Have You Ever Really Loved A Woman
...คุณเคยเป็นแบบนี้ไหม...ที่ต้องมานั่งทบทวนอะไรบางอย่างเพื่อรับสภาพสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วนั้นให้ได้....
...ผมเปิดเพลง Have You Ever Really Loved A Woman วนซ้ำไปมาอยู่แบบนี้ พร้อมคิดตามเนื้อเพลงไปทีละประโยคๆ ว่าที่ผ่านมาผมจริงจังกับเธอแค่ไหน ผมทำอะไรเพื่อเธอบ้างแล้วหรือยัง ผมรักเธอหรือเปล่า...รักสิ
...ในวันที่เธออ่อนแอจากโลกภายนอก เธอร้องไห้ เธอไม่เข้าใจสังคมนั้นๆ ผมทำได้เพียงรับฟังและหาเหตุผลดีๆ เพื่อปลอบใจเธอเสมอ คอยใส่ใจกับเรื่องราวที่เธอเจอ โอบกอดและเช็ดน้ำตาของเธอที่ไหลออกมา  มือเปล่าๆ ของผมลูบปาดไปที่แก้มเธอพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอยู่นั้น ทำอยู่แบบนี้จนน้ำตาเธอหยุดไหล 

...หลังเธอหมดเรื่องราวการระบายความในใจต่อสิ่งที่เธอไปพบเจอมา ผมกอดและลูบหัวเธอเบาๆ พร้อมพูดว่า...ไม่เป็นไร ใครไม่เข้าใจเรา พี่ยังอยู่ตรงนี้ พี่พร้อมจะรับฟังและเข้าใจเราเสมอ พี่รักเราเธอเป็นแบบนี้เสมอ ผมก็ทำแบบนี้เสมอ...ผมรับฟังความคิดเธอตลอดที่อยู่ด้วยกันและก็คอยวิ่งตามความคิดเธอไปเรื่อยๆ ความฝันของเธอมันมีมากกว่าผมเสียอีก ผมบอกตัวเองว่าผมพร้อมจะทำตามฝันของเธอทุกๆ ฝัน แต่ติดที่ทุกฝันของเธอนั้นผมยังทำไม่สำเร็จแม้จะเริ่มลงมือแล้วก็ตาม...
มันคงจะนานไป เธอบอกเธอรอไม่ไหว
เรารู้พี่ไม่ใช่คนรวยมาจากไหน หากวันนี้พี่มี เราต้องการอะไรพี่จะไม่รอช้าเลย
...เธอมักจะบอกว่าผมไม่เคยทำอะไรให้เธอ ซึ่งแท้จริงแล้วสิ่งที่ผมทำคงเป็นเรื่องที่เล็กน้อยจริงๆ
...ไปรับ-ไปส่งเธอ ที่ทำงาน
...ให้การกินอยู่อาศัย
...ให้ของขวัญชิ้นเล็กๆ เช่นนาฬิกา
...ให้รองเท้าตอนเธอเจ็บเท้า
...ให้เสื้อผ้า
...ให้เงินใช้ตามสมควร
...ให้เวลา
...ให้ความตั้งใจ
...ให้เซอร์ไพร์ท
...และให้หัวใจน้อยๆ ที่ภักดีของผมไป
มันคงน้อยไปจริงๆ 

...ผมพร้อมจะยอมแพ้ทุกอย่างที่เธอต้องการจะเอาชนะ ผมพร้อมจะพ่ายแพ้ต่อเธอในทุกๆ เรื่อง ผมยอมแม้กระทั่งต้องเสียงานและรายได้เพื่อไปง้อเธอในวันเดียวกันกับที่นัดลูกค้า...
ผมทำแบบนั้นเพราะอะไรเธอถามผมอยากได้อะไร...ผมไม่เคยอยากได้อะไรทั้งนั้นนอกจาก...ร่างกายและจิตใจของเธอ...
ขอเพียงมีเราอยู่ตรงนี้ อะไรอย่างอื่นพี่ไม่เคยต้องการสักอย่างเลย...เรามอบความดีให้กันเสมอมา แม้จะทะเลาะกันบ่อยเพราะความขี้น้อยใจของเธอเองก็ตาม

ผมจะเงียบเกือบทุกครั้งที่เธอโมโห เธอโกรธ ผมจะตั้งใจฟังเธอย่างเงียบๆ ว่าเธอต้องการอะไร ผมไม่เคยทำร้ายร่างกายเธอเลย ผมยอมให้เธอทำร้ายผมเพียงฝ่ายเดี่ยวเท่านั้น

นานเข้าๆ ความอดทนที่ว่าสูงของผมนั้นก็หมดไป...เพราะสิ่งที่เธอทำลงไปหลายๆ อย่าง...
ผมเริ่มต่อว่าเธอ...หรือสิ่งที่ผมมอบให้อาจจะไม่ใหญ่พอที่เธอจะมองเห็นค่าว่าเธอได้รับจากผมบ้างแล้ว...
ใจคนเราก็ท้อเป็นเหรอ...ท้อสิ แต่ไม่เคยหยุดทำเลยแม้แต่วันเดียวจริงๆ นะ แม้ข้างนอกจะเครียดแค่ไหนผมก็เก็บงำมันไว้เพียงคนเดียวทั้งหมด...เพราะไม่อยากให้เธอไม่สบายใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว
ผมรู้...ทั้งชีวิตผมต้องเหนื่อยมาก...เพื่อแลกกับการมีเธออยู่กับผมตลอดไป...ผมยอมเพราะผม......ในที่สุดเวลาของเราก็มาถึงจุดสุดท้าย...
ผมขอโทษเธอทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเราไม่ได้ทำอะไรรุนแรงหนักเลย แต่อาจจะลืมคิดไปว่าคำพูดเราอาจจะรุนแรงจนเธอรับความจริงนั้นไม่ได้ก็ได้

...ผมเดินทางไกลไปง้อเธอทุกสัปดาห์ แต่การใช้คำพูดที่ไม่รักษาน้ำใจของเธอนั้น ผมได้ยินบ่อยขึ้น มันคงจะสาสมแล้วสินะ สำหรับผม สิ่งที่เธอเคยได้รับไม่อาจจะบวกลบกลบหนี้ เพื่อเธอจะไม่ต้องพูดเพื่อทำร้ายจิตใจผมได้...แต่ผมก็ยอม...

...สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้แล้วนั่นก็คือ...การพูดความจริงบางอย่าง เธออาจจะรับไม่ได้ก็ได้ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำไมผมชอบถึงเงียบรับฟังเธอตลอด ก่อนมันจะระเบิดออกมา สิ่งที่ระเบิดออกมาก็แค่ความจริงที่เธอรับไม่ได้ แม้ผมจะพูดออกไปแล้ว ผมก็ขอโทษเธอ แม้เธอจะไม่ยกโทษให้ก็ตาม

รู้ทั้งรู้ว่าต้องเจอกับอะไร ผมเลยปรับเปลี่ยนเป็นความเข้าใจ ผมเรียนรู้ที่จะเข้าใจ บางเรื่องปล่อยผ่านได้ก็ปล่อย...
เธอบอกเธอรู้ ว่าผมรับสิ่งที่เธอเป็นได้ผมดีใจ ที่เธอรู้ ผมก็รู้ว่าเธอ รู้ว่าสิ่งที่ผมทำอยู่ก็ไม่ใช่เพื่อใคร นั่นก็เพื่อเธอ...แต่เธอมักคิดกลัวไปเองเสมอว่าผมจะไม่ทำเพื่อเธอ...

...นี่คือสิ่งที่อยากบอก ว่าเธอคือคนที่ผมจะจริงจังมากที่สุด
...หรือแท้จริงแล้ว อาจจะจริงจังไม่พอ...
...คงไม่มีใครให้คำตอบนี้ได้ดี เท่ากับเธอ...

และคงไม่มีทางได้ยินคำตอบนั้น...ได้อีกเลย
SHARE
Written in this book
corridors
ระหว่างทาง
Writer
Chatim
Memories Diary
ฉันชอบอ่านเรื่องต่างๆ ที่สนใจ ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆ ที่ได้ผ่านเข้ามา และจะบันทึกทุกความรู้สึกนั้นไว้เป็นอย่่างดี

Comments

U-min
10 months ago
ปล่อยเธอไปมีความสุขกับคนที่พร้อมตอบสนองความต้องการของเธอ ต่อให้รักเธอแค่ไหน แต่เราเป็นอย่างที่เธอต้องการไม่ได้ สุดท้ายแล้วสักวันหนึ่งก็ต้องแยกกันอยู่ดี
Reply
Chatim
10 months ago
ใช่แล้วล่ะครับ...ควรเป็นแบบนั้นและเป็นไปแล้ว
moemoea
10 months ago
ดูคุณรักผู้หญิงคนนี้มากเลยนะคะ 😂
Reply
Chatim
10 months ago
พยายามแล้วครับ แต่อาจไม่มากพอก็ได้
moemoea
10 months ago
แต่ถ้าเราคิดว่ามันมากแล้วเต็มที่แล้ว ก็อย่าไปคิดไรเลยค่ะ
Chatim
10 months ago
ขอบคุณครับ ☺
iivvyyivy
10 months ago
ที่จริงคุณก็ทำเต็มที่ที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้แล้วนะคะ กลับมารักษาดูแลจิตใจของคุณเอง ทำให้ตนเองมีค่า แล้วสักวันคุณจะพบว่าคนที่จะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิตคือตัวของคุณเอง เป็นกำลังใจให้นะคะ (ส่วนตัวเชื่อว่าหากทั้งสองคนพร้อมหรืออยากจะเริ่มต้นกันใหม่ก็คงไม่สายนะคะ เพียงแค่ให้เวลาตนเองเยียวยากลับมาเป็นตัวคุณที่รักและทำเพื่อตนเองให้เหมือนกับที่ทำเพื่อเธอคนนั้นโดยไม่คาดหวังอะไรนอกจากพัฒนาตนเองให้ดีดังเดิมค่ะ)
Reply
Chatim
10 months ago
ขอบคุณมากๆ ครับ ตอนนี้กำลังแบบนี้คุณบอกครับ เริ่มแล้วระยะหนึ่งหลังปล่อยเซอร์ตัวเองเรื่อยเปื่อย การกลับมาของเธอกับผมคงต้องจบลงอย่างถาวร...ผมได้เขียนไว้ในไดอารี่ "แด่คนเคยรัก"...หรือทั้งในไดอารี่ผมนั้น นั่นเกี่ยวกับเธอ...
Nobita_sung
10 months ago
ความรัก ของคน2คน เป็นเรื่องของ ผู้ให้และผู้รับครับ 
ซึ่งมันจะต้องสลับกันให้และรับ สมดุลกัน
นี่เหมือนกับว่า คุณChatim ให้มากกว่ารับ สุดท้ายระยะยาวคงไปได้ไม่ไกล
เพราะใจผู้ให้ ย่อมเกิดความคาดหวัง สู้ๆนะครับ เป็นกำลังใจให้
Reply
Chatim
10 months ago
ใช่ครับ คาดหวัง แต่ไม่ได้ต้องการสิ่งของมีค่าอื่นเลยนอกเสียจาก...เธอ
Precipitation
9 months ago
การให้ ของคุณ มันมากพอนะคะ การใส่ใจสิ่งเล็กๆน้อยๆเปนสิ่งที่คนรักพึงมีค่ะ เเต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ถ้าคุณทำเต็มที่เเล้วพอนะคะ กลับมาอยู่ในเซฟโซนของคุณ วันนึงถ้าเค้าเริ่มรุ้สคกว่าขาดคุณไม่ได้ เค้าจะกลับมาค่ะ เเต่ถ้าเค้าไม่กลับ ไม่เป็นไรนะคะ อย่างน้อยรักตัวเองมากๆ สิ่งดีดีจะตามมา สู้นะคะ ✌🏻😊
Reply
Chatim
9 months ago
ขอบคุณมากๆ นะครับ ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากพอแล้ว เขาคงไม่กลับมาอีกแล้วล่ะครับ ผมคงต้องเริ่มใหม่กับใครสักคนในซักวัน สิ่งที่่ทำในวันที่ผ่านๆ มาคือคิดในสิ่งดีๆ ที่เคยทำครับ มันช่วยให้ผมมีความสุขมากกว่าเดิมเยอะเลย...ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ อีกครั้งครับ ^^"
Precipitation
9 months ago
สู้ค่ะสู้ เราจะต้องเจอใครสักคนในสักวันค่ะ✌🏻✌🏻
Chatim
9 months ago
ขอบคุณครับ คุณก็เช่นกันนะครับ :-)