วันที่พบคุณในร้านกาแฟ
วันคืนผ่านไปอย่างเชื่องช้า
ใจของฉันไม่อยู่ที่นี่อีกแล้วหลังจากรู้ว่าจะได้พบกับคุณ

บรรยากาศดี ๆ ในร้านกาแฟ เก้าอี้สีน้ำตาลไหม้ ภาพวาดที่เสริมให้ที่แห่งนี้เป็นแกลเลอรี่ศิลปะสุดคลาสสิก
และคุณที่นั่งอยู่ตรงหน้า คุณผู้ซึ่งงดงามกว่างานศิลปะชิ้นใดใด
ฉันจินตนาการไม่หยุดหย่อน เมื่อถึงวันที่เราได้พบกันจริง ๆ จะเป็นยังไงนะ

คุณคงมีเรื่องราวที่อยากเล่าให้ฟังมากมาย แต่ฉันคงไปที่นั่นด้วยหัวใจอันพองโต เพียงเพื่อจะไปนั่งมองคุณเท่านั้น
ลิ้มรสละมุนของกาแฟ แล้วโลดแล่นไปในเรื่องราวที่คุณเล่าด้วยกัน

และเมื่อเวลาระหว่างฉันกับคุณหมดลงเหมือนกับกาแฟในแก้วเซรามิคนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของฉันคงจะหายไปอีกครั้ง

ได้โปรดเถอะ ได้โปรดอย่าบอกลา
ได้โปรดอย่าหายไปไหนอีกเลย
เสียงวิงวอนนั้นช่างแจ่มชัด แม้มีตัวตนอยู่เพียงในห้วงความคิด
เพราะการไม่ได้เจอคุณนั้น มันทรมานยิ่งกว่าสิ่งใด

ท่วงทำนองหวานขับกล่อมผู้คนที่ยังคงดื่มด่ำกับกาแฟแก้วโปรด
แต่เสียงของคุณนั้นไพเราะกว่าทุก ๆ บทเพลง แม้จะเป็นตอนที่คุณกล่าวประโยคที่มักจะใช้ทุกครั้ง 
'​ไม่เป็นไร อย่างน้อยฉันจะใช้ชีวิตอยู่ในจินตนาการของเธอ' 
กระทั่งคำบอกลาของคุณ ยังนุ่มละมุนยิ่งกว่าฟองนมในแก้วกาแฟเสียอีก

SHARE
Written in this book
Heartbeat Moments
Not good, not bad, just love.
Writer
rbnomyen
daydreamer
Finding somewhere I can live with Mr.Happy🙂

Comments