อีกแล้ว
อีกแล้ว กลางดึกคืนหนึ่ง 
ผมคว้าโทรศัพท์ตอนกำลังงัวเงียก่อนนอน
กดไปที่เบอร์โทรแรก ที่ผม Favorite ไว้
แน่นอนเป็นเบอร์โทรของเขา ที่ผมยังคงติดเฟบ
ไว้อยู่ตลอด แม้ว่าจะเกิดเรื่องขึ้นมากมาย
ขณะนี้เวลา 12:56 midnight กลางดึกอีกแล้ว
เขาคงนอนไปแล้ว ผมโทรไปสองสาย
เขาเริ่มรับสายผมในสายที่สอง
อืม โทรมามีอะไรหรอ
เขารับสายผมด้วยเสียงงัวเงียปนรำคาญ 
แค่เพียงเค้ารับสาย ผมก็เหมือนโดนต่อยไปที่ท้อง จนจุกเราเคยพูดกันว่า การโทรไปหากันแต่ละครั้ง
ไม่จำเป็นต้องมีเรื่องอะไร ก็สามารถโทรคุยกันได้
แค่ผมคิดย้อนแค่นั้น น้ำตาผมก็เอ่อออกมาอีกแล้ว
ผมต้องอดทนไว้ก่อน นี่เขาพึ่งรับสายเองนะ
ผมคิดแบบนั้นในใจ
ผมตอบรับเสียงเค้าว่า นอนแล้วหรอ
เขารีบตอบกลับมาว่านอนแล้ว
แต่ด้วยความอยากคุยของผม ที่มันอดรนทนไม่ไหว
เลยถามไปว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไหม มีธุระอะไรหรือป่าว
เขาตอบว่าไม่มี ผมเลยตัดสินใจขอรบกวนเวลาหน่อยนะ
เขายังคงใจดีเหมือนเดิม แล้วตอบรับคำขอของผม
เราคุยกันได้จนเป็นปกติทุกอย่าง
จนเวลาผ่านไปเกือบ 1 ชั่วโมง
ผมถามเขาถึงคนคุยใหม่ของเขา
ถามถึงวามรู้สึกของเขาในตอนนี้
ยังไม่ทันได้ยินคำตอบ ที่เขาตอบกลับมา น้ำตาที่ผมกลั้นไว้ในตอนแรก
ก็หลากลงบนแก้มของผม อีกแล้ว 
ถึงแม้เค้าจะตอบว่าไม่ได้รู้สึกอะไรมาก ไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่อาจจะด้วยความรำคาญของผม ที่เอาแต่งอแง
และเค้นถามเขาอยู่แบบนั้น เคาเลยพูดออกมา
ก็ถ้าอีกคนเขาจริงจัง ก็จะจริงจังด้วย
เขาพูดด้วยเสียงงัวเงีย ปนรำคาญอีกครั้ง
หลังจากสิ้นเสียงคำพูดนั้น ผมทำได้เพียงงอแงมากขึ้น ร้องไห้หนักขึ้น
แต่เขายังคงอยู่ในสายที่ผมถืออยู่ คำพูดสุดท้ายของผม
ก่อนที่เขาจะขอตัวไปนอน


ผมได้แต่พูดว่า เรารักเธอนะ เรารักเธอมากจริงๆ
เราเข้าใจแล้วว่าขาดเธอไปชีวิตมันแย่จริงๆ ขอร้อง
เอาเรื่องของเรา กลับไปคิดอีกครั้งเถอะนะ 
ผมพูดคำนี้ต่อไปเรื่อย พร้อมกับเสียงสะอื้นที่แทบจะฟังไม่รู้เรื่อง
กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ผมยังคงพูดต่อไปแบบนั้น โดยไร้เสียงใดๆจากเขา
จนในที่สุดคำพูดที่แสนเรียบง่าย และคุ้นหู ก็ถูกขับออกมาอีกครั้ง
เรื่องมันก็นานแล้ว อยู่กับความจริงนะความจริงที่ไม่มีคุณนั่นนะหรอ ผมไม่อยากได้หรอก
ผมยินดียอมรับ ความเจ็บปวด ความเศร้าทั้งหมด
เพื่อที่คุณจะยังคงอยู่ในใจผมตลอดไป 
มากกว่าที่ผมจะ โกรธ เกลียดคุณ และให้คุณตายไปจากใจมากกว่า
เพราะถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้รักผมแล้วจริงๆ 
ผมก็จะยังคงรักอยู่อย่างนี้ อยู่ในโลกที่มีเพียงแค่ผมโลกที่มีแค่ผมกับคุณ ในความทรงจำ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว





เขียนครั้งนี้ผมไม่ร้องไห้ คงเพราะคืนนี้ผมร้องจนพอแล้ว 
WEDNESDAY 5 DECEMBER 2018 02:49 PM 
สุขสันต์วันพ่อนะครับทุกคน อย่าลืมมอบความรักให้คุณพ่อด้วยล่ะ
ผมจะอยู่รักคุณตรงนี้ตลอดไป แต่ไม่แน่อาจจะเปลี่ยนความรู้สึกไปนิดหน่อยแล้วก็ได้
คิดถึงคุณนะ คุณความรัก :) 
SHARE
Written in this book
The Balloon
มันคือสมยานามของเธอ ที่เธอเป็นคนตั้งเอง หนังสือเล่มนี้ผมตั้งใจจะเขียนให้เธอ ตลอดเวลาที่ผมคิดอะไรออก และหวังว่าสักวันเธอจะอยากอ่านเรื่องราวที่ผมกำลังจะเขียน และสุดท้ายคือหวังให้เธอช่วยแต่งแต้มหนังสือเล่มนี้ แม้ตอนนี้เธอจะไม่อยู่กับผมแล้วก็ตาม
Writer
Risker
writer
ชอบอ่านในสิ่งที่ชอบ ชอบเขียนในสิ่งที่ชอบ เราแค่ทำในสิ่งที่ชอบ ที่มันไม่เดือดร้อนเรา และไม่เดือดร้อนใคร :)

Comments