เฝ้ารอ
"เรามันแย่จริงๆหว้ะ"  สิ่งที่เราควรได้รับมันถูกต้องแล้วแหละ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเราเอง ที่เป็นคนทำให้มันเกิดขึ้น เราไม่มีคำอธิบายหรือคำบรรยายใดๆ เรามันแย่มากๆจริงๆ ทิ้งคนที่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด  จนเมื่อมาถึงวันหนึง วันที่เรารู้สึกได้ว่า สิ่งที่เราต้องการได้หายออกไปจากชีวิตของเรา โดยที่เราได้เป็นคนทำมันหายออกไป เมื่อวันที่เรารู้สึกตัว แต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ได้อยู่ทีเดิมอีกต่อไป เราโครตรอคอย เราโครตจะทรมาน ทรมานมากๆจริง 

แต่มันก็สมควรแล้วแหละกับสิ่งที่เราได้ทำมันลงไป เราอาจจะได้รับมันไม่พอกับที่คุณได้รับด้วยซ้ำ แต่เราอยากบอกว่าเราพร้อมและเราเต็มใจ ที่จะรับมัน มากๆ ต่อให้ทรมานแค่ไหนมันคงไม่เท่าความทรมานที่คุณเคยได้รับเลย เราแค่อยากเฝ้ารอคุณ ต่อให้ไม่มีโอกาส แต่เราก็ยังอยากเฝ้ารอแค่คุณ เพราะคุณมันพิเศษ สักวันนึงต่อให้เราหมดลมหายใจ เราก็จะคิดถึงคุณ เพราะเรื่องราวของคุณในความทรงจำของเรา มันพิเศษและอบอุ่นมาก จนทำให้เราไม่เคยลบเลือนมันไปได้เลยสักวินาทีเดียว 

วันแรกที่เราเจอกันจนมาถึงวันสุดท้ายที่เราได้เจอกัน ทุกอย่างมันยังอยู่ในหัวใจของเรา มันไม่เคยเลือนหายหรือจางหายไปตามกาลเวลาเลย เรายังรู้สึกถึงคุณได้ทุกๆเวลาที่ผ่านสถานที่แห่งความทรงจำของเราอยู่ หรือไม่ว่าจะเปิดไดอารี่ของเราทุกความรู้สึกมันยังอบอวลอยู่ข้างในนั้น ไม่เคยจางหายเลย เราโครตเฝ้ารอเรื่องราวจากคุณเลยว้ะ เราเปิดหน้าเว็บนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อรอแค่การแจ้งเตือนจากคุณ 

เราโครตลุ้นทุกครั้งที่เปิดมันเข้ามา ว่าจะมีการแจ้งเตือนอะไรที่ใหม่ จากคุณไหม? เราเฝ้ารอ.... 

SHARE
Written in this book
M/N
Writer
TheDuck2710
writer
NOT About

Comments