วงจรความหวัง
เอ้าชนนน!!!! 
     อาทิตย์นี้เราเห็นสตอรี่ที่คุณออกไปดื่มกี่ครั้งแล้วนะ เห็นมันบ่อยเสียกว่าการได้เห็นหน้าคุณอีกละมั้ง..

     “ ดื่มอีกแล้ว ได้นอนบ้างมั้ยเนี่ย” นิ้วของฉันพิมพ์ข้อความรีพลายไปในสตอรี่ของเธออย่างไม่คิดอะไร เพราะบ่อยครั้งที่เธอแค่กดอ่านแล้วก็ไม่ส่งข้อความตอบกลับมา มันเป็นการกระทำที่ฉันถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ‘ทำไปเพื่ออะไรวะ?’ ทำไปแล้วก็รู้สึกชาๆที่หัวใจทุกครั้งไป 
 
        4 ปีแล้วหลังจากวันที่ความสัมพันธ์จบลง หลายครั้งที่เหมือนจะมีโอกาสเริ่มนับหนึ่งใหม่กับความสัมพันธ์นี้ แต่สุดท้ายมันก็จบลงที่คำว่าเหมือนทุกที 

        “รักแรก” คือรักที่ลืมยากที่สุด.... ทุกๆคนต่างบอกอย่างนั้น ฉันที่ไม่เชื่อในวันที่ยังไม่เคยได้ลองรักใคร วันนี้กลับเชื่อแบบไร้ข้อสงสัยเพราะมันยากเกินบรรยายจริงๆ ต่างคนต่างมีคนใหม่แต่ไม่มีครั้งไหนที่เราจดจำได้ทุกลายบะเอียดเท่าครั้งแรกสักที ใจเต้นครั้งแรก ถูกจีบครั้งแรก จับมือครั้งแรก รวมไปถึงจูบครั้งแรก มันฝังลึกอยู่ในความทรงจำราวกับว่ามันถูกวาดไว้ด้วยปากกาเพอร์มาเน้นท์
 
          ความหวังเล็กๆของฉันถูกจุดขึ้นเมื่อเห็นว่าแชทสนทนาของฉันมันขึ้นว่า typing.... แต่สุดท้ายมันก็ถูกดับลงเหมือนทุกครั้งไป เมื่อtypingนั้นหายไปแต่กลับไม่มีบทสนทนาไหนถูกเริ่มขึ้นz

     







SHARE

Comments