ก่อนเที่ยงคืน
สตอรี่นี้แค่อยากเขียน :)

ตั้งแต่พี่ชอบเธออะ พี่รู้สึกได้ถึงความน่ารักตลอดเวลา
ไม่ว่าจะทำอะไรก็น่ารักไปหมด น่ารัก น่ารัก และน่ารัก
พี่รู้สึกหลง รู้สึกเหมือนกำลังมีความรัก
ซึ่งก็ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว
มันมีความสุขมาก เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ

ถึงแม้มันจะมีช่วงเวลาที่ไม่ใช่เข้ามาด้วยก็ตาม
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้พี่เลิกชอบเธอได้เลย
ระยะเวลา6-7เดือนที่หายจากกันไป
ติดต่อกันบ้างเป็นบางครั้ง เวลาที่คิดถึงจนไม่ไหว
มันทำให้พี่รู้ว่า "แม่ง ยังไงก็ต้องคนนี้วะ"

ทุกครั้งที่เรากลับมาคุยกันใหม่ไม่รู้จะกี่ครั้ง
พี่ก็ยังคอยภาวนา ให้เธอไม่หายจากพี่ไปไหน
จนในที่สุด เราก็เริ่มที่จะใช้หัวใจกันอีกครั้ง
แน่นอน หัวใจพี่รู้สึกถึงสีชมพู มันดีไปหมดทุกอย่าง
จนวันที่พี่ตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน

อยากจะหัวเราะ เด็กคนนี้แสบจริงๆ 
เธอตอบกลับมาด้วยคำว่า "รอก่อนได้ไหม"
บ้าน่า ในหัวพี่ตอนนั้นมันแทบจะบ้า
เธอเป็นคนแรกที่พี่กล้าที่จะขอเป็นแฟนต่อหน้า
แต่เธอกับเล่นพี่ซะแทบบ้า พี่เดินออกมาอย่างเฟลๆ

หลังจากนั้นเพียงแค่ไม่ถึงสองนาที
แชทข้อความก็เด้งขึ้นมาว่า "คบ"
จะใครที่ไหนละ ก็เด็กสุดแสบที่บอกให้รอเมื่อกี้ไง
เอ้าาาา อะไรของเธอเนี้ย เด็กคนนี้มันน่าหมั่นไส้ที่สุด
แต่มันก็ทำให้พี่ได้แต่ยิ้ม และเขินนั้นแหละครับ

ถึงมันจะเฟลๆก่อนหน้านี้นิดหน่อย
แต่มันก็น่ารักเยอะๆเลยละครับ
นี่ละนะ กว่าพี่จะได้คบกับเธอ 
ถ้าวันนึงพี่ทำตัวแย่ๆใส่เธอ พี่จะกลับมาอ่านสตอรี่นี้
เพื่อจะเตือนสติตัวเอง ว่ากว่าที่จะได้คบกับเธอ

ต้องผ่านเวลาผ่านอะไรมาบ้าง พี่จะไม่ยอมเสียเธอไปอีก

พี่อยากจะรักเธอเท่าที่คนคนนึงจะรักได้

พี่อยากดูแลเธอเท่าที่พี่คนนี้จะทำได้

และแน่นอน..
พี่อยากจะรักษาเธอให้เป็นของพี่แบบนี้ไปเรื่อยๆ :)

SHARE

Comments