ถูกที่ผิดเวลา
แกเป็นคนดีมากๆเลยนะ ดีที่สุดในบรรดาคนคุยเราแล้ว
แต่ขอโทษนะ..
แกมาช้าไปจริงๆ:(

แกมาในคราบของเพื่อนร่่่่่่่่วมชั้น ที่่่่่่ดันถูกสุ่มให้ได้นั่งข้างกันแบบงงๆ 
รู้จักกันมาเป็นปีคุยกันไม่ถึง10คำ สงสัยไม่ได้คุยกันในคาบเรียนแน่ เราคิดในใจตอนที่กำลังย้ายที่นั่ง 

แต่สิ่งที่เราคิดมานั้น ผิดทั้งหมด

แกแนะนำตัวใหม่อีกครั้งให้เราฟัง เรายิ้มๆไม่ได้ตอบอะไรกลับไปมาก เราสนิทกันภายใน5วันที่นั่งข้างกัน 

เมื่อเปิดสัปดาห์ใหม่เราก็ต้องย้ายที่นั่งใหม่ไปเรื่อยๆ

แหม่ แอบใจหายไม่เบานะเนี่ย 

ในวันนั้นเวลาค่ำๆ เราก็พบข้อความจากแกที่ส่งผ่านแอพline มาหาเรา เราจำได้ไม่ลืมว่าแกส่งไรมาหาเราบ้าง
แก ถ้าแกชอบคนคนนึงแกจะบอกเค้าปะ?
เราอ่านข้อความแล้วได้แต่สงสัยว่าไอ้เพื่อนใหม่ที่สนิทกันด้วยความเร็วแสงนี่มันไปแอบชอบใครมานะ 

เราจึงตอบกลับไปว่า
ถ้าเป็นเค้าเค้าจะบอกว่ะ
ในใจตอนนี้ตีกันเป็นที่เรียบร้อย เราก็มีคนคุยของเราอยู่แล้ว ทำไมถึงมารู้สึกโกรธกับไอ้เพื่อนนี่วะ
มันจะชอบใครก็ได้ไหมอ่ะ โกรธทำไม?

สรุปสุดท้ายแล้ว ใช่ค่ะ มันชอบเรา แต่ด้วยความชักช้าของมันก็นั่นแหละ เราไปคบกับคนคุยของเราแล้ว:) ไอ้เพื่อนนี่มันบอกชอบเราในวันที่เราพึ่งคบกับคนคุยเราด้วยซ้ำไป

เราตื้อมากตอนนั้น ไปไม่เป็น กลัวทุกคนเสียใจ เลยพยายามเลิกติดต่อกับเพื่อนคนนี้ไป...

สุดท้ายเราก็เลิกกับแฟนเรา เราพร้อมที่จะหันกลับไปลองคุยกับไอ้เพื่อนนี่อีกครั้ง

เหมือนสุดท้ายโชคชะตาก็ทำโทษคนโลเลอย่างมีความสุข ไอ้เพื่อนคนนี้มันชักไม่แน่ใจกับความรู้สึกตัวเองซะแล้ว เหมือนจะไปปิ๊งค์เด็กใหม่ที่พึ่งเข้ามาด้วยซ้ำ 


    "ก็เอาล่ะ มาถูกที่ แต่แค่อยู่ผิดเวลา
"


SHARE
Writer
ilovetothemoon
writer
คนโง่ๆกับความสัมพันธ์โง่ๆ

Comments