บันทึกถึงคุณ01 :
ที่นี่อากาศเริ่มเย็นลงแล้วนะ
เพราะตอนนี้เป็นฤดูหนาว 
หรือเพราะตอนนี้
ไม่มีคุณอยู่ข้างเราแล้ว
เราก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน


มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในชีวิตของเรา
คุณคนนั้นเข้ามาพร้อมกับบทเพลงที่เราไม่เคยฟัง 
บทเพลงรักถูกส่งผ่านข้อความที่เราคุยกันในแต่ละวัน
ช่างอบอุ่น อ่อนหวาน และแน่นอน 
เป็นเหมือนเรื่องเพ้อฝันในนิยาย
คุณคนนั้นนำพาหนังสือเล่มที่เราไม่เคยอ่านเข้ามา
ให้เราตกหลุมรักตัวอักษรบนหน้ากระดาษ
ไปพร้อมๆกับการตกหลุมรักแววตาที่อ่อนโยนของคุณ
และคุณคนนั้นก็เข้ามา
เพื่อผ่านไป...



คำว่าตลอดไป
มันมีอยู่จริง
แต่เพียงมันไม่ได้เกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของเรา
คุณจากไปแล้ว
พร้อมกับประโยคสั้นๆที่ไม่มีแม้แต่เหตุผลจะอธิบาย
ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเจ็บปวด
ราวกับจะแตกสลาย
วินาทีที่สมองประมวลผลออกมาได้ว่า
นั่นคือประโยคบอกลา
ไม่ใช่ประโยคบอกรักเหมือนทุกวันที่ได้ยิน
ไม่แน่ใจเหมือนกัน 
ว่าความรู้สึกไหนพุ่งเข้ามากระทบเป็นเรื่องแรก
ทั้งๆที่ตั้งใจจะรั้งคุณไว้ไม่ให้ไปไหน
ทั้งๆที่ตั้งใจไว้แล้วแบบนั้น
พอสุดท้ายฝันร้ายกลับกลายเป็นเรื่องจริง
ความตั้งใจก็กลายเป็นเพียงอากาศ
ต้องปล่อยคุณไปจริงๆสินะ



คุณรู้ไหม
ระหว่างรอคำตอบจากคุณ
มันทรมานเหลือเกิน
เหมือนฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนยามหลับใหล
เหมือนนักโทษที่กำลังถูกจองจำโทษทางวิญญาณ
ถูกพันธนาการไว้ด้วยความหวัง
ในขณะที่ความจริงกำลังกัดกินตัวตนของเรา
จนสุดท้ายคำนั้นออกมาจากปากของคุณ
แน่นอนว่าเจ็บปวด
แน่นอนว่าเราแตกสลาย
หากแต่มันไม่ได้หนักหนาเหมือนที่คิดไว้แต่แรก
ไม่ได้เจ็บปวดเท่าตอนที่รอคอยพร้อมกับความคาดหวังโง่ๆว่าคุณจะอยู่กับเราตลอดไป



ปฏิเสธไม่ได้ว่า
เรายังทำทุกอย่างเหมือนเดิม
คล้ายกับว่าเรากำลังหลอกตัวเอง
เรายังฟังเพลงรักเพลงเดิมที่คุณส่งให้
อ่านหนังสือเล่มเดียวกับที่คุณเคยอ่าน และกำลังจะซื้อเก็บไว้เหมือนที่คุณทำ
เราลองดื่มกาแฟที่คุณชอบในวันนี้ 
มันขมมากเลยแหละ
กาแฟที่เราเคยบ่นว่ารสชาติเหมือนน้ำเปล่า
กลับทำให้เรารู้สึกว่าความคิดถึงก็มีรสชาติเหมือนกัน
สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ 
ทำให้เราแน่ใจว่า
ความรู้สึกที่เรามอบให้คุณ
มันไม่ได้จางลงไปแม้แต่นิดเดียว
ถ้าคุณยังอยู่กับเรา
คุณคงจะภูมิใจในตัวเรามากๆเลยแหละ
มีเรื่องมากมายที่อยากเล่าให้คุณฟัง 
อยากผ่านเรื่องราวเหล่านี้ไปพร้อมกับคุณ เหมือนที่เคยผ่านมา




ถ้าคุณผ่านมาเจอบันทึกนี้
อยากจะบอกให้คุณรับรู้ว่าเราไม่เป็นไร
เราเข้าใจทุกอย่างที่คุณทำลงไป 
เรารู้จักคุณมากพอกับที่เรารู้จักตัวเราเอง
เราถึงกล้าพูดได้เต็มปาก
ว่าเราเข้าใจคุณ
และไม่ต้องห่วงนะ
ความรู้สึกที่เรามีให้คุณ
มันก็เหมือนเดิม ยังคงเหมือนเดิม
เหมือนกับวันที่ยังมีคำว่าเรา
มันอาจจะทำให้เราเจ็บปวดบ้างในบางที
อาจทำให้เรามีน้ำตาบ้างในบางครา
แต่เราก็ยังยินดีที่จะมีคุณเป็นบทหนึ่งในชีวิตของเรา



วันนี้คุณก็ยังต้องไปทำงานอยู่เลย
แต่พรุ่งนี้ก็จะได้กลับบ้านแล้ว
จะได้กลับไปกอด 
กอดอุ่นๆของคุณพ่อ คุณแม่ และก็น้องชายของคุณละนะ
มีเจ้าหมาอ้วนๆตัวนั้นอีกที่คุณชอบแกล้ง
ดูแลและทะนุถนอมพวกเขาให้ดีๆนะ
พวกเขามีคุณเป็นแก้วตาดวงใจ
เหมือนที่เรามีคุณเป็นหัวใจของเรา
ยิ้มให้เยอะๆ มีความสุขให้มากๆ 
เติบโตให้สวยงามที่สุดนะคะ
มีคนคนนี้คอยเฝ้ามองและเป็นกำลังใจให้คุณเสมอ
รบกวนช่วยระลึกไว้ในใจ
ความสุขของคุณคือความสุขของเรา




Happy New Year 2019
ถึงจะไม่ได้อยู่ข้างกันข้ามปี แต่คุณอยู่ในใจเราข้ามปี...
ขอบคุณที่เป็นเรื่องราวที่แสนงดงามในปี 2018




รัก. คุณ,
จากดวงดาวดวงนั้นที่คุณเคยตกหลุมรัก

12/29/2018



SHARE
Written in this book
ยี่สิบสองนาฬิกา
รู้ไหมว่าคิดถึงมาตลอด :) คุณผู้เป็นโลกทั้งใบของเรา และยังคงเป็นอยู่ถึงทุกวันนี้ เราแค่อยากบันทึกไว้ เผื่อวันหนึ่งเราอาจจะเข้มแข็งขึ้น หรือวันหนึ่งคุณอาจจะผ่านเข้ามาเห็น แต่ก็ขอให้เราทั้งสองคนเติบโตอย่างสวยงามที่สุดนะคะ
Writer
Hoshine
deciduous🍃
Dear me, oneday I will make you proud.

Comments