แต่สำหรับทุกความสัมพันธ์มันก็อย่างนี้ไม่ใช่เหรอ ?

จักรวาลของบทสนทนาเรื่องเขา


“ก็ถ้าต้องรอแล้วนานขนาดนี้ก็เลิกรอเหอะ”

“...จริงๆ เค้าไม่เคยบอกให้รอ
และเค้าก็ไม่เคยบอกให้ไป แต่อยากอยู่เอง”

“อยากให้เขาเดินมาบอกเลยไหม ว่าไม่ต้องรอหรอก ไปชอบคนอื่นเถอะ ยังไงก็ไม่มีวันชอบแกหรอก แบบนี้เหรอ?”

“...”

แบบไหนก็ไม่เอา 


“มันเจ็บเว้ยแบบนั้นน่ะ
สู้แกเดินออกไปเฉยๆดีกว่าไหม ตอนนั้นน่าจะยังไหวอยู่
มันอาจไม่เป็นรอยแผลเป็นก็ได้”

“...ก็ไม่อยากไปไหน เอาจริงๆคืออยากรักแค่คนนี้ อยากเสียใจให้กับคนนี้”

“แล้วถ้าวันนั้นเค้าไปมีใคร แกทำใจได้เลยเหรอ ถามจริงๆ”

“...”

“ไม่ใช่แกแน่นอนเว้ย”


ความจริงมันเจ็บปวดเสมอ
ความพยายามไม่เคยเป็นใช้ได้กับเรื่องความรัก

“ไม่รักเขาแล้วต้องยังไงต่อ เดินหนีไปเลยเหรอ...กลับมาคุยได้ไหม”

“ก็ได้ แต่อย่าดีกว่า”

“แล้ววันไหนที่คิดถึงทำยังไง”

“ก็ร้องไห้เงียบๆคนเดียว อย่าให้เขาได้ยิน อย่าทำให้เขาอึดอัดใจ”

“...”

“เขาไม่ผิดเลยเว้ย ที่เขาไม่รักแก แกก็ไม่ผิดที่ไปรักคนที่ไม่ได้รักแก”

“...”

“แค่วันนี้ยังไม่ใช่ และคนนี้ก็ยังไม่ใช่”

“...”

“ไม่ว่ายังไงอย่าโทษตัวเอง เรารู้ว่าที่ผ่านมาแกพยายามมากพอแล้ว”

“ขอบใจนะ”



ทำไมแค่ไม่ถูกรัก เราต้องเจ็บปวดขนาดนี้

แต่สำหรับทุกความสัมพันธ์มันก็อย่างนี้ไม่ใช่เหรอ ?
คนไม่ถูกรัก ก็จะต้องเสียใจ มันถูกอยู่แล้ว


SHARE
Writer
404componentnotfound
นัก(อยาก)เขียน
เพลงที่ฟัง หนังที่ดู ผู้คนที่เจอ และซูโม่

Comments

wanwhale
4 months ago
คุณพาเราน้ำตาคลอ เพราะมันตรงแทบทุกไดอะล็อค
เราน่ะ สามปีวนกลับมาอีกทีก็ยังไม่ใช่
Reply
เราจะผ่านมันไปพร้อมๆกันนะคะ สู้!