โลกสวยในความรู้สึก ตอน ขนาดของความสุข
"ยิ่งโตขึ้น ความสุขยิ่งน้อยลง เเละหายากขึ้น" 
ผมเองได้ยินประโยคนี้บ่อยมาก ในตอนเเรกความคิดผมเองก็เคลิ้มเเละเห็นด้วยกับประโยคนี้ เมื่อมองดูชีวิตของตัวเองในตอนนี้ มันช่างเหมือนกับหุ่นยนต์ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ยิ้มน้อยลง เสียงหัวเราะหายไป ขาดความสดชื่น พลัง ความบ้อบอ เเละตัวตนในวัยเด็ก สิ่งเหล่านี้ได้หายไปนับตั้งเเต่เริ่มเข้าสู่ชีวิตมหาวิทยาลัยจนเริ่มสู่วัยทำงาน ภาระ ความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นอย่างสวนทางกับที่พึ่งพิงที่ลดน้อยลง 

พอวันนึง...ผมได้เดินไปนั่งในสนามเด็กเล่น ที่ซึ่งเต็มไปด้วยรอยยิ้มเเละเสียงหัวเราะของเหล่าเด็กน้อยที่ยังไม่ต้องเเบกรับสิ่งต่างๆ 
มันช่างน่าอิจฉาจริงๆ....
และในช่วงเวลานั้นได้เห็นเด็กน้อยที่มือเเละปากเลอะไปด้วยช็อกโกแลต แลดูมีความสุขกับการลิ้มรสของเจ้าช็อกโกแล็ตเเท่งน้อยในมือ มันช่างเป็นพลังที่ดีจริงๆ
ผมเริ่มเดินไปที่ร้านขายของเพื่อซื้อช็อกโกเเลตกลับไปนั่งมุมเดิม เคยเปิดอ่านเจอในกูเกิลมาแล้วว่าเจ้านี่มันช่วยให้รู้สึกดีในเวลาที่เครียด ต้องลองดูบ้าง...

ขณะที่ในหัวครุ่นคิดกับเรื่องปัญหาต่างๆ ความเครียดในชีวิต เเละการหาความสุข กับประโยคนั้นที่ดังในหัว 

ผมนั่งลงพร้อมกับเจ้าช็อกโกแล็ตในมือ ตอนนี้เป็นเวลาเย็น ที่มีเเดดอ่อนๆมาพร้อมกับสายลมพััดเป็นระรอก สายตามองทอดยาวไปยังสนามหญ้าสีเขียวทรงกลมขนาดใหญ่ มีผู้คนทุกๆวัย ทั้งกลุ่มเพื่อนวัยต่างๆ ครอบครัว และเจ้าสุขนัขที่วิ่งไปมา รอบๆเป็นทางสำหรับวิ่งออกกลังกายที่มีเหล่าคนรักสุขภาพและผู้สูงวัยที่กำลังออกกำลังกาย เสียงนกและเสียงหัวเราะลอยมาตามลมจากสนามเด็กเล่นข้างๆ 

ผมที่นั่งอยู่เก้าอี้ใต้ต้นไม้ลำพังในมุมสงบและลิ้มลองความอร่อยของช็อกโกแลตที่อยู่ในมือบ้าง ความหวานของมันผ่านปากเข้าสู่ร่างกาย รู้สึกได้ราวกับมันไปผสมในเส้นเลือดแล้วสูบฉีดไปทั่วร่างกาย ความหอมอร่อยพร้อมกับบรรยากาศสุดฟินทำให้ผมเริ่มยิ้มได้

ทันได้นั้นความคิดบางอย่างก็วิ่งเข้ามาในหัว ราวกับได้ค้นพบบางอย่าง ผมเองในตอนนี้ค้นพบเเล้วว่า ประโยคที่ผมเคยเชื่อนั้นมันไม่จริงเลย เราโตขึ้น แต่ความสุขนั้นไม่ได้มีน้อยลง กลับเป็นเราเองต่างหากที่ต้องการความสุขขนาดที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เป็นเหมือนอาการดิ้อยา ที่พอเสพความสุขไปเรื่อยๆ ก็เริ่มต้องการปริมาณมากขึ้นเรื่อยๆ 

ผมเองเคยมองหาเเต่ความสุขขนาดก้อนโต เช่น ต้องไปเที่ยวพักผ่อนไกลๆ ต้องได้เงินหรือสิ่งของราคาเเพง ต้องประสบความสำเร็จ ไปปาร์ตี้กับเพื่อน ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นทุกๆวัน ขนาดของสิ่งที่ทำให้มีความสุขมันช่างใหญ่เหลือเกิน ขณะที่เมื่อก่อนเเค่ลูกอม ขนมหวานไม่กี่ก้อนก็ทำให้ใจเราพองโตได้ด้วยซ้ำ เเละตอนนี้มันก็ยังมีขายเกลื่อนกลาด และเราเองก็สามารถซื้อมันได้อย่างง่ายดาย เรากลับมองข้ามมันไปเมื่อเราโตขึ้นเเละได้รับสิ่งที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ 

เรื่องราวเหล่านั้นมันเปลี่ยนความคิดของผมไปอย่างสิ้นเชิง ผมเริ่มมองหาความสุขเล็กๆที่อยู่รอบตัว ตั้งใจกับตัวเองว่า หนึ่งวันจะต้องมองหาเรื่องดีๆให้เป็นพลังแก่ตัวเองหนึ่งเรื่อง ผมเริ่มสังเกตรอบๆตัวไม่ว่าจะทำอะไร ที่ไหน จนพบว่าเรื่องดีๆ และความสุขนั้นมีมากมายเต็มไปหมดทุกที่ แค่การเอ่ยคำขอบคุณเวลาซื้อของ ส่งยิ้มให้เเม่ค้า ยิ้มทักทายคนที่เดินผ่านเราไป เเล้วเราได้รอยยิ้มกลับคืนมา การไปพบเห็นผู้คนเอ่ยขอบคุณ มีน้ำใจและช่วยเหลือกัน มันช่างเป็นภาพที่ดี และทำให้เราได้ยิ้มตาม ความสุขในการได้เดินไปที่ต่างๆ ไม่ว่าจะมีคนพลุกพล่าน หรือสวนสาธรณะ มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีที่ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองแล้ววางเรื่องอื่นๆลงสักพัก การทำเมนูใหม่ๆกินเองในตอนเย็นพร้อมหาหนังสักเรื่องดู ทำสิ่งใหม่ งานอดิเรกที่ชอบ การฟังเพลงอย่างสงบ ดื่มด่ำบรรยากาศรอบๆตัว สายลม แสงเเดด เม็ดฝน หรือได้เเรงบรรดาลใจดีๆ จากวิดีโอในยูทูป ความสุขของผมมันช่างหาง่ายเเละเยอะเเยะเต็มไปหมด 

แม้ในวันที่เลวร้าย เเค่เห็นรอยยิ้มของเด็ก หรือ ได้รับกรทักทายกลับมาจากคนเเปลกหน้า มันก็ทำให้กลายเป็นหนึ่งเรื่องดีๆในวันที่เลวร้ายได้ 

จริงๆแล้วความสุขมันอยู่รอบๆตัวเราเสมอ มันไม่ได้ลดลง แต่กลับมีมากมายพอที่จะทำให้เรามีพลังสู้กับปัญหาในชีวิตที่เพิ่มขึ้น เพียงเเค่ตัวเราเองที่ต้องการมากขึ้น 
เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ควรปล่อยให้จิตใจขาดความสุขเป็นเวลานาน จากการที่ต้องรอคอยความสุขก้อนใหญ่เพียงเท่านั้น เพราะถ้าเรารอให้น้ำมากพอค่อยรดต้นไม้ มันอาจจะมีที่ช้าไปจนต้นไม้เเห้งตายไปก่อน กลับกัน...จงหาความสุขเล็กๆดังน้ำหยดน้อยรอบๆตัวที่คอยซึมลงในใจเราทุกๆวัน เพราะเเม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ก็มากพอให้ใจชุ่มชื่นและอยู่รอดได้....


SHARE
Writer
TheShadow
Positive Energy
คำเตือน: สามารถใช้ได้เฉพาะสร้างพลังบวกให้ชีวิต

Comments