คำสอนจาก 'ตะเกียงน้ำมัน'
ปัญหาทุกปัญหาย่อมมีทางออกของมันเสมอ 'มันจะมีทางออกที่ดีใช่ไหมค่ะคุณครู' น้ำเสียงปนหัวเราะของฉันถามบุคคลที่ฉันเคารพออกไป เพียงเพราะท่านคือบุคคล คนเดียวที่เป็นซึ่งแสงตะเกียงนำทางของฉันในตอนนี้ และเรากำลังเดินคลำทางนั้นไปด้วยกัน เพียงแต่คุณครูนั้นกำลังเป็นผู้ถือตะเกียง

มันต้องมีทางออกที่ดีอยู่แล้วหมิว
น้ำเสียงปนหัวเราะของคุณครูตอบกลับมาพร้อมร้อยยิ้มและในมือท่านนั้นกำลังถือตะเกียงนำทาง แต่ในเส้นทางที่เรากำลังจะคลำทางกันเดินไปนั้น กลับมีแค่เพียงฉันคนเดียวเท่านั้นที่เป็นผู้รู้ทาง ซึ่งแตกต่างจากคุณครู ผู้เป็นคนถือตะเกียงนำทางในมือนั้น

มันต้องมีทางออกที่ดีอยู่แล้วใช่ไหมหมิวเพราะหมิวเป็นคนถามครูและครูก็บอกหมิวไปเองว่า 'มันจะต้องมีทางออกที่ดี' คุณครูพูดพรางถือตะเกียงใบนั้นนำทางฉันไปเรื่อย ๆ ถึงใคร ๆ จะบอกกับคุณครูว่าหนทางมันมืดและเปลี่ยวมากแค่ไหนก็ตาม แต่คุณครูก็เลือกที่จะเดินไปหยิบตะเกียงนำทางใบนั้นขึ้นมาจุดไฟและดึงข้อมือฉันเดินออกไปท่ามกลางผู้คนที่มองยังไงก็คงจะคิดว่า 'ไปไม่รอด' และน้ำเสียงของคุณครูก็เข้ามาย้ำเตือนในโสตประสาทความคิดและความประหม่าของฉันในระหว่างทางว่า
มันย่อมมีทางออกที่ดีเสมอคุณครูเป็นบุคคลท่านเดียวที่กล้ามาจุดตะเกียงนำทางให้แก่ฉัน ถึงแม้คุณครูจะไม่รู้ระยะทางหรือหนทางนั้นเลยก็ตาม ไม่รู้เลยว่ามันจะมีจุดจบของเส้นทางนั้นอยู่ ณ ที่ใด มันจะไกลออกไปสักแค่ไหน แต่คุณครูก็เลือกที่จะจับข้อมือฉันเดินต่อไป 
ค่อย ๆ เดินต่อไป และในระหว่างทางในขณะที่ฉันและคุณครูกำลังจะก้าวเดินต่อไปนั้น ท่านก็ได้หันมาพูดประโยค ๆ หนึ่งกับฉันว่า
ถ้าวันไหนหมิวหาน้ำมันมาเติมในตะเกียงที่กำลังจะหมดลงนี้ได้ เมื่อนั้นครูจะยกตะเกียงน้ำมันนี้ให้กับหมิว ตะเกียงน้ำมันนี้มันอาจจะดูว่าเก่าไปบ้าง แต่คุณรู้ไหมว่า มันอาจจะเป็นหนึ่งซึ่งแสงสว่างส่องนำทางฉันต่อไปในทุก ๆ หนทางเลยก็ว่าได้

คุณครูไม่ได้คิดว่าท่านจะต้องเดินไปส่งฉันไปจนถึงปลายทางของฉันด้วยตัวท่านเอง แต่ท่านกำลังจะสอนให้ฉันเดินถือตะเกียงนำทางที่ท่านมีให้นี้ไปตามเส้นทางของฉันด้วยตัวฉันเอง 

ถึงแม้ในระยะทางแรกคุณครูอาจจะเป็นบุคคลนำทาง และท่านไม่อาจจะรู้เลยว่าเส้นทางที่ฉันกำลังจะเลือกเดินต่อไปนั้นมันเป็นยังไง แต่ท่านก็เลือกที่จะเดินนำทาง นำแสงสว่างเท่าที่ตัวท่านมีนี้ เดินไปส่่งฉันด้วยตัวท่านเอง ถึงแม้เมื่อถึงทางออกนั้นฉันจะต้องเป็นคนเดินถือตะเกียงที่ได้จากมือท่านนี้ เดินต่อไปยังจุดหมายปลายทางด้วยตัวฉันเองก็ตาม แต่อย่างน้อย ๆ คุณครูก็สอนให้ฉันได้รู้ว่า... 
น้ำมันในตะเกียงย่อมมีวันหมดลงในระหว่างทางเสมอแสงสว่างจากตะเกียงนำทางจะส่องสว่างนำทางเราไปในทุก ๆ ที่ ถึงแม้มันจะดูเป็นไปไม่ได้้้เลยก็ตาม แต่เชื่อสิว่า หนึ่งในเส้นทางนั้นย่อมไม่ได้มีคุณเพียงคนเดียวที่กำลังเดินออกไป แต่มันกำลังจะมีใครที่จะคอยเดินอยู่เคียงข้างคุณ ถึงแม้เขาไม่อาจจะเดินไปส่งคุณให้ตรงตามเป้าหมายที่คุณตั้งไว้ได้เลยก็ตาม แต่อย่างน้อย ๆ คุณก็ยังได้รู้ว่า ยังมีคน ๆ หนึ่งที่รอคอยดูแสงตะเกียงลิบหรี่นั้น หรี่ลงไปเรื่อย ๆ ในทุก ๆ ก้าวที่คุณก้าวเดินออกไปตามเส้นทางที่คุณเลือกเดิน...

"ขออย่ายอมแพ้ อย่าอ่อนแอแม้จ้ะร้องไห้" ขอฝากเพลงของพี่อ้อม (นึกว่าแต่พี่โป้ง 555) ส่งเป็นกำลังใจก่อนคุณจะเข้านอนนะจ้ะ ^^ และให้ตัวเองด้วย

SHARE
Written in this book
Bantuek By กูนี่แหละเขียน
คนเรามีทั้งช่วงดีและไม่ดี บางคนทุกข์ บางคนท้อ แต่อย่ารอให้มันนานจนกัดกร่อยใจ ถ้าใจยังบอกว่า 'สู้ไหว' ก็ขอให้คุณจงลุกขึ้นสู้เดินต่อไป แค่เดินต่อไป แต่นั้นจริง ๆ
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments