sunlight, hot drink and black dog
ถ้าเราบอกคุณว่าเราเจอความสุขจากการเป็นโรคซึมเศร้า
...คุณจะเชื่อเรามั้ย...

                      It's the way I'm feeling                    
I just can't deny
But I've gotta let it go
หลังจากที่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า หมอก็สสั่งยาให้เราทั่วไปเหมือนคนอื่นๆ ซึ่งยาทุกตัว

เป็นยาเช้า

ประโยค I'm not a morning person พร้อมภาพมองบนของคุณแพร วทานิกาโผล่เข้ามาให้หัวทันทีเลยจ้าา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ไง อยากหายก็ต้องกินอะเนอะ
เราทำงานโรงแรมซึ่งแบ่งงานเป็นกะ เราจะสแตนบายกะบ่ายซะส่วนมากเพราะขี้เกียจตื่นเช้า
เข้างานบ่าย 2 ก็ตื่นเที่ยงไปเลยจ้าาา นอนไปยาวๆ 
ช่วงแรกๆค่อนข้างทรมานเรามาก นอนดึกแล้วยังต้องตื่นเช้าอีก เราก็จะตั้งปลุกสัก 10 โมง เพื่อจะได้ตื่นมากินข้าว กินยาแล้วนอนต่อไปยันเที่ยงแล้วค่อยไปทำงาน เป็นอยู่แบบนี้หลายวัน ก็เบื่อนะ แต่ก็ได้แต่จำใจทำอะ 


วันหนึ่งในช่วงเดือนพฤศจิกายน

วันนั้นเป็นช่วงอากาศเริ่มเย็นๆแล้ว เรานอนหลับๆตื่นๆทั้งคืนซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับเรามาก เป็นมานานจนชิน ด้วยความที่เบื่อจะนอนหมุนไปหมุนมาบนเตียงก็เลยตื่นเลยดีกว่า ดูนาฬิกาที่หัวนอนก็เกือบๆจะ 9 โมงแล้ว เอาวะ ตื่นเช้ากว่าเดิมสักวันจะเป็นไรไป

ด้วยความที่อากาศค่อนข้างเย็น(หรือเราขี้หนาวเองก็ไม่รู้นะ) เราเลือกชงโกโก้ร้อนแทนที่จะกินข้าวเหมือนวันอื่น แล้วจู่ๆก็นึกอะไรไม่รู้ อยากออกไปนั่งรับลมที่ชานบ้าน เราเลือกนั่งตรงที่แสงอาทิตย์ส่องผ่านตามช่องเข้ามา เคยได้ยินมาว่า ไม่ว่าจะหนาวแค่ไหนแต่ถ้ามือกับเท้าเราอุ่น ตัวเราจะรู้สึกอุ่นไปด้วย เราเลยลองยื่นมือเข้าไปตรงที่แสงส่องผ่านมา

ลมเย็นๆที่พัดมา

อากาศดียามเช้า

กลิ่นหอมกรุ่นของโกโก้ลอยฟุ้งไปในอากาศ  

กับความอุ่นของแสงแดดยามที่พาดผ่านมือเรา

...สบายจัง...

พายุในหัวที่มักจะก่อตัวอยู่ตลอดเวลาค่อยๆสงบลง
สมองเราว่างเปล่า 
จดจ่ออยู่กับแค่มือที่ต้องแสงแดด
เราลองยื่นเท้าเข้าไปบ้าง

และความแสงแดดก็ไม่ทำให้เราผิดหวัง

ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
มันทั้งสงบ ทั้งสบาย 
เสียงรอบตัวหายไปหมด
พร้อมๆกับพายุในหัวที่หายไปด้วย
เหมือนเวลาทั้งโลกหยุดหมุน

ณ ตอนนั้นมีแค่เรา แสงแดดยามเช้า กับโกโก้ร้อน

มีความสุขจังแฮะ

แสงแดดอุ่นๆยามเช้ากลายเป็นสิ่งที่ทำให้เราอยากตื่นขึ้นมาในทุกๆวัน
เพื่อที่ดื่มด่ำกับโกโก้ร้อนแก้วโปรด
และได้พบเจอกับความสงบที่เราตามหามาตลอด

จริงๆการมีเจ้าหมาดำตัวนี้ในชีวิตมันก็ไม่ได้แย่ซะหมดนี่นะ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เจอกับความสุขใหม่ๆ
ถึงจะเป็นควาสุขเล็กๆก็ตาม
เอ๊ะ! นี่เราต้องขอบใจมันมั้ยวะ

We found love in a hopeless place 

SHARE
Written in this book
A Song To A Story
ฟังเพลงมากไปเลยเพ้อแบบนี้ไง
Writer
29th
Fine, thanks.
Try to be positive thinker even though I’m not.

Comments