เดือนธันวาคมที่ไม่มีฤดูกาลใดได้เป็นเจ้าของ

ฉันอยู่ในเดือนธันวาคม ... ที่มีฟ้าหม่นและฝนพรำไม่ขาดสาย

1. 
สมัยที่ฉันยังเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลาย สัญลักษณ์ที่บ่งบอกว่าเรา “ใกล้จะถึงปีใหม่” แล้วจริงๆ คือสายลมหนาวและหลากสีสันของเสื้อกันหนาว บนแถวหน้าเสาธงยามเช้า สองสิ่งนี้เป็นสัญลักษณ์ว่าใกล้จะสิ้นปีเก่า และกำลังจะขึ้นปีใหม่ในไม่ช้า ความบันเทิงในสมัยเด็ก ไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้สวมเสื้อกันหนาวตัวใหม่ที่พ่อ หรือแม่ซื้อให้ อาจจะเป็นสีเหลืองสดใส สีแดง สีชมพู สีอะไรก็ได้ที่วัยเด็กเราคิดว่ามันเหมาะสมกับเราที่สุด

ลมหนาวและสีสันในยามเข้าแถวหน้าเสาธง เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกถึงความสุขช่วงใกล้สิ้นปี 

2. 
ครั้นปีถัดๆ มา แม้ผ่านวัยเด็กแล้ว แต่ฤดูหนาว เดือนธันวาและบรรยากาศใกล้สิ้นปียังเป็นหนึ่งในความสุขของฉัน ฉันชอบที่จะหายใจเอาอากาศหนาวเย็นเข้าไปในจมูกและค่อยๆ ระบายมันออกมา หากโชคดีที่อากาศของจังหวัดริมทะเลอย่างจังหวัดบ้านเกิดของฉันหนาวเป็นพิเศษ เราจะเห็นกระไอออกจากจมูกยามที่หายใจ สำหรับคนที่อยู่ประเทศเขตร้อนชื้น คำว่า “ฤดูหนาว” คงเป็นสัญลักษณ์ของความสุขเหมือนกันทุกคน
 
3. 
ฤดูหนาวในเดือนธันวาคมปีนี้ไม่เหมือนปีก่อนๆ

เริ่มจากอากาศร้อนระอุอ้าว แสงแดดที่แทบจะแผดเผาให้หลอมละลายทั้งที่เดินไปแค่นอกอาณาเขตอาคาร หรือแม้กระทั่งยามเย็นที่ไม่มีลมหนาวมาให้เรารู้สึกว่า “ตอนนี้คือฤดูหนาวจริงๆ” บางครั้งฉันเผลอคิดว่าตอนนี้ไม่ใช่เดือนธันวาคม และไม่ใช่ช่วงใกล้สิ้นปี

อุปทานหรือเปล่าไม่รู้, ที่เมื่อขาดลมหนาวไปแล้ว บรรยากาศใกล้ปีใหม่ก็ดูจะไม่ค่อยทำให้ฉันมีความสุขได้มากเท่าไรนัก

อย่างน้อยก็ในความคิดฉัน

เดือนธันวาคม ณ ขณะนี้มีฝนพรำ

ไม่รู้ว่าปีหน้าจะเป็นอย่างไรต่อไป ไม่รู้ว่าเดือนธันวาคมจะมีฤดูกาลไหนเป็นเจ้าของ หรือบางทีต่อไปนี้โลกอาจไร้ฤดูกาลอย่างสิ้นเชิง สภาพอากาศเลวร้ายลงไปทุกที แต่สิ่งที่คนอย่างฉันทำได้คือยอมรับทุกสภาพอากาศ ความสุข ความทุกข์ บรรยากาศใกล้สิ้นปีที่ไร้ลมหนาว แม้ไม่มีความสุขนัก แต่ต้องทำใจยอมรับ

เหมือนกับทุกสิ่งในชีวิตที่ต้องเผชิญ

สวัสดีเดือนธันวาคม เดือนสุดท้ายของปี ที่ไม่มีฤดูกาลใดที่ได้เป็นเจ้าของ 
SHARE

Comments