ยินดีที่ได้รู้จัก
11.10.018 วันแรกที่ไปเม้นทวิตพี
13.10.018 วันแรกที่ทักไปหาพี่
14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24-25-26-27-28-29-30-31-1-2-3-4-5-6-7-8 พี่ดองแชท และชอบอ่านไม่ตอบ
9.11.018 - ปัจจุบัน จุดเปลี่ยน พี่อยากรักษาตัวเอง พี่เริ่มตอบแชท กวนตีนหนูมากๆ เริ่มสนิทกันขึ้นมา ไม่ดองแชทแล้ว ถือวันนี้เป็นวันแรกของการรู้จักกันจริงๆละกัน.
ถึงพี่ : วันแรกที่ได้รู้จักกันคิดแล้วก็ยังขำ หนูแทนตัวเองว่าพี่ เรียกพี่ว่าหนู55555555 แต่พอพี่บอกอายุมา หน้าสั่นเลย. ตอนที่ทักพี่ไป หนูรวบรวมความกล้ามากเลยนะกว่าจะกล้า พี่ดูน่ากลัว เข้าถึงยาก โลกส่วนตัวสูง ยังจำได้ตอนที่พี่ไล่ให้ไปช่วยคนอื่น อย่ามาคุยกับพี่เลย พี่ไม่มีทางดีขึ้น ใจร้ายสุดๆๆเลย 
จากหนู : ตอนที่พี่พูดแบบนั้นสิ่งแรกที่คิดคือ ไอ้คนใจร้าย ยังไม่ทันได้เริ่มก็ไล่ไปละ อยากต่อยพี่มาก พี่ชอบหายไปบ่อยๆมาก ไม่ค่อยตอบแชท หนูทำได้แค่ส่องทวิตพี่ วันนี้ทำไรอยู่ กรีดแขนตัวเองมั้ย ทำแผลบ้างมั้ย ร้องไห้อีกหรือป่าว. พี่ว่าทำไมตอนนั้นหนูถึงทักพี่ ทำไมต้องเป็นพี่ มันน่าแปลกนะ หนูยังสงสัยอยู่เลย หรือเพราะพี่เตี้ย มันต้องเกี่ยวแน่ๆ.
ถึงพี่ : คนเก่ง พี่อ่ะเป็นไอดอลหนูเลยนะ คนที่บอกหนู พูดกล่อมหูหนูทุกวัน ไปช่วยคนอื่นเถอะ พี่ไม่มีทางหายหรอก อย่าคุยกับพี่เลย อย่าผูกพันพี่เลย หนูฟังพี่พูดแบบนี้ทุกวัน ท้อเหมือนกัน ทำไมหนูต้องทนกับมันด้วยละ ไม่เห็นค่าแถมไล่ไปไกลๆอีก. แต่อยู่ไปวันหนึ่งพี่กลับพูดว่า อยากรักษามัน พี่จะสู้ ไอ้บ้าโคตรเท่เลย ส่วนตัวหนูในตอนนั้นคือยิ้มดีใจกับพี่สุดๆ คุ้มค่ากับที่ทักไปกวนพี่ทุกวัน.
จากหนู : พี่มีช่วงเวลาที่ยากลำบากอยู่ตลอดเวลาเลย หนูเห็นพี่เจ็บปวดกับการต่อสู้กับมันแต่หนูทำอะไรไม่ได้เลย ช่วยพี่ไม่ได้ นั่งมองพี่เจ็บปวด ร้องไห้ ทำได้แค่ให้กำลังใจพี่ และอยู่ข้างๆ หนูทำได้แค่นั้นจริงๆ กอดพี่ตอนร้องไห้ก็ไม่ได้ หนูอยากทำอะไรให้ได้มากกว่านี้แต่ก็ไม่อยากทำพี่อึดอัด แค่นี้พี่ก็เหนื่อยจะแย่แล้ว การแกล้งทำเป็นมีความสุข ยิ้มแย้มตอนคุยกันมันเหนื่อยมากๆใช่มั้ย พี่คงท้อมากๆ แต่พี่ก็ยังสู้กับมัน  สำหรับหนูพี่เจ๋งสุดๆเลย
ถึงพี่ : ช่วงนี้พี่ดูเหนื่อยสุดๆ ร้องไห้ทุกวัน ดิ่งมากๆตั้งแต่วันที่พี่ไปที่เก่าๆนั่น พี่แย่ลงมากๆเลย หนูรู้สึกได้ บางทีหนูก็คิดว่าพี่จะยอมแพ้มันมั้ยนะ พี่จะทิ้งทุกอย่างที่สู้มามั้ย หนูกลัวจริงๆนะ. ถ้าพี่ยอมแพ้ไม่เอาอะไรแล้วเหมือนตอนนั้น หนูจะทำไงดี ถ้าวันหนึ่งตื่นมาแล้วไม่ได้คุยกับพี่ ไม่ได้กวนพี่ ไม่มีคนให้หนูส่งเพลงกล่อมนอน มันจะเป็นยังไงนะ หนูคงร้องไห้หนักมากๆแน่ แค่คิดน้ำตาก็จะไหลละ แต่ถ้าพี่อยากจะไปแล้ว พี่ไม่ไหว หนูก็จะไม่ห้ามพี่หรอก การเห็นพี่ไม่ทรมานมันคงดีกว่าถึงจะต้องปรับตัวให้ได้ถ้าวันหนึ่งไม่มีพี่ แต่หนูก็คงต้องทำ. พี่อ่านแล้วรู้สึกว่าหนูเท่มากใช่มั้ย หนูก็คิดงั้นแหละ

ถึงพี่ : พี่อาจคิดว่าที่ทุกวันนี้หนูคุยกับพี่ เพราะสงสารพี่ หนูสนใจพี่เพราะพี่ป่วย แต่มันไม่ใช่หรอกนะ หนูเหมือนคนใจดีขนาดนั้นเลย หนูสวยนะแต่ไม่ใจดีกับทุกคน. ถ้าหนูสนใจพี่เพราะแค่พี่ป่วยตอนนี้หนูคงคุยกับทุกคนที่ป่วยเป็นโรคนี้แล้ว หนูคุยกับพี่เพราะพี่ น่าสนใจ คนอะไรทวิตทุกวัน เข้าทวิตทีไรทวิตพี่ขึ้นมาก่อนใครเลย เห็นทุกวันพอช่วงหนึ่งพี่หายมันเลยอยากรู้หายไปไหน หนูไม่เคยมองว่าพี่ป่วยเลย มองเป็นพี่คนหนึ่งที่น่าปกป้อง เจ้าอ้วน เตี้ยด้วยเพราะงั้นพี่สำคัญกับหนูมากๆนะ เหมือนคนในครอบครัวหนู ถ้าหนูบอกรักพี่คือหนูรักพี่จริงๆ รักเหมือนพี่คนหนึ่งในครอบครัวหนู เชื่อมันเถอะนะพี่เตี้ย
มีอีกอย่างที่อยากบอก หนูส่องทวิตพี่ทุกวัน และความจริงอีกอย่าง หนูไม่ชอบเม้นทวิตพี่ร่วมกับคนอื่นหรือเม้นทีหลังคนอื่น หนูยอมไม่ได้ หนูเป็นโรคชอบหวงของ เพราะงั้นพี่จะเห็นว่า ถ้ามีคนอื่นเม้นทวิตพี่ก่อนหนู หนูจะไม่เม้นด้วย เรื่องแบบนี้ยอมไม่ได้ หนูหวงพี่สาวหนู แต่บางทีพี่ก็เหมือนยายแก่ด้วย ชอบใช้ความรุนแรง.

           19:22 วันที่ 06/12/018 

SHARE

Comments