ปัณณ์จะไม่ดื้อ 15
      ร่างสูงนั่งซ้อนหลังอีกคนพร้อมทั้งขยับเอาคางมาเกยไหล่มนไว้เมื่อหนังเริ่มเล่น 

“ชอบเรื่องนี้หรอ?”

“มันน่าสนุกออกอา”

“หืม??”

“อะไรอ่ะ?”

“ไม่เรียกฉันว่าอาได้ไหมปัน”

“งั้นหนูเรียกพี่กันต์ได้ไหม”

“ตามใจหนูเลยค่ะ”

       ร่างเล็กอมยิ้มเล็กน้อย พอใจกับคำตอบที่ได้ ร่างสูงไม่ได้สนใจหนังที่กำลังเล่นอยู่สักนิด ที่ยอมดูด้วยก็เพราะให้อีกฝ่ายสบายใจมากกว่า ร่างเล็กที่ตั้งใจดูก็เจ้ยแจ้วเพราะตัวเอกของเรื่องทำอะไรขัดใจอยู่บ่อยครั้ง จนร่างสูงต้องหลุดขำออกมาเป็นระยะ 

“พี่กันต์ขำอะไรเนี่ย ดูสิพระเอกไม่ได้ดั่งใจเลย”

“มันจะอินอะไรขนาดนั้นคะ”

“ก็...”

        ร่างเล็กไม่พูดต่อ มือหนาเลื่อนเข้ามากอดรัดเอวเล็กไว้แน่น ความอุ่นถูกส่งผ่านจากร่างสูงมาทางแผ่นหลังเล็ก คนถูกกอดรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้าขาวขึ้นสีระเรื่อ 

        ไอร้อนจากลมหายใจของร่างสูงที่รดต้นคอขาวอยู่ทำให้ร่างเล็กตกใจจนต้องหันมาดู 


“อื้อพี่กันต์มันใกล้เกินไปแล้วนะ”

“แล้วไม่ชอบหรอกหรอ”

       ร่างสูงถามกลับพร้อมกับขยับถอยออกจากคนตัวเล็ก มือที่สอดประสานเอวเล็กค่อยๆคลายออก เพื่อเบี่ยงความสนใจจากหนังที่กำลังเล่นอยู่

“งื้อไม่เอาพี่กันต์”

“อะไรคะ?”

“อย่าปล่อยหนู ... อยู่แบบนี้นานๆได้ไหม?”

“พี่นึกว่าไม่ชอบ”

        ร่างเล็กหันกลับมา ทั้งคู่จ้องตากันต่างฝ่ายต่างเหมือนมีคำถามอยู่ในใจเพียงแค่ใครจะเริ่มถามก่อนเท่านั้นเอง

        ปากหยักบรรจงจูบลงบนปากนิ่มสีเชอรี่ มือหนาประคองกรอบหน้าหวานให้ได้องศา ปกติที่ดิฟคิสก็ทำให้ใจเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วการจูบแบบไม่ทันตั้งตัวครั้งนี้ทำให้ร่างเล็กราวกับวิญาณหลุดออกจากร่าง ไร้ซึ่งการตอบสนองต่อร่างกายเพียงจูบตอบแบบเก้อเขินเท่านั้น 

        มือหนาค่อยๆเลื่อนจากใบหน้าหวาน ปัดป่ายไปตามเอวเล็ก หยอกล้อกับตุ่มไตที่ตั้งชันขณะที่ปากยังคงทำหน้าที่ได้อย่างไม่บกพร่อง ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวกันตามอารมณ์ที่เพิ่มสูงขึ้นจนเกิดเสียงดัง

“อื้ออออ~~~”

       มือเล็กดันร่างหนาออกห่างถ้วงจังหวะการหายใจ มือหนาค่อยๆดึงอีกคนนอนลงบนเตียงนุ่มพร้อมขึ้นคร่อม ไม่ทันได้หายใจเต็มปอดร่างหนาก็บรรจงจูบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันร้อนแรงขึ้น

       คอขาวที่ขณะนี้ถูกแต้มด้วยรอยสีเชอรี่ไล้ลงมาตรงอกขาว หน้าท้องที่มีลอนอ่อนๆ ทำร่างหนาสติหลุด มือใหญ่ดึงกางเกงของร่างเล็กไปกองไว้ตรงข้อเท้า พร้อมจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองที่ตอนนี้มันแสนจะเกะกะ

“มองอะไรคะหนู”

“ป..ปะ เปล่าครับ”

        ร่างเล็กเขินอายกับคำถาม ที่มองก็เพราะขนาดของมันน่าจะทำให้จุกน่ะสิ อีกคนได้แต่ยกยิ้มราวกับรู้ความคิดของอีกคนที่คงตกใจพอสมควร ร่างหนาเบียดกายเข้าระหว่างขาเล็กมืออีกข้างบดคลึงก้นนิ่ม อีกข้างวนเล่นรอบๆ กายเล็กก่อนจะเลื่อนไปทักทายจีบนุ่มของอีกคนอย่างช่ำชอง

“อื้อออมห์~~~~”

       เสียงหวานดังขึ้นเมื่อนิ้วใหญ่สอดเข้าช่องทางแคบ และดังขึ้นอีกเมื่ออีกคนเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปอีก

“อ่าห์หหหห แน่นชิบ อย่าเกร็งนะคะหนู”

“อื้อออ ห นะ หนูเจ็บ”

“นี่แค่สามนิ้วเองนะคะ”

“พี่กันต์ อื้อ หนูเจ็บ”

         ร่างเล็กท้วงขึ้นอีกเมื่อมือหนาขยับเข้าออก คนตัวโตกว่าถอนนิ้วออกก่อนจะขยับไปคว้าเจลหล่อลื่นโต๊ะหัวเตียง มือข้างนึงจับแกนกายเล็กรูดขึ้นลงวนเล่นกับหัวแท่งเล็กหยอกล้อให้เสียววาบ อีกข้างที่ชโลมด้วยเจลแล้วถูกดันเข้าไปสำรวจช่องทางรักอีกครั้ง คราวนี้ร่างเล็กตอบสนองดีขึ้น

“ดีขึ้นไหมคะ”

“อื้อออออ”

        ไม่รู้ว่าคือเสียงคำตอบไหมแต่มันแสดงถึงความพึงพอใจได้ดีทีเดียว มือหนาเร่งจังหวะรูดแกนกลางร่างเล็กด้วยจังหวะเร็วขึ้น ก่อนที่ร่างเล็กจะกระตุกเกร็งปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา 

“เหนื่อยแล้วหรอคะหนู”

        มือหนาปัดผมที่เปียกเหงื่อของใบหน้าหวานพร้อมกับยิ้มให้คนใต้ร่าง แต่ประโยคคำถามนั้นไม่ได้ต้องการคำตอบ ถามเพราะความห่วงใยกลัวร่างบางจะเหนื่อย มือหนากอบกุมแกนกายของตัวเอง ชักรูดขึ้นลงเล็กน้อยเตรียมความพร้อม ก่อนจะจับขาเล็กแยกออกให้กว้างพร้อมดันแกนกลางเข้าไป ดันเข้าไปได้เพียงส่วนหัวเท่านั้นช่องทางยังคงคับแน่น 

“ไม่เกร็งนะคะคนดี”

         ปากหยักบรรจงจูบอีกครั้งเพื่อให้อีกคนผ่อนคลายตามอารมณ์ ก่อนจะดันแท่งอันใหญ่เข้าสุดความยาว ใบหน้าหวานนิ่วหน้าด้วยความคับแน่นและจุกช่องท้อง นัยตาหวานปรากฎน้ำตารื้นขึ้น ปากหยักจูบซับคราบน้ำตาให้คนใต้ร่างก่อนจะเริ่มขยับ

“อ่าห์ แน่นชะมัด”

“อ๊ะ พี่กันต์ อย่ากระแทกแรง อื้อ”

          เสียงห้ามเปรียบเสมือนคำสั่งให้กระแทกแรงขึ้นอีก กายหนาขยับเอวกระแทกหนักและถี่ขึ้น จนคนใต้ร่างร้องไม่เป็นภาษา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้อง 

“เรียกชื่อพี่สิ”

“อ๊ะ อื้อ พี่กันต์ อื้อ พี่กันต์ มันเสียวอ๊ะ~~~”

“ดีมากค่ะเด็กดี”

          ร่างหนากระแทกถี่ขึ้นใกล้ถึงจังหวะปลดปล่อย 

“อื้มมมมมห์ดีค่ะ”

“พี่กันต์ อื้อออ”

         ร่างหนากระตุกเกร็งปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเลอะเต็มช่องทางนุ่ม ไม่ทันได้พักหายใจ ร่างหนาพลิกกายเล็กให้คว่ำหน้า สองมือหนาดึงบั้นท้ายมนให้ยกสูงขึ้นพอดีพร้อมสอดเข้าไปอีกครั้ง

“พี่กันต์ หนูเหนื่อยแล้ว”

“งั้นหนูนอนเฉยๆนะคะ พี่ขยับเอง”

“พี่กันต์!!!”

“ว่าไงคะคนดี”

        ไม่ว่าเปล่าร่างหนาเริ่มกระแทกอีกครั้ง สองแขนเล็กไร้เรี่ยวแรงค้ำยันพื้นเตียงโยกไปตามแรงแทกของอีกฝ่าย กันต์ถนอมน้องก็จริงอยู่แต่เรื่องอย่างว่าแบบนี้กันต์ก็ดุด้วยเช่นกัน คืนนี้ไม่มีทางที่กันต์จะยอมให้อีกฝ่ายได้นอนแน่ๆ ถ้าแสงอาทิตย์ยังไม่โผล่มาทักทาย


ปล.ไปต่อในจอยอีกหน่อยนะจ๊ะ รีดจ๋าาาาา <3          
SHARE
Written in this book
ปัณณ์จะไม่ดื้อ
แฟนฟิค

Comments

AngieAngie
9 days ago
สนุกมากๆเลยค่ะอ่านตั้งแต่ในจอย
Reply