A Lovely Night
รถเคลื่อนตัวผ่านลอดใต้อุโมงค์อย่างเงียบเชียบ

ไร้ซึ่งเสียงพูดคุย ไร้ซึ่งเสียงเพลง แม้กระทั่งเสียงของแอร์ยังแผ่นลงอย่างน่าประหลาดใจเมื่อเข้าสู่อุโมงค์ที่ระยะทางไม่ได้สั้นไม่ได้ยาวนี้

มือทั้งสองข้างของฉันสอดใต้ต้นขาเอาไว้ เพราะความหนาวเย็นของแอร์ ที่ถึงแม้ว่าเขาพยายามปรับให้อยู่ในอุณหภูมิที่สูงที่สุดแล้วก็ตาม แต่อย่างไรฉันก็ยังหนาวอยู่ดี

สายตาของฉันเหม่อมองไปที่กระจกข้างของรถยนต์ แสงไฟที่เว้นระยะของใต้อุโมงค์เกิดขึ้นและดับไปอย่างเป็นจังหวะคล้ายเสียงเพลง 
The sun is nearly gone

The lights are turning on

A silver shine that stretches to the sea
 
“คิดอะไรอยู่น่ะ” เสียงทุ้มดังขัดจังหวะเพลงที่ดังขึ้นมาในหัว
 
ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไป 
 
“The sun is nearly gone

The lights are turning on

A silver shine that stretches to the sea”

เสียงทุ้มของเขาร้องเพลงออกมา เป็นจังหวะเดียวกันกับที่รถโผล่พ้นอุโมงค์ แม้จะไม่ใสเท่ากับต้นฉบับที่ร้องเอาไว้ แต่ถึงอย่างไรก็ยังไพเราะอยู่ดี

เขาดึงมือของฉันออกมาจากใต้ต้นขา แล้วจับเอาไว้แน่น

“We've stumbled on a view

That's tailor-made for two

What a shame those two are you and me”

เสียงกังวาลยังคงร้องต่อไป ริมฝีปากที่คนนอกยากจะได้เห็นรอยยิ้ม บัดนี้คลี่ยิ้มเหมือนเด็กน้อยที่มีความสุขอย่างเหลือล้นสุขใจ

ฉันหัวเราะเบาๆ

“ถูกใช่มั้ยละ” เขาถามอย่างสนุกสนาน

“ก็รู้อยู่แล้วนี่”

“Some other girl and guy

Would love this swirling sky

But there's only you and I

And we've got no shot



This could never be

You're not the type for me”

“Really?”

“Yes” เขาตอบกลับขำๆ แต่ฉันไม่ได้ขำไปด้วย

“เอ๊ะ”

“ก็ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักเธอดีเท่าไร แถมพวกเราเพิ่งจะ 16”

“แต่ฉันน่ารักตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว” ชายหนุ่มหยักไหล่ไม่ได้ตอบรับอะไรกับคำร้องทุกข์ของฉัน

“And there's not a spark in sight

What a waste of a lovely night”

“เฮ้ ตาเธอแล้วนะ” เขาเขย่ามือของฉันให้ร้องบทที่ควรร้องต่อ

“จำไม่ได้แล้วอ่ะ” ฉันตอบกลับไป และเราทั้งสองก็หัวเราะพร้อมกัน

SHARE

Comments