ความลับของ "คนไร้บ้าน"
"กลับบ้านดีๆนะ"
คำพูดติดปากที่เรามักใช้กับคนรอบข้างหลังจากเลิกงาน หรือ ปาร์ตี้จบ ประโยคสั้นๆแสดงความห่วงใยแฝงความอบอุ่นจากคำว่า "บ้าน" แต่สำหรับบางคนคำว่า "บ้าน" นั้นช่างห่างไกลจากโลกของเขา เพราะขอแค่มีพื้นที่เล็กๆปลอดภัยจากมิจฉาชีพ ยุง สัตว์มีพิษ ให้เขาได้นอนก็เพียงพอแล้ว

คนไร้บ้านมาจากไหนทำไมไม่กลับบ้าน?
คนไร้บ้านพบได้ทั่วโลกส่วนมากอาศัยในเมืองใหญ่หรือเมืองที่เจริญแล้ว จากสถิติพบว่ามีจำนวนมากที่สุดใน เมืองมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ รองลงมาคือ นิวยอร์ก ลอสแองเจลลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา มอสโก ประเทศรัสเซีย ต้นเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องกลายเป็นคนไร้บ้านนั้นประเด็นใหญ่เกิดจากเศรษฐกิจ (ตกงาน, หนี้สิน) และ ปัญหาครอบครัว (พ่อแม่เสียชีวิต, หย่าร้าง, ความรุนแรง)

คนไร้บ้านน่ากลัวจริงไหม?
สัปดาห์ที่ผ่านมาเรามีโอกาสลงพื้นที่พูดคุยกับคนไร้บ้านที่หัวลำโพง เราเองยอมรับว่าก่อนหน้านี้มีความรู้สึกค่อนข้างลบ กลัว ไม่กล้าเข้าใกล้ แต่หลังจากที่ได้ลงไปสัมผัสด้วยตัวเองแล้วจึงกล้าพูดได้ว่าเราไม่สามารถตัดสินอะไรจากภายนอกได้จริงๆ ผู้คนที่เราได้สัมผัส พูดคุย พวกเขาคือมนุษย์ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวในอดีต มีอารมณ์ขัน มีประสบการณ์ชีวิต ความรู้สึกนึกคิดที่สามารถพัฒนาได้ และ พวกเขาไม่ใช่อาชญากรที่จะทำร้ายใครแต่กลับกันส่วนใหญ่พวกเขาคือผู้ถูกกระทำที่ไร้สิทธิ์และเสียงในสังคมมากกว่า

คนไร้บ้านมีจำนวนเยอะขนาดไหน?
จากงานวิจัยพบว่าในประเทศไทยมีคนไร้บ้านประมาณ 30,000 คน อาศัยอยู่ในกรุงเทพราว 1,300 คน โดยมีจำนวนผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ในจำนวนนั้นมีทั้งคนชรา และ เด็ก โดยที่อาศัยของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นที่สาธารณะ และ อาศัยอยู่ในศูนย์พักพิงบ้าง

คนไร้บ้านอยากได้อะไร?
ความต้องการของคนไร้บ้านแตกต่างกันตามสภาวะและช่วงอายุ แต่สิ่งที่พวกเขาต้องการเหมือนกันคือที่พักอาศัยถาวรที่เขาสามารถนอนหลับได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องหวาดระแวงว่าจะโดนขโมยของ โดนทำร้าย หรือ ไล่ไปที่อื่น แต่นอกเหนือจากนั้นพวกเขายังต้องการอาหาร น้ำดื่มสะอาด ห้องน้ำ และสำคัญที่สุดคือการพัฒนาศักยภาพให้พวกเขาสามารถมีอาชีพเลี้ยงดูตัวเองได้ไม่ต้องเป็นภาระของใคร

เราจะช่วยคนไร้บ้านได้อย่างไร?แค่ลองเปลี่ยนทัศนคติต่อพวกเขา เข้าใจ และ มองเขาในฐานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกันก็พอแล้ว คนไร้บ้านส่วนใหญ่มีงานทำ และ มีการศึกษาตั้งแต่ประถมถึงอุดมศึกษา แต่ด้วยเหตุบางอย่างทำให้รายได้ของพวกเขาไม่พอในการยังชีพแต่ละวัน ถึงแม้เขาจะมีฐานะ หรือ อาชีพที่ต่างจากเราก็ไม่ได้แปลว่าเราได้สิทธิ์ในการเหยียดหยาม หรือ ดูถูก เขานะ ถ้าวัดกันแล้วพวกเราก็คือมนุษย์ในเกมส์ชีวิตนี้เหมือนกันนั่นแหละ
มุมน่ารักของคนไร้บ้าน
เราประทับใจคุณลุงเล็กมาก แกมีปัญหาครอบครัวทำให้ต้องออกมาอยู่ลำพังหลายปี แกมีความสามารถด้านงานช่างทำให้แกดิ้นรนจนตอนนี้มีบ้านอาศัยเป็นของตัวเองได้ แต่แกไม่หยุดอยู่แค่นั้น แกกลับไปช่วยคนไร้บ้านคนอื่นๆ ช่วยสอนวิชาช่างให้ หรือถ้ามีงานที่ไหนก็จ้างไปทำด้วย ฟังแล้วอิ่มใจเนอะ ถึงแม้แกจะสบายแล้วแต่แกไม่ลืมคนที่ยังลำบาก คนที่เคยอยู่ในสภาวะเดียวกับแก ยังมีอีกหลายคนที่ทำแบบคุณลุงเล็ก ถือว่าเป็นต้นแบบที่ดี และ เป็นสิ่งที่สอนตัวเราได้ดีจริงๆ

ไร้บ้าน = ไม่ไร้กำลังใจ
สุดท้ายนี้คนไร้บ้านเป็นเพียงคนกลุ่มหนึ่งที่พบกับสภาวะบางอย่างในชีวิต บางคนโชคดีคิดได้หาแนวทางพัฒนาตัวเองจนได้ดี บางคนโชคร้ายถูกมิจฉาชีพหลอกไปใช้ในการค้ามนุษย์ ยาเสพติด ค้าประเวณีต่างๆแลกกับเงินไม่กี่บาทเพื่อซื้อข้าวกิน หรือ เด็กๆบางคนที่พ่อแม่แยกทางต้องออกมาเร่ร่อนไม่รู้จะไปทางไหนดี 

เราอาจจะไม่ได้มีอำนาจมากพอที่จะเข้าไปช่วยพวกเขาทั้งหมดได้ แต่อยากให้ทุกคนเห็นเขาในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่กำลังตกที่นั่งลำบาก เราเพียงแค่เข้าใจและส่งกำลังใจให้พวกเขา สนับสนุนหากเห็นพวกเขาทำในสิ่งที่ดี แค่นี้ก็ถือว่าเติมน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจของพวกเขาให้มีแรงสู้ในเช้าต่อไปแล้ว 
สู้ๆ :)







SHARE
Writer
SASIII
smile is mySecret
มนุดที่สนใจเรื่องความรักและการเยียวยาจิตใจ

Comments