10 : เย็นตาโฟเส้นเล็กไม่ผัก
"มึง ไปกินเตี๋ยวข้างหลังกันกูอยากกินเตี๋ยวต้มยำ"

เสียงเจ้าเพื่อนตัวแสบดังขึ้นระหว่างทางจะกลับบ้าน
ข้างหลังที่ว่ามันก็ไม่ได้ไกลอะไรมากมาย
แต่แค่ไม่อยากผ่านไปเฉยๆ
ครั้งล่าสุดที่ไปนั่งกินก็คงเป็นปีที่แล้วละมั้ง
ตอนนั้นกับคุณคนนั้น...

"กูเหนื่อย อยากนอน"

ปฏิเสธเสียงเอื่อย

"โห้ ไปเหอะ"

รบเร้าเก่ง...

"ไปแล้วกูได้อะไร"

"อิ่มไง"

ช่างกล้าพูด

"ใครเลี้ยง"

"มึงเลี้ยงตัวเอง"

ไหนกำไรกู...?

"มีแต่เสียกับเสีย กูไม่หิว แต่ต้องเดินไปกะมึง แถมเสียเงินอีก"

"เออไปเหอะนะ ไปเป็นเพื่อนกู"

อีกแล้วกู...

"ก็ได้"

เหนื่อยจะเถียง ไปก็ได้ว่ะ...

ไปถึงเพื่อนรักก็ไม่รอช้าว่างขอฃอย่างไวสั่งแบบรวดเร็ว
ในขณะที่เราเองกำลังนิ่งกับภาพเก่าๆ
โต๊ะตรงนี้...
ตำแหน่งนั่งนี้...
เหมือนตอนนั้นเลย

'เราเอาอะไร'

'เย็นตาโฟเส้นเล็กไม่เอาผัก'

'เอาเย็นตาโฟเส้นเล็กไม่ผักหนึ่ง กับน้ำใสเส้นเล็กผักหนึ่งค่ะ'

'พี่รู้แล้วทำไมเราตัวเล็ก'

'เพราะ...หนู/เราไม่กินผัก555555"

อื้อออ ตอนนั้นโคตรมีความสุข
ชีวิตเรียบง่ายก็สร้างหัวเราะได้ดี...

"มีเตี๋ยวต้มยำหมูมั้ยคะ"

"มีแต่ยำทะเลจ้ะ"

ดับฝันมาก...

"งั้นเอาเส้นเล็กเย็นตาโฟไม่ผักค่ะ"

เมนูนี้ไม่ได้กินมาเป็นปีแล้วเหมือนกัน...
ครั้งล่าสุดที่กินก็ร้านนี้กับคุณคนนั้น...

"เป็นไรว่ะ"

คงเห็นเราเงียบไปเลยถามขึ้นมา

"กูเคยมากินร้านนี้กับพี่เค้าเมื่อปีที่แล้ว นั่งโต๊ะนี้ กูอยู่ตรงนี้ พี่เค้าอยู่ตรงมึง กูสั่งเย็นตาโฟเส้นเล็กไม่ผัก พี่เค้าสั่งน้ำใสเส้นเล็กผัก"

บอกไปตามใจนึก แต่เพื่อนกลับนิ่งสนิท...

"มึงจำได้ขนาดนั้นเลย"

"อื้อ พี่มันแกล้งแซวกูด้วยว่าเพราะกูไม่กินผัก ตัวกูเลยเล็ก แต่พี่มันน่ะชอบกินผักมากๆ โดยเฉพาะผักสีเขียว"

พูดไปก็ยิ้มไป...
ถ้าเป็นเรื่องของคุณเราไม่เคยลืมเลยนะ

"มึงดูมีความสุขเวลาพูดเรื่องเกี่ยวกับเค้าเนอะ อะไรทำให้มึงรักเค้าได้ขนาดนี้วะ"

"กูก็ไม่รู้หรอก กูรู้แค่ว่าเค้าเป็นความสุขของกูมาตลอด เป็นมาสองปีแล้ว ปีแรกกูทำได้แค่แอบชอบเงียบๆ พอปีที่สองกูมีโอกาสได้คุย ถึงจะเสียดายไปนิดที่ไม่ได้คบกันแล้วจบไปแบบนี้ แต่ตอนนี้กูก็ยังชอบเค้าอยู่ ไม่สิ รักแล้วต่างหาก"

ก็รักมาขนาดนี้แล้วนิ
ตัดใจก็ไม่ได้ ก็คงต้องรักต่อไปเรื่อยๆ
รักไปจนกว่าจะไม่รู้สึก

"ทั้งๆที่เค้าไม่ได้รักมึงแล้วอ่ะหรอ"

"รักหรอ... มึงรู้ได้ไงว่าเค้ารักกู กูยังไม่แน่ใจเลย เรื่องระหว่างกูกับเค้านอกจากข้อความในเมส ก็ไม่มีอะไรยืนยันได้เลย ว่าพวกกูเคยมีตัวตนในชีวิตของกันและกัน"

ใช่...ข้อความในเมส
ที่ตอนนี้ก็ลบทิ้งไปหมดแล้วล่ะ
เก็บไว้ก็ยิ่งย้ำว่าพื้นที่ข้างๆคุณน่ะ
มันมีความสุขมาก...
แต่ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว...

"มึงโอเคมั้ยว่ะ"

"กูเลยจุดที่ต้องโอเคมานานมากแล้ว ตอนนี้กูปลง"

ฟังดูตลก...
แต่ปลงแล้วจริงๆ
ได้แค่นี้ก็ดีแค่ไหน
ไม่เกลียดกันก็บุญแล้ว

"เออดีแล้ว อย่าคิดมาก"

จบมื้ออาหารเย็นหน่วงๆกับเรื่องความทรงจำเก่าๆลงพร้อมก๋วยเตี๋ยวที่หมดชาม

ผ่านไปอีกวันที่ความทรงจำหล่อเลี้ยงหัวใจ... :)

SHARE
Written in this book
กาลครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน
ดีใจที่เราพบกัน ยินดีที่ได้รู้จัก ยินดีที่ได้รัก ยินดีที่ครั้งหนึ่งได้เข้าไปอยู่ในโลกของคุณ คุณจะเป็นความรักที่ดีที่สุดในความทรงจำของเรา 💙
Writer
HRT_SL29
นักเขียนอิสระ
บทบาทของหัวใจฉันไม่จำเป็นต้องรักใครให้มากกว่าตัวเอง 💙

Comments