เวลาที่ก้าวเดิน
คุณจัดการกับความเศร้า ที่ถาโถมมาแต่ละช่วงยังไงหรอ
ผมไม่ได้จะบอกหรอกนะว่า วิธีที่ถูกต้องคืออะไร
ผมไม่รู้หรอก ถ้าผมรู้ ผมคงหายเศร้า แล้วก็คงไม่มีอะไรจะเขียนแล้ว 555555555
จังหวะ บทจะก้าวข้าม ก็ก้าวข้ามได้ บทจะไม่ยอม
ก็ไม่ยอมอยู่อย่างนั้น ต้องรอให้ถึงเวลา

เวลาไหนนั้นผมก็ไม่รู้หรอก ทุกคนถูกเซ็ตนาฬิกาแต่ละเหตุการณ์ไม่เหมือนกัน
ส่วนคนที่เซ็ตก็ขึ้นอยู่กับคุณ ว่าจะให้ใครเป็นคนเซ็ตมัน
เพื่อน พ่อแม่ พี่น้อง หรือคนรอบข้างทั้งหลาย
บางทีคุณก็ไม่มีสิทธิ์เลือก หรือไม่สามารถเลือกได้
ว่าจะให้ใครมาเซ็ตนาฬิกาของคุณ 
หรือแม้แต่คนที่คุณเลือก เค้าก็อาจจะยังเซ็ตได้ไม่ตรงใจคุณนัก
ผมคิดว่า
ปล่อยไปเถอะ ผมบอกคุณไม่ได้ว่าต้องปล่อยนานแค่ไหน
ต้องรอการเซ็ตเวลาแบบนั้นอีกนานแค่ไหน แต่คุณต้องรอ มันก็เท่านั้น
เวลาคุณเดินก็ต้องเดินทีละก้าว
ตอนนี้คุณอาจจะเถียงผมในใจ ฉันเดินที่ละ2-3ก้าวได้
ใช่คุณทำได้ แต่คุณคงไม่มีทางทำได้นานนักหรอก
เดินปกตินี่แหละ จะเจอทางแย่บ้าง อะไรบ้างก็ค่อยๆเดิน
เหมือนนาฬิกา ที่มีสามขา ไม่มีขาที่เดินทีละ2ก้าว
ทุกขาเดินทีละก้าว และรอพลังงานจากขาเล็กๆส่งไปถึงขาใหญ่อย่างเข็มชั่วโมง เพื่อเป็นการก้าวเดินครั้งยิ่งใหญ่เช่นกัน
ถ้าเทียบกันแล้วตอนนี้ผมคงอยู่ในเข็มนาที ที่ยังจดจ่ออยู่ว่าแต่ละนาทีจะขยับช้าแค่ไหน 
แต่ถ้าวันไหนถึงเข็มชั่วโมง ผมคงเลิกสนใจว่ามันจะเดินเร็วหรือช้า
แต่่ผมแค่สนใจว่ามันเดินถึงไหนแล้วพอ
ความเศร้า ก็คือการนับวินาที นาที ชั่วโมงแหละ
ว่าเมื่อไหร่มันจะผ่านไปแต่ละช่วง 
ถ้าคุณยังอยู่กับเข็มวินาที คุณจะจดจ่อกับมันจนไม่สนใจสิ่งอื่น
ถ้าคุณยังจดจ่อกับเข็มนาที คุณพอมีเวลาให้ตัวเองได้ทำหายใจ สนใจสิ่งรอบตัวบ้าง
ถ้าคุณเริ่มจดจ่อกับเข็มชั่วโมง คุณรับรู้แล้วว่าเวลามันเดินอยู่จริงๆ เพียงแต่คุณเลิกที่จะจดจ่อกับมัน แล้วออกมาทำหน้าปกติแล้ว
จงสู้เหมือนเข็มชั่วโมง ที่แม้จะต้องรอเข็มวินาทีกับนาที
แต่มันจะเป็นก้าวแต่ละก้าวที่ยิ่งใหญ่สำหรับคุณ



ตอนนี้ผมอยู่ในช่วงเข็มนาทีแล้ว เศร้าบ้าง หดหู่บ้าง แต่ผมก็เริ่มมีเวลาให้ตัวเองบ้างแล้ว ยังคิดถึงคุณเสมอ ยังรอคอยคุณเสมอ วนกลับมาได้ทุกเวลา 

ถ้าเขียนงงๆไปบ้างขออภัยด้วยครับ ผมคงเริ่มกรึ่มๆจากฤทธิ์แอลกอฮอลล์ของเจ้าช้างสีเขียวเสียแล้ว 5555555
FRIDAY 6 DECEMBER 2018 09:35 PM

ผมจะเป็นเข็มนาที ที่รอคุณตั้งแต่เลข 1-12 เสมอนะ
คุณความรัก


SHARE
Written in this book
The Balloon
มันคือสมยานามของเธอ ที่เธอเป็นคนตั้งเอง หนังสือเล่มนี้ผมตั้งใจจะเขียนให้เธอ ตลอดเวลาที่ผมคิดอะไรออก และหวังว่าสักวันเธอจะอยากอ่านเรื่องราวที่ผมกำลังจะเขียน และสุดท้ายคือหวังให้เธอช่วยแต่งแต้มหนังสือเล่มนี้ แม้ตอนนี้เธอจะไม่อยู่กับผมแล้วก็ตาม
Writer
Risker
writer
ชอบอ่านในสิ่งที่ชอบ ชอบเขียนในสิ่งที่ชอบ เราแค่ทำในสิ่งที่ชอบ ที่มันไม่เดือดร้อนเรา และไม่เดือดร้อนใคร :)

Comments