Happy Hour...
1-Dec-18

เป็นวันที่มีความสุขแบบอิ่มใจไม่ใช่ลุ่มหลง นั่นเพราะจากบทสนทนาข้อความเมื่อคืน
คุณ : พรุ่งนี้ไปเที่ยวไหนหล่ะ
เรา : ยังไม่รู้เลย อยากไปหาที่นั่งกินกาแฟ ปล่อยตัว แล้วพี่หล่ะไปไหน
คุณ : กินกาแฟไกลไหมหล่ะ พี่ไม่มีแผนไปไหนคงแค่ออกกำลังกาย
เรา : คงแถวแพร่งนราหล่ะมั้ง พี่ไปกับเราไหมหล่ะ (แหย่ๆ เผื่อไปจริง)
คุณ : โอเคถ้าออกกำลังกายเสร็จจะไลน์หานะ มีหลายเรื่องอยากคุยด้วย
เรา : ....(อึ้ง ดีใจ 555) โอเค เดี๋ยวเราหาร้านใกล้ๆที่ออกกำลังกายพี่นะ
............. จบบทสนทนาเมื่อคืน แล้วเราก็มานั่งคิดว่าหรือคุณจะคุยกับเราว่าไม่ให้เราคุยกับคุณต่อในแบบที่เรารู้สึกหรือเปล่า แต่อีกใจก็คิดว่าไม่หรอกมั้ง เพราะถ้าจะไม่ให้คุย คุณก็แค่บอกทางไลน์ก็ได้ อีกอย่างที่ผ่านมาเราก็ไม่ได้ไปวอแวในแบบเมื่อก่อนที่เราชอบคุณและอยากให้คุณชอบเรา คิดไปมาหลายตลบกว่าจะหลับ.......

เช้าวันนี้ ตื่นมาก็ยิ้มแล้วแม้จะยังไม่เจอคุณ แต่อีกใจยังหวั่นเล็กๆกลัวเป็นแบบที่คิดเมื่อคืน แต่รอยยิ้มมีมากกว่า คงเพราะเราไม่ได้ไปนั่งทานข้าวแล้วคุยกันมานาน ก็แค่ 5 เดือนเป๊ะๆหลังจากอัมพวาเมื่อครั้งนั้น (1-Jul-18) ไม่นับคืนนั้นที่ไปกินเบียร์กันต่อหลังนัดลูกค้านะ
เราไปหาคุณที่ตึกที่คุณออกกำลังกายแล้วไปที่ร้านพร้อมๆกัน เราเริ่มกันด้วยบทสนทนาทั่วๆไป และเริ่มคุยเรื่องงานที่คุณเจอ สิ่งที่คุณอัดอั้นกับงาน เราสองคนแชร์เรื่องงานที่เจอกัน ก็ดีนะเราว่าเพราะเราสองคนจะได้เห็นได้รู้ว่ามีอะไรบ้างในแผนก เวลาทำงานคุณเองก็วุ่นเสียจนเราเองก็ไม่กล้าคุยด้วยสักเท่าไหร่ เราชอบนะเวลาคุณระบายเพราะเราเชื่อว่ามันจะทำให้คุณสบายใจขึ้นไม่มากก็น้อย และเรารู้สึกว่าการที่คุณมาระบายคือเราได้รับความไว้วางใจระดับนึง 
สองชั่วโมงครึ่งผ่านไป เราเห็นคุณเพลียๆและคงได้เวลาที่คุณจะใช้เวลาของตัวเองต่อ เราเลยชวนคุณกลับ ตอนแยกกันเราส่งไลน์ไปขอบคุณที่คุณมานั่งด้วยวันนี้ และทิ้งท้ายว่านึกว่าจะนัดมาเพื่อบอกว่าไม่ให้คุยกับคุณอีก
คุณตอบกลับมาว่าขอบคุณเช่นกัน และบอกว่าเรื่องเลิกคุยนั้นไม่ต้องคิดเลยเพราะเราสองคนคุยกันแบบพี่น้อง .....
พี่น้องเหรอคำนี้ถ้าเป็นก่อนหน้านี้เราคงน้อยใจ แต่ตอนนี้ไม่ใช่ คำนี้ทำอะไรเราไม่ได้แล้วเพราะเราแกร่งขึ้น 555 ไม่ใช่สิ เพราะเราเข้าใจและพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ต่างหาก เรารู้ที่ยืนของตัวเองแม้ความรู้สึกจะยังชอบคุณเหมือนเดิมก็ตาม แต่เราควบคุมมันได้ จะว่าไปเราก็เก่งเหมือนกันนะเนี่ยที่ทำได้ ความเป็นพี่น้องในตอนนี้เราดีใจนะ เพราะเราเองก็ยังได้ใกล้คุณและโคจรรอบๆตัวคุณ และได้รับความวางใจที่จะให้รับรู้ปัญหาหรือเรื่องอึดอัดใจของคุณ ไม่ต้องกงวลว่าเราจะเดินเกินพอดีเพราะเราไม่อยากพลาดอีกเพราะถ้าพลาดอีกครั้งก็คงไม่ได้อยู่รอบๆตัวคุณอีกเลย
อยากจะขอบคุณเหมือนกันที่คุณเองก็อดทนให้น้องคนนี้เดินผิดเดินถูกเข้าไปในรั้วบ้านคุณ ถึงแม้จะไม่ได้เปิดประตูบ้านให้เข้าไป แค่เข้าไปในเขตรั้วได้ก็ดีใจมากมาย เหมือนคุณเปิดตัวเองให้เรารู้จักถึงแม้จะไม่ได้เปิดใจด้านความสัมพันธ์ก็ตาม
สุดท้ายเราเองก็ยังเสพติดความวุ่นวายในความสัมพันธ์นี้

                                      เด็กใหม่กับความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ให้ชื่อ


SHARE
Written in this book
Unnamed relationship
ความสัมพันธ์ไม่มีชื่อ...
Writer
InStory
person
Like

Comments