ฤดูฝนที่ผ่านมา กับ คุณที่ผ่านไป
ฉันเกลียดฝน

ทั้งหนาว ทั้งเฉอะแฉะ

ไหนจะเสียงลมเสียงฟ้าผ่าต่างๆนาๆ

น่ารำคาญ ไม่ชอบเลยแฮะ

และเรื่องที่น่าแปลกคือ

ฉันจะสะดุ้งตื่นทุกครั้งที่ฝนตกยามค่ำคืน

และไม่สามารถหลับต่อได้จนกว่าฝนจะหยุด

คนธรรมดาที่ไหนเค้าเป็นแบบนี้กันบ้างเล่า


ฤดูฝนในเดือนสิงหาคม

บรรยากาศข้างนอกเย็นฉ่ำเพราะสายฝนที่พัดกระหน่ำ

ช่างต่างกับบรรยากาศในรถคันนึงที่ร้อนระอุ

ที่นั่งเบาะหลังมีร่างของ 2 คนกำลังกอดกันคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง

ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อจู่ๆก็เกิดเสียงฟ้าผ่าดังขึ้น

:กลัวเสียงฟ้าผ่าหรอ
:อืม ทั้งกลัวทั้งไม่ชอบเลยอะ เสียงฝนน่ารำคาญ

คุณกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นพร้อมกับกดจูบลงที่ปากของฉัน

รสจูบที่คุ้นเคยบวกกับอ้อมกอดที่อบอุ่นของคุณ

ทำเอาฉันลืมเรื่องฝนไปเลยแฮะ

เรายังจูบกันอยู่แบบนั้นจนฟ้าผ่าลงมาอีก

คุณกอดฉันแน่นขึ้นพร้อมกับจูบที่หนักหน่วงขึ้น

คล้ายกับว่าคุณกำลังปลอบฉันอยู่

:ยังกลัวฝนอยู่มั้ย
:ก็ถ้ามียูอยู่ด้วยก็โอเค

เราต่างยิ้มให้กัน

คุณกดจูบลงมาอีกครั้งและอีกครั้ง...

ฤดูหนาวเดือนธันวาคม

ฝนจากไปแล้ว

...พร้อมกับคุณที่จากไปด้วย

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย

ทั้งที่ฉันควรจะดีใจที่ในที่สุดฤดูฝนที่ฉันเกลียดก็ผ่านไป

แต่ฉันกลับเศร้าใจที่มันพัดพาคุณไปด้วย

ในเดือนธันวาคมยังคงมีฝนหลงฤดูอยู่บ้าง

ทุกครั้งที่ฝนตก ฉันคิดถึงคุณ

อ้อมกอดที่อบอุ่นกับรสจูบที่ฉันชอบ

มือใหญ่ที่คอยลูบหัวปลอบฉัน

อยากเจอคุณอีกจัง...

แต่ฉันรู้ดีว่าฉันไม่สามารถเปลี่ยนใจคุณได้
เหมือนที่ฉันไม่สามารถลืมอ้อมกอดของคุณ

ฉันได้แต่ภาวนา

หวังว่าฝนตกครั้งหน้า

ลมฝนจะพัดพาให้เราได้เจอกันอีก

ให้เราได้มาใช้เวลาร่วมกันอีก

ให้เราได้กอดอีกครั้งที่หลังรถของคุณ

หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ

SHARE
Writer
29th
Fine, thanks.
Try to be positive thinker even though I’m not.

Comments