ทางเลือก
คุณเคยนึกเสียดาย นึกเสียใจ นึกอยากย้อนกลับไปแก้ไขในสิ่งที่ผ่านเลยไปแล้วหรือไม่

คุณเคยสะกิดใจแบบฉันหรือไม่ว่า ยามนั้น...ยามที่มีหนทางแยก หนึ่งซ้าย หนึ่งขวา หากคุณเดินไปยังอีกเส้นทางแทนที่จะเป็น ณ จุดที่ยืนอยู่ตอนนี้ ปลายทางเบื้องหน้า ช่วงเวลาภายภาคหน้า จะพาชีวิตไปเจอะเจอกับอะไร ใคร ในรูปแบบไหน

เชื่อสิ ไม่มากก็น้อย...อย่างน้อยต้องมีสักครั้งหนึ่งที่เราเฝ้าถามตัวเองในทำนองเช่นนั้น

แล้วเราก็มักได้คำตอบว่า "มันเป็นไปไม่ได้หรอก เพียงขอแค่นึกฝันเท่านั้นได้หรือไม่" ซึ่งท้ายที่สุด หากจินตนาการมองเห็น...คะเน ว่าสุดปลายของอีกเส้นทางที่เราไม่ได้ก้าวเดินไป ดูเหมือน ดูมีวี่แววว่าจะพบจุดจบที่ดีกว่า คำว่าเสียดายก็จะเกิดขึ้น อาจมีบ่นว่า "โธ่ อีกนิดเดียวแท้ๆ" 

ยกตัวอย่างง่ายๆเลย คือตอนประกาศผลสลากกินแบ่งรัฐบาล "โธ่ เลขติดกันแท้ๆ"

เอาเข้าจริงนะ...ฉันว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก แล้วก็นะ ลืมเสียเถอะที่ว่าทางเลือกมันมีอยู่ อาจจะคิดว่านี่เป็นแนวคิดอันโหดร้ายและคับแคบ แต่ลองฟังเรื่องที่ฉันจะเล่านี้อีกประเดี๋ยวหนึ่ง

เป็นเรื่องสั้นๆเกี่ยวกับ อดีต ปัจจุบัน อนาคต ของคนสามคน ประกอบด้วย

1) เรื่องราวในอดีตของชายชื่อ 'วรุธ' โดยจะแทนการบรรยายเรื่องของเขาทั้งหมดด้วยอักษรตัวหนา

《2) เรื่องราวในอนาคตของ 'ลางัน' ชายอีกคนซึ่งจะถูกบรรยายภายใต้เครื่องหมายลูกศร》

3) เรื่องราวในปัจจุบันของหญิงชื่อ 'นภา' ผู้เชื่อมโยงวรุธกับลางันเข้าไว้ด้วยกัน อดีตของวรุธที่เหมือนจะบังเอิญมาพบเจอกับอนาคตของลางัน

เอาล่ะ...มาเริ่มกัน

วรุธกำลังเจ็บปวด เขาคิดว่าโลกทั้งใบกำลังจะดับสลายหลังจากได้ยินคำร่ำลาของหญิงคนรักซึ่งบัดนี้กลายเป็นแค่เพียงอดีตคนรัก เธอมีชื่อว่านภา ในครั้งนั้นนภาไม่ได้ใช้คำพูดแม้สักคำ สิ่งที่เธอทำ คือเดินเหินห่างผละจากแฟนหนุ่ม ถอยร่างออกมาช้าๆราวกับจู่ๆ เจ้าตัวก็อยากสร้างกำแพงอันหนาหนักสักสองสามชั้นขึ้นมากั้นกลางระหว่างความใกล้ชิดอันเป็นปกติ แล้วจากนั้นเธอหันหลัง ถอยห่างและหันหลัง เธอทำมันอย่างต่อเนื่อง เพื่อมุ่งหน้าไปหาชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง 《ชายคนนั้นอันที่จริงเขายืนอยู่กับที่...ตรงนี้มาเนิ่นนาน รู้ตัวดีว่ากำลังวางตัวเป็นฉากหลังของภาพจุดจบความสัมพันธ์ระหว่างคนเคยรักทั้งสอง เขานิ่งมากราวกับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด กระทั่งหญิงสาวเดินเข้ามาใกล้ จึงมีปฏิกิริยาแสดงอาการรับรู้》นภาโอบแขนทั้งสองรัดรั้งชายกลางคนเข้าหาเธอ อย่างสนิทแน่น เธอหลับตา คล้ายจมอยู่ในห้วงลึกซึ้งทางอารมณ์ คล้ายไม่สนคนข้างหลัง วรุธยืนตัวแข็ง อาการคล้ายคนเป็นอัมพาตหรือจะมองว่าวิญญาณของเขาได้หลุดออกจากร่างไป 《ปฏิกิริยาของลางันชายกลางคนที่ตอบสนองต่อการกอดของหญิงสาวคือการลูบหัวเธอ อย่างแผ่วเบา อย่างทะนุถนอม เขาไม่ได้แยแสสนใจเรื่องราวของอดีตคู่รัก เขาสนก็แต่เพียงนภา จึงอาจบอกได้ว่า...เขาไม่เคยเห็นวรุธอยู่ในสายตา ซึ่งก็นับว่าเหมาะสม อย่างน้อยลางันก็จะยังคงดูเป็นคนดีสำหรับตัวเองและอาจจะสำหรับคนที่เห็นภาพคู่หนุ่มสาวอายุห่างๆคู่นี้แนบชิดกัน โดยไม่ได้รับรู้เรื่องราวหนหลังของชายที่กลายเป็นรูปปั้นไป เขาไม่ได้อยู่ในสายตาของคนเหล่านั้นเช่นกัน นั่นคือที่ลางันหวังให้เป็น》นภามีความสุขจากสัมผัสของคนรักใหม่ แต่ทำไมกัน ทำไมน้ำตาเธอไหล ทำไมเธอรู้สึกว่าน้ำตาที่รินหลั่งอยู่ในขณะนี้จึงหน่วง และหนักเกินกว่าจะเป็นน้ำตาแห่งความปีติสุข วรุธคล้ายถูกทิ้งให้อยู่โดดเดี่ยว แต่แล้วในความเปล่าเปลี่ยวนั้นเขาได้ยินเสียงน้ำตาหยดกระทบพื้น ชายหนุ่มรับรู้ด้วยสัญชาตญาณของมนุษย์ผู้เคยเคียงคู่ก็เข้าใจได้ในทันทีนั้น ว่าอดีตคนรักของเขา นภาของเขาก็กำลังเจ็บปวดไม่แพ้กัน และนั่นคือคำยืนยันแห่งการร่ำลาของเธอ ก่อนนี้ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองสำคัญเพราะอุปาทานที่ว่าเขาเข้าใจในความรู้สึกนึกคิดของนภามากที่สุด แต่ตอนนี้เขาสำนึกเสียใจในข้อนั้นขึ้นมาบ้างแล้ว นภาไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องทำร้ายวรุธแบบนั้น ความสุขของเธอมันเท่ากับความทุกข์ของเธอ คำถามในใจจึงเป็น...เธอทำทั้งหมดนี้เพื่ออะไร 《ลางันเห็นน้ำตาของนภา เขายิ้มออกมา คิดว่าตนเองช่างเป็นชายที่มีความสุขที่สุดในโลก》

เรื่องทั้งหมดคือเรื่องที่เคยเกิดขึ้นของคนหนึ่งคนและยังไม่เกิดขึ้นของคนหนึ่งคน คราวนี้ลองมาเรียบเรียงให้ทั้งหมดเป็นปัจจุบัน

วรุธกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับหญิงสาว เจ้าสาวของเขามีชื่อว่านภา

ลางันควงเด็กสาววัยรุ่นไปดูหนังในโรงภาพยนตร์ใกล้บ้านเธอ เขาคิดว่าจะไปส่งเธอให้ถึงบ้านเลย

ส่วนเรื่องของนภาก็เป็นไปตามท้องเรื่องก่อนหน้านี้

จบลงเช่นนี้เอง เวลาของคนทั้งสามคาบเกี่ยวกันอยู่ เรื่องของวรุธเกิดขึ้นไปแล้ว ในขณะที่ลางันยังไม่เกิด สำหรับชายกลางคน เหตุดังกล่าวนี้เป็นอนาคตที่เขาไม่อาจมองเห็นได้ ที่เขามองเห็นตอนนี้มีเพียงร่างเปลือยของเด็กสาวข้างกาย ส่วนนภาที่กำลังมีความสุขและทุกข์ครึ่งๆกลางๆ เธอเองยิ่งไม่รู้ว่าความทุกข์นั้นต่อมาจะกลืนกินความสุขไปเกือบหมดสิ้น แล้วตอนท้ายของสถานการณ์คับขันปานโลกจะแตกดับของหล่อน หล่อนจะได้รับการเยียวยาจากอดีตคนรักที่ยังคงไม่ปล่อยวางสัมพันธ์ทางหัวใจ หล่อนยังไม่รู้ว่า น้ำตาที่หลั่งอยู่นี้ จะมีผลเกี่ยวโยงจิตใจอดีตคนรักไว้ให้มั่นคงในรักกับเธอสู่ปัจจุบันกาลของเขาเอง

ในตัวละครทั้งสาม ไม่มีใครเหนือกว่าใคร เพราะอดีตบางครั้งมีผลกับอนาคต และอนาคตบางครั้งก็เหมือนจะบีบบังคับเรื่องราวในอดีตให้กลายเป็นปัจจุบันแบบที่มันต้องการ ปัจจุบันแบบที่จะกลายสภาพ...เป็นอนาคตแบบที่จะต้องเป็น คนทั้งสามในห้วงเวลาหนึ่งอาจคิดว่าตัวเองเลือกทางที่ถูกต้อง เลือกคนที่ถูกต้อง แต่แท้จริงแล้ว พวกเขากำลังถูกชักใยให้เดินไปสู่ปลายทางอันมีผลลัพธ์วางอยู่แล้วหรือไม่
คำว่าทางเลือกที่เราใช้กันอยู่นี้ เป็นทางเลือกจริงๆหรือไม่
SHARE
Writer
WindLiu
Walker
In the story

Comments