แท้จริงแล้ว ผมอาจเป็นแค่ผู้หญิงที่ไม่ชอบใส่กะโปรง
เธอน่ะ เหมือนผู้หญิง..ใช่ เรารู้

เธอเองก็เหมือนผู้ชาย.. 
ผมแทบไม่เคยสังเกตมันมาเลย
ว่าผมมีคุณลักษณะนิสัยบางอย่าง
ที่มีความเป็นผู้หญิงในตัวสูงมาก
เธอชอบเวลาที่คนอื่นกอดเธอ เธอรู้ใช่มะ ?ใช่ ผมรู้

ผมไม่ชอบกอดคนอื่น 
จริงๆแล้วผมอ่อนแอมาก 
เปราะบางและก็อ่อนไหวมากด้วย
สมองและต่อมความรู้สึกของผม
พวกมันไม่เคยหยุดทำงานเลย
เธอลองคิดอะไรตื้นๆ ง่ายๆ ชั้นเดียวบ้างได้ไหม ?ไม่.. ผมทำไม่ได้ เคยลองแล้วล่ะ
พอรู้ตัวอีกที
ผมก็มองอะไรเพียงมุมนึง
หรือชั้นเดียวไม่ได้อีกแล้ว
ผมกลายเป็นคนช่างคิด 
ช่างวิเคราะห์..
โดยเฉพาะกับ “เธอ”
บางทีผมก็แอบคิดกับตัวเอง..
ในเมื่อเรามีนิสัยที่เฟมินีนซะขนาดนั้น
ทำไมเราถึงไม่เกิดเป็นผู้หญิงล่ะ 
หรือแท้จริงแล้วพวกเขาแค่สร้างมันขึ้นมา
ความเป็นหญิง ความเป็นชาย 
หญิงต้องแบบนี้ ชายต้องเช่นนี้
การแบ่งแยก..
บางครั้งผมก็อดคิดไม่ได้
ว่า ถ้าหากเราได้เกิดเป็นผู้หญิงขึ้นมาจริงๆ
ได้ไว้ผมยาวตรง เป็นประกายสีแดงทับทิมอ่อน
เราจะกลายเป็นเราในรูปแบบไหนกันน่ะ..
มันจะเข้ากับตัวตนที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้ไหม
และลักษณะนิสัยความเฟมินีนของเราอีกล่ะ !?
เราน่ะเหมือนผู้ชายมากกว่าเธออีก !
เธอมักจะพูดแบบนั้นกับผมอยู่บ่อยครั้ง
มันก็จริงอย่างที่เธอว่าแหละ
บางทีลึกๆแล้ว 
ข้างในตัวผมอาจจะเป็นผู้หญิง
แต่แค่ผมดันเกิดมาในร่างนี้
และผมเพียงแค่ไม่ได้ใส่กะโปรง
มันก็เท่านั้นเอง..






SHARE
Writer
nongkenlilthief
Actor also Writer
22 yo boy who believe in power of acting ig:kenjiwasin

Comments