🙃
ชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่ 

ตอนนี้เรากำลังทำอะไร

ทำไมเราต้องพยายามอย่างหนักเพื่อไขว่คว้าความสุขในอนาคต

เพราะว่าเชื้อดีรึเปล่า พ่อแม่พี่น้องทุกคนเรียนเก่ง

ทุกคนก็คาดหวังว่าเราต้องเรียนเก่งด้วย

เปล่าเลย เราไม่ได้เรียนเก่ง ไม่ได้รู้สึกสักนิดว่าตัวเองเก่ง

พี่สาวพี่ชายเราเก่งรอบด้าน โคตรเป็นไอดอลเลย ทั้งเรียนไม่ว่าจะวิชาไหนๆ ภาษา วิทย์ คณิต สังคม ไทยหรือแม้กระทั่งเป็นตัวแทนนักกีฬา ลีลาศ แข่งหุ่นยนต์ พี่เราโคตรเก่งเลย

ความหวังถูกส่งมาที่เรามากขึ้น ยิ่งเมื่อพี่สอบติดรรมัธยมชื่อดังที่เขาว่ากันว่า อยู่  รรนี้ ขาข้างนึงก็อยู่ฬแล้ว 

เหมือนโดนปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กว่าเราต้องเรียนหมอนะ 

เราไม่เคยรู้เลย ว่าเรียนหมอมันดียังไง มันน่านับถือยังไง หรือมันเหนื่อยขนาดไหน

ไม่เคยรู้เลย 
เพราะรอบข้างมีแต่คนเก่งๆมั้ง เลยรู้สึกว่าเราไม่เก่งเลย แทบจะเป็นคนไม่เอาไหนด้วยซ้ำ ทำอะไรไม่ได้ก็ร้องไห้ ขี้เกียจทำการบ้านเป็นที่หนึ่ง จนวันนั้นเราจำได้ดี

‘อาจารย์สั่งการบ้าน เพื่อนสองคนรีบทำตอนคาบว่าง เราสงสัยมาก ทำไมรีบทำกันยัง การบ้านก็ต้องทำที่บ้านสิ พอถามไปเพื่อนก็ตอบว่า รีบทำสิ กลับบ้านไปจะได้พัก เหมือนเปลี่ยนเราเลย เราทำการบ้านตอนคาบว่าง สิ่งที่ได้มาคือ เรามีเวลาเล่นเยอะขึ้น เวลาอยู่บ้าน’

น้องสาวเราก็เป็นคนฉลาด รู้ดีไปหมด ขานั้นชอบคุยกับพ่อ เพราะคุยกันได้หลายเรื่อง 

ส่วนเราเป็นลูกที่ขยัน หัวกลางๆ แต่ก็เป็นที่รักเพราะว่า เรามักจะช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน หรืออะไรที่ช่วยได้ ช่วยดูแลน้องที่ห่างกัน 3 ปี แต่ถูกเลี้ยงเหมือนฝาแฝด รักมากเลยละ

ตอนประถมเคยไปสอบวัดความรู้ที่โรงเรียนมัธยม เด็กทุกคนก็ไป ผลปรากฏว่า เราได้ที่โหล่ จากคนหลายร้อยในวิชาคณิต ตอนนั้นประกาศผลมา แม่เราเป็นอาจารย์ที่รรนั้น ทุกคนพูดกัน เราได้ยินว่า   ไปดูลูกตัวเองยัง หรืออะไรที่เกี่ยวกับแม่เรา เรารู้สึกเหมือนเราทำให้แม่ตัวเองต้องอายคนอื่นเลย เราทำผิดมาเยอะ ดื้อมาก แต่แม่ถึงจะตี แต่ก็ให้อภัยเสมอเลย  ความผิดของเรามันมีเยอะมีมาก แต่แม่ก็เลือกที่จะลืม และบอกว่าเราเป็นลูกที่ดีมากในวันนี้ แต่ว่าคำนินทาก็ลดลงเปลี่ยนเป็นคำชทานชมแทนเมื่อคะแนนภาษาไทยประกาศ เพราะ ภาษาไทยเราได้ที่ 1 

แม่ส่งเราไปเรียนภาษาอังกฤษตอนป6 เพราะกลัวเราสอบเข้าม.1 ไม่ได้ ผลสรุปเราสอบได้อันดับที่ 4 ได้อยู่ห้อง smart จริงๆ มันดูแบ่งแยกมากเลย 

ตึกเรียนแยกออกมาจากเด็กห้องธรรมดา ห้องน้ำแยก อุปกรณ์ คอม โต๊ะเรียน ทุกอย่างมันดูพิเศษไปหมด 

จนจบม.3 เราสอบเข้าต่อในโรงเรียนวิทยาศาสตร์ที่จังหวัดใกล้เคียง เป็นโรงเรียนประจำ พอเริ่มเข้ามอปลาย เหมือนความเก่งเรามีมากขึ้น เราเรียนเก่งขึ้น ทั้งๆที่ขี้เกียจมากกว่าเดิม ทุกคนรอบตัวชอบบอกว่าเราเก่ง จริงๆ เรารู้สึกว่าเรา เก่งขึ้น เก่งขึ้นมาก จากมอต้น แต่เราก็ยังไม่ใช่คนเก่ง ไม่รู้ งงๆเหมือนกัน อยู่ๆก็ดีขึ้นได้ไงไม่รู้ 

จนจบมอหก ความผิดหวังครั้งยิ่งใหญ่ในขีวิต เราสอบไม่ติดคณะที่หวัง มหาลัยที่อยากเรียน มหาลัยนั้นไม่ได้ดังหรอก แต่ว่ามันใกล้บ้าน เราติดเภสัช แต่ว่าไม่ได้ดีใจเลย เพื่อนหลายๆคนสงสัย อาจารย์ก็ถาม จะร้องไห้ทำไม 

ก็เพราะเสียใจไงหละ มันเหมือนที่เราพยายามทำมันพัง เราทำไม่ได้ เราสอบหมอให้พ่อแม่ไม่ได้ โคตรรู้สึกผิดเลย ทั้งๆที่ตั้งใจอ่านหนังสือมากแล้วแท้ๆ

สุดท้ายเราติดคณะทันตะ ก็ดีใจแหละที่
มีที่เรียน ดีใจ แต่ก็เสียใจที่ไมไ่ด้เรียนมหาลัยที่อยากเรียน และไม่ได้อยู่กับคนที่แอบชอบ 

และแม่เราแอบเอาคะแนนกสพทไปยื่นม.แม่ฟ้าหลวงไว้ ผลประกาศว่าติดคณะแพทย์แต่ตอนนั้น ไม่ได้สัมภาษณ์ 


จริงๆ ไม่มีไรมาก ที่จะเขียนจะเขียนระบายเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับข้างบนเลย 

แม่งออกนอกทะเลไปไกลเลยวะ 6555 สงสัยวันนี้ลมแม่งแรง 

เคยคุยกับพี่หมอคนนึง พี่เขาไม่มีเวลาจนโดนแฟนทิ้ง เคยได้ยินเรื่องราวของหมอหลายคน ที่โดนแฟนทิ้งเหมือนกัน

มันทำให้เรารู้สึกว่า จริงๆชีวิตเราต้องการอะไรหรอ

เราเรียนหมอ เพื่อความมั่นคงในชีวิต เพื่อเงิน เพื่อความสบายในชีวิต 

แต่พอคิดๆดูแล้ว ชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่ เรารู้สึกว่า จริงๆ ต่อให้มีแฟนครบพร้อมทุกอย่าง ชีวิตมั่นคง พึ่งพาเขาได้ แต่จริงๆ เราก็แค่ต้องการใครสักคน ที่อยู่กับเรา เข้าใจเราหรือเปล่า 

คนที่จะทุกข์สุขไปกับเรา ตอนที่เจอเรื่องแย่ๆ ก็ยังมีเขาคอยแชร์ความทุกข์ เราต้องการคนที่มีเวลาให้ 

จริงๆ เป็นอะไรก็ได้ เรียนอะไรก็ได้ ขอแค่เลี้ยงดูตัวเองได้ อยู่แบบสบาย ไม่ต้องอด ถึงไม่รวยมาก แต่ก็มีความสุขก็พอแล้ว 

เพราะตอนนี้มันทุกข์มาก เรามีเพื่อน มีแฟน ทั้งที่เรียนทันตะและหมอ หลายๆคน อดทน กัดฟันเรียน หรือแม้กระทั่งบางคนป่วยเลย จริงๆ เราไม่รู้หรอก ชีวิตที่จบไปจะเป็นยังไง อาจจะดีใจหรือเสียใจที่อดทนเรียน เพราะเรายังเรียนไม่จบ แต่ว่า ระยะเวลาตอนนี้ มันยากลำบากมากเลย ที่จะผ่านไปได้ 

อยากเป็นกำลังใจให้ทุกคน และให้ตัวเอง
อดทนนะ เหนื่อยก็พัก ดูแลตัวเอง 
กินของอร่อยเยอะๆ เครียดแหละ ท้อได้ แต่ว่าอย่าหยุดพยายาม 

ไม่เป็นไรเลย ถ้าอกหักโดนแฟนบอกเลิก ไม่เป็นไรเลย ไม่ได้ผิดหรอก สักวันคงเจอแหละ คนที่เขาเข้าใจเราและรับเราได้
ขอแค่รักตัวเอง ดูแลตัวเองให้ดีนะ 

ไร้สาระวะ55555



SHARE
Writer
Hassdin
Reader, lover
พื้นที่ระบาย

Comments

EmptyLife
5 months ago
อยู่กับ ปัจจุบัน ให้เป็นแล้วคุณจะเห็นความสุข
จงเข้าใจความทุกข์ แล้วความสุขจะกลับมา
Reply
Hassdin
5 months ago
ขอบคุณนะ อ่านด้วยหรอ โคตรยาว 555555 นับถือเลย
EmptyLife
5 months ago
แน่นอนครับผมจะเขียนเก่ง ได้ไงถ้าไม่อ่าน
5555
Reply
Hassdin
5 months ago
😀😀