Friend (Moonsun)



มุนบยอลอีกำลังรู้สึกเคว้งคว้าง-- ท่ามกลางเสียงพูดคุยของนักเรียนในวันมอบตัวเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่ง

เด็กสาวนั่งนิ่ง ไม่แม้แต่จะขยับตัว ถึงแม้ว่าเด็กคนอื่นจะพูดคุยเสียงดังเท่าไรก็ตาม


บยอลอีเป็นคนที่มีมนุษย์สัมพันธ์ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก

กว่าเธอจะทำความรู้จักกับเพื่อนๆ ในห้องได้ ก็ปาเข้าไปเป็นปีที่สองแล้ว สำหรับการใช้ชีวิตในโรงเรียนเดิม

ครั้งนี้ก็เช่นกัน  เธอคิดว่ามันคงเป็นแบบเดิม เหมือนกับที่ผ่านๆ มา



บยอลอีรู้สึกตัวจากแรงสะกิดเบาๆ ที่หลัง

เด็กหญิงสะดุ้งตัวเล็กน้อย พลางหันซ้ายขวาหาสิ่งที่กระทบตัวเอง

เป็นเด็กผู้หญิงท่าทางยิ้มแย้มด้านหลังนั่นเอง เธอยิ้มน้อยๆ พลางเอาผมขึ้นทัดหู

" ขอโทษนะ ขอนั่งด้วยได้มั้ย "  เธอชี้ที่นั่งซ้ายมือที่กำลังว่างอยู่  บยอลอีมองหน้าเธอช้าๆ พลางพยักหน้ารับ

" ขอบคุณนะ "  คนตรงหน้ายิ้มกว้าง แล้วเดินอ้อมกลุ่มคนที่กระจุกอยู่ด้านหลังของบยอลอีมานั่งที่เก้าอี้ตัวเมื่อครู่ และส่งยิ้มตาปิดให้กับบยอลอีอีกครั้ง

สามครั้งแล้ว  เธอคนนั้นยิ้มสามครั้งในเวลาไม่ถึงห้านาที

ทำได้ยังไงกัน



หลังจากที่เห็นคนข้างๆ ทำท่าครุ่นคิดอยู่นาน จู่ๆ เธอก็หันข้างเข้าหา พลางสะกิดเรียกบยอลอีครั้ง

" คะ? "

" อ่า.. เรายังไม่รู้จักกันเลย เราชื่อยงซอน คิมยงซอนน่ะ  แล้วเธอชื่ออะไรหรอ "  เธอพูดยิ้มๆ มือเอาผมทัดหูอีกครั้ง พลางจ้องตา

เป็นสายตาที่อบอุ่นและอ่อนโยน  ที่ทำให้บยอลอีรู้สึกไว้ใจคนตรงหน้า

" มุนบยอลอี เราชื่อบยอลอี "

เธอพยักหน้าเบาๆ พลางยื่นมือมาด้านหน้า

" ตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนะ "  

และบยอลอีก็ยื่นมือเข้าไปจับ

" อื้อ "

แล้วคิมยงซอนก็กลายเป็นเพื่ิอนคนแรกของบยอลอีในรั้วโรงเรียนใหม่แห่งนี้



คิมยงซอนเป็นคนอัธยาศัยดี

เธอเข้ากับคนอื่นได้ง่าย ร่าเริง และยิ้มเก่ง

ผิดกับบยอลอีราวฟ้ากับเหว  แต่พวกเธอก็เข้ากันได้ดี และก้าวไปสู่คำว่าเพื่อนสนิทในระยะเวลาไม่กี่เดือน

เพราะภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนนั้นเอง ยงซอนได้แต่งแต้มสีให้โลกของบยอลอีทีละนิด-- จนมันเต็มไปด้วยสีสันทั้งใบ

และคงมีแค่คิมยงซอนเท่านั้นที่ทำได้



ภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนหลังจากรู้จักกัน การอยู่กับยงซอนทำให้บยอลอียิ้มได้มากขึ้น

เธอเรียนรู้ที่จะมีความสุขกับสิ่งรอบข้างได้มากกว่าเดิม  และมีรอยยิ้มบนใบหน้าบ่อยขึ้นมาก

ยงซอนคิดว่า บยอลอีน่ะ เหมาะกับรอยยิ้มมากที่สุดแล้ว



บยอลอีกำลังเครียด-- แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เพราะการเปลี่ยนแปลงระบบการเรียนการสอนในช่วงมัธยมปลาย ทำให้เธอเป็นกังวล ทั้งเกี่ยวกับตัวเอง และเกี่ยวกับยงซอน

บยอลอีเกลียดการเปลี่ยนแปลงที่สุดเลย




เธอรวบรวมความคิดทั้งหมดในหัวเข้าด้วยกัน และจมอยู่ในห้วงนั้น


แน่นอน, เธอรู้ว่าการข้ามผ่านมันไปเป็นเรื่องยาก

แต่ถ้าทำได้ เธอก็จะเติบโตขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง ถูกมั้ย?


หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน บยอลอีก็หาทางออกให้กับตัวเองได้เสียที

เธอเลือกเรียนต่อสายวิทย์คณิต  ส่วนยงซอนเลือกเรียนต่อสายศิลป์คำนวณ  

ถึงแม้จะเรียนแยกกัน บยอลอีก็คิดว่าเธอคงจะคุยกับยงซอนไปเรื่อยๆ เหมือนกับตอนนี้นั่นแหละ



บยอลอีถูกล้อมด้วยรุ่นน้องเต็มไปหมด

ตอนนี้ในมือเธอเต็มไปด้วยของขวัญวันจบการศึกษา การ์ดอวยพร และช่อดอกไม้ 

บยอลอีเอ่ยขอบคุณเบาๆ ก่อนจะปลีกตัวเองออกมาจากบริเวณนั้น  เธอนำของขวัญในมือใส่ถุงที่เตรียมมา


บยอลอีเดินเลาะมาเรื่อยๆ จนถึงม้าหินอ่อนด้านหลังโรงเรียน  ที่ที่นัดเจอกับยงซอน

เธอนั่งลงบนม้าหินอ่อนนั่น  คนที่กำลังเหม่อสะดุ้งเล็กน้อย  ก่อนจะหันมายิ้มตาปิด

ยงซอนยิ้ม และเธอก็ยิ้ม


" เวลาผ่านไปเร็วเนอะ ตั้งหกปีแน่ะ "

ยงซอนหันหน้าเข้าหา พลางระบายยิ้ม


ภาพความทรงจำค่อยๆ ไหลเข้ามาในห้วงความคิด  จู่ๆ ภาพของเด็กผู้หญิงในวันนั้นก็เข้ามาอยู่ในความคิดของบยอลอีอีกครั้ง

และคำถามที่ติดอยู่ในใจเธอมาตลอดหกปีก็กลับเข้ามาในความคิดเช่นกัน

" อื้อ เร็วมากๆ "

" ... "

" อ่า.. ขอถามอย่างนึงได้มั้ย "

" หื้ม? "

" ทำไมวันนั้นยงซอนถึงทักเราล่ะ "

ยงซอนขมวดคิ้วนิดๆ พลางนิ่งคิด

" ..สนใจ "

" ? "

" คงเพราะเราสนใจเธอ.. ล่ะมั้ง? "


เป็นความรู้สึกที่ตัวเบาไปหมด  ใบหน้าร้อนผ่าว พร้อมกับเสียงหัวใจเต้นที่ดังขึ้นจนรู้สึกได้

แบบนี้เรียกว่าสารภาพรักรึเปล่านะ

แต่ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ กับช่วงเวลาแบบนี้  บยอลอีก็คงต้องเดินหน้าอย่างเดียวเท่านั้น


" แล้วตอนนี้ยังสนอยู่รึเปล่า "

" ... "

" ถ้าใช่  เราก็รู้สึกเหมือนเธอน่ะแหละ "

" ... "

" ... "

" เธอคิดว่าตอนกลางวัน พระจันทร์จะยังสวยได้อยู่รึเปล่า "

" ได้อยู่แล้ว พระจันทร์ก็สวยมาตั้งนานแล้วนี่ "

" นั่นแหละคำตอบของเรา "


ยงซอนยิ้ม และบยอลอีก็ยิ้ม

ต่อไปนี้บยอลอีก็คงจะไม่รู้สึกเคว้งคว้างอีกแล้วล่ะ :)



ขอบคุณค่ะ :-)



SHARE

Comments

colorpaint
2 years ago
น่ารัก-/////-
Reply
Ssnowflake
2 years ago
ขอบคุณที่ชอบนะคะ ❤
nsummern
2 years ago
ชอบมากเลยค่ะ :)
Reply
Ssnowflake
2 years ago
ขอบคุณที่ชอบนะคะ ❤