจ้องมองเธอตลอด เธอไม่เคยรับรู้ความรู้สึกของฉัน เวลาผ่านไปเป็นสัปดาห์ เป็นเดือน และเป็นปี จนฉันทนไม่ไหวสารภาพความในใจออกไป


แต่เธอทำเป็นไม่รับรู้ แล้วยังไงล่ะ? ฉันชอบเธอแล้วมันทำไมล่ะ เธอต้องชอบฉันกลับเหรอ 


นั่นคือสิ่งที่ฉันได้รับกลับมา เป็นรักแรกและรักครั้งเดียวที่ฉันลืมไม่ลงและลืมไม่ได้



ฉันเรียกเธอว่า2019ตามการนับตัวอักษรภาษาอังกฤษ พอนำมาเรียงกันมันก็จะเป็นชื่อเธอพอดี ฉันเรียกเธอให้รู้กันกับเพื่อนเป็นเหมือนรหัสมอสเวลาคุยกัน แต่นั่นเป็นความคิดที่ยอดแย่ที่สุด

เพราะปีหน้าก็ค.ศ.2019แล้ว ฉันจะต้องเจอกับเธอในทุกวันของปีถัดไปบนปฏิทิน


ตอนนี้ฉันมีรักครั้งใหม่แล้ว แต่ฉันก็ยังไม่ลืมเธอแม้มันจะผ่านมานานมากแค่ไหน ฉันแค่รู้สึกว่าฉันไม่ได้รักเธอแล้วแต่ไม่รู้มันคืออะไร นั่นสิ..


คงเป็นความผูกพันธ์ที่เคยมีให้ล่ะมั้งนะ..
ไว้เจอกันอีกครั้ง คุณ2019 :)

SHARE
Written in this book
Oasis's story
Writer
Oasis_2019
Shortly girl.🙃
ชอบการอ่าน แต่รักการเขียน

Comments