สีของโลก
โลกของเรามันก็สีเดิมๆ ไม่มีอะไรหวือหวา เรียนเสร็จกลับบ้าน ไม่ได้ไปเที่ยวบ่อยนัก พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันประจำ 

โลกของเรามีสีสันเพิ่มอีกนิด เมื่อได้รู้จักกับเกม เกมนึง เป็นเกม moba การเล่นก็คือเลือกตัวฮีโร่ที่มีความสามารถต่างกันมาร่วมทีมกัน ต่อสู้กัน ตีป้อมเพื่อชัยชนะ นั่นก็คือเกม rov เพราะเป็นเกมที่สามารถเล่นกับใครก็ได้ ถ้าเราไม่มีทีม การแข่งขันระบบปกติจะเป็นการสุ่มผู้เล่นมาเล่นด้วยกัน เราได้รู้จักเพื่อนจากหลากหลายที่ ในกรุงเทพบ้าง ต่างจังหวัดบ้าง เราติดเกมนี้หนักมากเเละเติมเงินไปหลายพัน เพื่อซื้อฮีโร่หรือสกินใหม่ๆ 

แต่พอขึ้นมัธยมปลาย ได้พบเพื่อนใหม่ๆในโลกความเป็นจริง โลกของเราก็เริ่มมีสีสันมากขึ้น ตอนนี้อยู่บ้านกับแม่สองคน พ่อออกไปมีครอบครัวใหม่ เหมือนกับว่าพอเราโตขึ้น แม่เราก็เริ่มปล่อย เราก็ได้มีโอกาสไปเที่ยวกับเพื่อนบ่อยขึ้น ได้ทำอะไรที่อยากทำ ลองทำอะไรใหม่ๆ แม่เราทำงานกลับบ้านเย็นมาก เลิกเรียนเร็วก็เลยไม่รู้จะกลับบ้านไปทำไม อยู่โรงเรียนกับเพื่อนดีกว่า จากคนติดเกม เริ่มกลายเป็นคนติดเพื่อน เริ่มกลับบ้านดึกทุกวัน สุดท้ายเวลาอยู่กับเพื่อนก็มากกว่าเวลาที่อยู่กับแม่ซะอีก อยู่กับเพื่อนเเล้วรู้สึกสบายใจ เรายิ้ม เราหัวเราะ เรามีความสุข ถ้าเรามีปัญหาอะไรไม่สบายใจ คนแรกที่เรานึกถึงก็คือเพื่อน 

เวลาวันหยุดหรือปิดเทอม การอยู่เฉยๆที่บ้านไม่ค่อยเกิดประโยชน์อะไรเท่าไหร่นัก เราจึงใช้เวลานั้นลองทำสิ่งต่างๆ เช่น เล่นดนตรี วาดรูป อ่านหนังสือหรือดูหนัง กลายเป็นว่าเราเป็นคนที่ทำอะไรได้หลายอย่าง แต่ข้อเสียของมันคือการที่เราทำอะไรไม่เก่งสุดซักด้านเลย

และเเล้วก็มีคนนึงเข้ามาในโลกของเรา คนที่เข้ามาเปลี่ยนโลกของเรา เค้าเป็นคนที่ทำให้เรามีความสุขที่สุด เเละเป็นคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด เมื่อก่อนโลกของเราก็มีแต่เกมกับเพื่อน ครอบครัวไม่รู้จะนับได้มั้ย แต่ตอนนี้มีเค้าเพิ่มเข้ามาด้วย แล้วเค้าก็เดินออกจากโลกของเราไป ทิ้งเราไว้กับความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือน

เราเริ่มโฟกัสกับโลกของเรามากขึ้น ช่างแม่งบางเรื่องออกไปเพื่อทำให้เราสบายใจขึ้น ในอนาคตจะเป็นยังไง เราจะเข้ามหาวิทยาลัยที่ไหน จะเรียนคณะอะไร เราเริ่มกลับมาสนใจตัวเองมากขึ้น ตอนนี้คิดแค่ว่าเราจะเดินไปทางไหนเพื่อให้เราประสบความสำเร็จตามเส้นทางที่หวัง ถ้าเราในอนาคตย้อนกลับมามองเราตอนที่ร้องไห้ฟูมฟายตอนที่เค้าเดินออกไปจากโลกของเรา คงคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆในชีวิตที่เราต้องก้าวเดินต่อไป
พรุ่งนี้เป็นเรื่องของอนาคตเสมอ 
.
.
เเล้วโลกของคุณล่ะ เป็นโลกแบบไหน

SHARE

Comments