ปลายทางฉันคือฝันของเธอ
'เธอๆ เธอผมแดงที่ทำเวรโซนกวาดขยะอยู่นั่นน่ะ' เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ร้องเรียกข้างหน้าต่างอาคารหนึ่งชั้นล่างนั้น ทำให้วันนี้เธอกระโดดลงมายืนข้าง ๆ ฉันมา 7 ปีแล้ว
ทำไมเธอถึงไม่ได้ไปเข้าค่ายกับเพื่อนเธอล่ะ น้ำเสียงแกมหัวเราะในวันนั้น ทำเราใจสั่นโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว นี่เราบ้าไปแล้ว จากที่มั่นใจในการทำความสะอาดเวรโซนที่รับผิดชอบในทุก ๆ วัน ต้องมาแอบใจสั่นให้กับแฟนเพื่อนของตัวเองเนี่ยนะ 

หลังจากนั้นได้ไม่นานเพื่อนก็ขอให้เราไปช่วยเป็นสื่อกลางดามใจ และมันก็ไม่ได้ผลเขาสองคนเลิกกัน แล้วเราก็ดันมามีใจให้กับอดีตแฟนเพื่อน 
เธอ ๆ เพื่อนเราชอบเธอนะ 
ระหว่างเดินขึ้นบันไดเปลี่ยนคาบเรียนอาคาร 4 ชั้น 3 ในใจเรากลับคิดแค่ว่า 'เปลี่ยนเป็นเธอได้ไหมที่ชอบเรา' 

หลังจากนั้นได้ไม่นานเธอก็เข้ามาทักทายฉันถี่ขึ้น ช่วงนั้นฉันเองก็กำลังเฮิร์ตจากรุ่นน้องคนหนึ่งในโรงเรียน เลยไม่ค่อยได้สนใจอะไรเธอมาก จนอยู่มาวันนึงความรู้สึกเริ่มถี่ขึ้นๆ ฉันแอบมองเธอทุก ๆ เช้าก่อนที่รถรับส่งเธอจะเคลื่อนตัวเข้ามาในโรงเรียน เราเริ่มคุยหยอกล้อกันเล่นเรื่อย ๆ ฉันเริ่มสังเกตคาบเรียนเธอ และเริ่มไปนั่งเก้อดักรอ ขอแค่ได้แกล้งและได้เห็นหน้า ตอนนั้นมันก็บ้าเนอะ สุขใจไปเล่น ๆ 
Summer นักเรียนชั้นม. 4 ทุกคนต้องมาเรียนนะจ้ะ รุ่นเธอไม่มีปิดเทอม
โอ้แม่เจ้า เสียงครูผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นในขณะที่กำลังเข้าแถวหน้าเสาธง นี่มันบ้าอะไรกันพระเจ้าจอร์จ ปีนึงฉันจะได้กลับไปหาพ่อแม่ที่กรุงเทพ แต่นี่กะไรใยต้องมานั่งเรียน 

ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป ความรู้สึกชัดเจนขึ้น ฉันแอบมองคุณเธอมานานพอสมควรกว่าฉันจะมั่นใจและส่งเพื่อนสนิทของฉันเข้าไปขอเบอร์โทร โทรไปครั้งแรกก็ดันเจอแม่คุณเธอรับ ฉันโทรไปเป็นสามสิบสาย กว่าเธอจะรับเพราะคุณเธอไม่มีโทรศัพท์ส่วนตัวใช้ เอาไงละทีนี้ ก็ต้องแอบใช้โทรศัพท์แม่คุณเธอไปก่อน จนเราเรียนจบ ม.6 จนเธอมีมือถือส่วนตัวใช้ และเราก็เริ่มคบหาดูใจกัน
มือใหญ่ๆจะกุมมือเล็กๆ นี้ไม่มีวันปล่อย
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เราจับมือเดินเคียงข้างกันมาก็เข้าปีที่ 7 แล้ว อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ก็คงจะเข้าปีที่ 8 ระยะทางของเรามันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ มันคือทางลูกรังดี ๆ นี่เอง เราจับมือกันเดินไปตามทางของเราเรื่อย ๆ เธอกำลังจะทำฝันของเธอสำเร็จนั่นคือการได้เป็น 'ครู' ส่วนฉันก็ยังคงไปได้ไม่ถึงไหน ฝันที่ว่าอยากเป็น 'ปลัดอำเภอ' ก็คงยังเป็นฝันที่ยังเดินไปยังไม่ถึงครึ่งฝันเลยด้วยซ้ำ

แต่ถึงแม้ตอนนี้ฝันของฉันจะเป็นอะไรก็ตาม แต่ฝันที่ฉันได้เข้าใกล้มันมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ 
ฉันได้พาเธอเดินมาถึงฝันของเธอแล้ว เรารักเธอนะ รักมาก...ขอบคุณที่เดินเคียงข้างเรามาโดยตลอด ถึงแม้มันอาจจะมีทั้งทุกข์และสุข แต่เธอก็เลือกที่จะมาเดินเคียงข้างคนๆ นี้ คนที่ไม่มีอะไรเลยในชีวิต คงมีเพียงลมหายใจ ความจริงใจที่เป็นสิ่งที่บริสุทธิ์ ทรัพย์สินเงินทองฐานะคงจะไปสู้ใครไม่ได้ แต่ถึงยังไงเราก็สุขใจที่ได้มีเธอมายืนอยู่เคียงข้างกันโดยไม่เคยนึกรังเกียจกัน

ขอบคุณความรักดี ๆ ความคิดถึง ความห่วงใยที่เป็นหนึ่งซึ่งแรงผลักดันของฉัน ทำให้ฉันก้าวเดินต่อไป ถึงแม้จะมีล้มบ้าง แต่เธอก็ยังคงเป็นคนที่คอยพยุงให้ฉันได้ลุกขึ้นเดินต่อไปอีกครั้ง ขอบคุณความรักที่มีให้กัน ถึงแม้มันจะไม่ได้เป็นสิ่งที่ธรรมชาติสรรสร้างให้มาคู่กัน แต่ฉันเชื่อว่าในสักวันธรรมชาติก็คงจะเข้าใจในความรู้สึกของมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดา ๆ อย่างเรา 

ฮักเด้อ คิดฮอดเด้อ
มันยังคงเป็นคำจบประโยคการสนทนาหลังวางสายระหว่างเราสองคนมาโดยตลอด 7 ปี 
ขอบคุณเด้อ😊

ความรักไม่ว่ามันจะเกิดขึ้นกับใคร ณ ที่ใด มันก็คงเป็นความสวยงามที่ได้เข้ามาเติมแต่งให้เราได้สุขใจ ยิ้มได้ และก้าวเดินต่อไป ถึงแม้บางครั้งมันอาจจะทำให้รู้สึกห่อเหี่ยวไปบ้าง แต่ถ้าเราคอยเติมเต็มสิ่งที่เรียกว่า 'เล็กๆน้อยๆ' ไม่มองผ่าน มันก็จะอยู่กับเราไปได้นาน ถึงแม้สักวันมันอาจจะถึงจุดจบของมัน แต่อย่างน้อย ๆ เราก็ได้เรียนรู้และได้บทเรียนดี ๆ ในหนังสือเล่มหนาเล่มนี้แล้วว่า
มันสวยงามแค่ไหนในวันที่เราผ่านมา 

SHARE
Written in this book
หีบสมบัติ 'ความรู้สึก'
ความรู้สึกของฉันเกิดขึ้น ณ ที่ใด มันย่อมสวยงามเสมอในความรู้สึกของฉัน และฉันก็ชอบที่เก็บมันไว้เป็นความทรงจำ เผื่อวันหนึ่งด้านผ่านไปเจอมัน ฉันก็พร้อมที่จะเปิดมัน แล้วก็ปิดมันลงไว้ในที่เดิม
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments