สับสน
สวัสดี
เราเพิ่งจะเคยเขียนอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรก เรารู้สึกเหนื่่อยนิดหน่อยกับการ
ที่ต้องเก็บความรู้สึกแปลก ๆ ของตัวเองไว้คนเดียว ...
บางทีเราเหนื่อยมาก ๆ บางทีก็โคตรสับสน เป็นอารมณ์ที่บอกไม่ถูกแต่แม่งโคตรจะแย่
คือเราไม่ได้รู้สึกแบบนี้ทุกวันหรอกนะ มันชอบโผล่มาอย่างคืนนี้ก็โผล่มาเฉย ๆ 
เรียกได้ว่าเป็นความรู้สึกที่ถ้ามองในแง่ดีมันก็คงโอเคกับใครหลาย ๆ คน 
แต่สำหรับเราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ แบบเรารู้สึกแปลก ๆ กับเพื่อนคนหนึ่ง
เราเป็นคนให้ความสำคัญกับเพื่อนมาก ๆ โดยเฉพาะถ้าเราสนิทกับมันมาก
เราก็เลยคิดว่าเนี่ย เออปกติป่ะเราแค่สนิทกับเพื่อนมากเฉย ๆ 
แต่พอเราคิดไปคิดมา ตั้งแต่เรามีเพื่อนสนิทมา โอเคเราเคยมีความรู้สึกว่า
หวงเพื่อนคนนี้นะ เขาเป็นเพื่อนเราจะไปสนิทกับคนอื่นได้ยังไง
แต่นี่แม่งเหมือนเลยคำว่าหวงไปแปลก ๆ อ่ะ บางทีเราอยากคุยด้วยมาก ๆ
อยากเจอหน้า นี่เลยแบบแม่งไม่ใช่แล้วป่ะวะ แล้วก็มานั่งเครียดว่าควร
ทำยังไงกับความรู้สึกตัวเองดี เรายังอยากเป็นเพื่อนกับมัน ไม่อยากให้สิ่งที่คิด
แม่งเป็นความจริงขึ้นมาเลย เราอยากให้เพื่อนคนนี้อยู่กับเราไปนาน ๆ
ไม่รู้ดิเราแค่คิดว่าถ้าสมมติเพื่อนรู้ว่าเราคิดแบบนี้ มันต้องแย่มากแน่เลย
เพื่อนต้องไม่โอเคกับเรา เพราะถ้าเป็นเราก็คงไม่โอเคเนอะใช่ป่ะ
เราอยากเป็นเพื่อนอยู่ เป็นแบบนั้นมันก็ดีอยู่แล้ว
อย่าให้มันมากไปกว่านี้เลย .
SHARE
Writer
tmw
writer

Comments