หรือ 'ความทุกข์' นั้นถูกกลั่นออกมาจาก 'ความคิด'
ถ้าหาก 'ความทุกข์' ถูกกลั่นออกมาจากความคิดที่เป็นบ่อเกิดของความทุกข์ล่ะ เราควรจะต้องทำยังไง

มีอยู่วันหนึ่ง เรานั่งเครียดและหมกมุ่นกับเรื่องราวเรื่องหนึ่งจนทำให้ตัวเราเองไม่มีกระจิตกระใจที่จะลงมือทำอะไร เราเก็บสะสม 'ความคิด' และตอกย้ำมันลงไป เพื่อที่จะทำให้ตัวเองเกิดความรู้สึก แล้วค่อยเดินมาบอกกับคนใกล้ ๆ ตัวว่า 'เราเครียด' ทั้ง ๆ ที่มันก็มีวิธีที่จะทำให้ตัวเราเองบรรเทาความเครียดนั้นลงได้ 'เราก็เลยเลือกที่จะอ่านนิยาย'
 หลังจากที่เป็นคนที่ไม่ค่อยชอบอ่านนิยายสักเท่าไร หลังจากนั้นได้ไม่นานเราก็ค่อย ๆ อ่านมันไปเรื่อย ๆ ใช้ความคิดไปกับเรื่องราวที่ถูกเขียนและถ่ายทอดผ่านตัวอักษรทุกตัว จนกลั่นมันออกมาเป็นความรู้สึก และแล้วเราก็พอจะรู้แนวทางของการเยียวและรักษาความเครียดนั้นของเราแล้วว่า 'มันก็คงจะเกิดจากความคิดเดิม ๆ ซ้ำ ๆ' ที่เรานำมาประติดประต่อจนทำให้เกิดเรื่องราวนิยายแสนเศร้าบอกเล่าเรื่องราวประจำตัวเรานี่เอง 

มันก็คงไม่แปลกที่เราจะเก็บเรื่องราวเครียด ๆ มาคิด และตกผนึกเป็นก้อนของความทุกข์ เพราะเอาเข้าจริง ๆ แล้ว ทุกอย่างล้วนมาจากความคิดที่คิดย้ำ ๆ ซ้ำๆ มันไปเรื่อย ๆ เรามาลองหาอะไรทำไหม ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ หรือทำอะไรก็ได้ที่มันจะเหมาะกับตัวคุณ เราคิดว่ามันน่าจะทำให้คุณลืมความเครียดนั้นลงไปได้บ้างนะ ถึงแม้จะเป็นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ หรือสักสองสามชั่วโมงก็ยังดี 'ที่พอจะทำให้คุณไม่ย้อนไปคิดถึงมัน'

ในโลกใบนี้มีปัญหาเกิดขึ้นมากมาย เรื่องราวมากมาย รวมทั้งความคิดมากมายยังคง 'ถูกยึดติดคิดครอบงำตัวเราอยู่' แต่เราจะทำยังไงให้ชีวิตเราเข้าใจถึงธรรมชาติที่เป็นแก่นแท้ของชีวิตเราได้ เราควรต้องใช้ชีวิตยังไง เพื่อให้เรายืนอยู่ท่ามกลางความสมดุลของธรรมชาติที่โลกใบนี้สร้างมันขึ้นมาเพื่อให้เหมาะสมกับการดำเนินชีวิตของพวกเรา ๆ  ได้

ความสมดุลของชีวิตอาจจะรวมเข้ากันไปในหลาย ๆ อย่าง หลาย ๆ เรื่องราว และในหลาย ๆ รูปแบบที่พบเจอ แต่การที่เราจะใช้อายุของชีวิตให้คุ้มค่าในทุก ๆ ช่วงวันเวลาของชีวิตเรานี่สิยากยิ่งกว่า

แค่ยอมรับที่จะเข้าใจธรรมชาติของโลกใบนี้ แล้วธรรมชาติจะจัดสรรสิ่งที่สมดุล สมบูรณ์ และคิดว่ามันจะเหมาะที่สุดให้กับชีวิตและตัวคุณเอง

แค่คุณเลือกที่จะ "ปล่อยวาง" อย่าพึ่งมามองผ่าน หยุดคิด พินิจ พิจารณา แล้วค่อย ๆ มองหาคำตอบที่ใช่ให้กับชีวิต แล้วค่อยลุกขึ้นเดินต่อไป...

#กูนี่แหละเขียน #Bantuek28

SHARE
Written in this book
Bantuek By กูนี่แหละเขียน
คนเรามีทั้งช่วงดีและไม่ดี บางคนทุกข์ บางคนท้อ แต่อย่ารอให้มันนานจนกัดกร่อยใจ ถ้าใจยังบอกว่า 'สู้ไหว' ก็ขอให้คุณจงลุกขึ้นสู้เดินต่อไป แค่เดินต่อไป แต่นั้นจริง ๆ
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments