Sleep with me (Moonsun)
Sleep with me #sleepverse

Hypnos - คนที่ไม่สามารถนอนหลับได้ ต้องใช้ยาช่วยให้หลับไปตลอดชีวิต หรือมีความสัมพันธ์ทางกายกับ Ebony เพื่อทำให้สามารถนอนหลับได้อย่างคนปกติ 

Ebony - คนที่เกิดมาพร้อมกลิ่นอายเฉพาะตัว ยิ่งสัมผัสลึกซึ้งกับฮิปนอสมากเท่าไรก็ยิ่งทำให้ฮิปนอสหลับได้นานมากขึ้น


“คุณจะบอกว่าคุณซื้อตัวหนูมาเพื่อนอนกอดอย่างงั้นเหรอ” มุนบยอลอีเอ่ย หล่อนเพียงแค่พยักหน้าช้า ๆ -- มันน่างงงวยที่สุด หล่อนจ่ายเงินเพื่อซื้อตัวเค้าในราคาหลายหลักเพื่อมาบอกเค้าว่าหล่อนต้องการเพียงแค่นอนกอดเค้าในคืนนี้

“คุณเป็นฮิปนอสที่แปลกที่สุดเลยยงซอน” คิมยงซอนหัวเราะ หล่อนดึงหนังยางที่หมัดผมขึ้นเป็นมวยของตัวเองออก – ผมสีเข้มเหมือนสีของดวงตาของเธอยาวถึงกลางหลัง หล่อนสะบัดผมของตัวเองเล็กน้อยให้แผ่สยายออกมากว่าเดิม ยงซอนหันมองเด็กน้อยที่นั่งอยู่บนเตียง กลิ่นวนิลาอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นมิ้นต์ของเค้าฟุ้งออกมา 
 มิน่าล่ะ ฮิปนอสหลายคนถึงได้ชอบตัวเค้ากันเหลือเกิน

“เอาล่ะเด็กน้อย คืนนี้ช่วยกอดฉันทีได้ไหม”

“ได้สิ ก็คุณซื้อตัวหนูมาแล้วนี่หน่า” เค้าอ้าแขนรับหล่อนเข้าไปในอ้อมกอด กลิ่นของบยอลอีทำให้หล่อนรู้สึกง่วงซึมขึ้นมาเสียแล้ว เค้าหัวเราะเมื่อเห็นหล่อนหาวออกมา

“คุณไม่ได้นอนมากี่วันแล้วล่ะยงซอน”

“สองวันมั้ง ยานอนหลับมันหมดและฉันยังไม่ได้ไปเอาเพิ่ม” หล่อนตอบ

ยานอนหลับของพวกฮิปนอสไม่ใช่ยานอนหลับแบบที่พวกนอร์มาหรือคนปกติกินกัน มันเป็นยานอนหลับที่สกัดมาจากกลิ่นของอีโบนี มันช่วยทำให้ฮิปนอสหลับได้สบาย -- ในแบบที่ยานอนหลับปกติทำไม่ได้

บยอลอีดันหล่อนนอนลงกับที่นอน เค้ามองหล่อนที่ผล็อยหลับไปเมื่อครู่ ความจริงหล่อนไม่น่าหลับได้ง่ายขนาดนี้หรอกถ้าหากเจ้าตัวไม่ได้นอนมาสองคืนแล้ว
ฮิปนอสแบบยงซอนไม่ต้องการเซ็กส์ที่แสนสุขจากเค้าตอนแรกมันทำให้เสียเซลฟ์เล็กน้อย แต่เค้าคิดว่าเป็นเพราะหล่อนไม่ได้นอนมามาก 

หล่อนคงต้องการพักผ่อนมากกว่ามีอะไรกับเค้า -- บยอลอีลูบผมสีเข้มของหล่อน ใบหน้าของหล่อนดูอ่อนล้า ใต้ตาหล่อนเป็นสีเข้ม

เค้าไม่ได้ง่วงนอนซักเท่าไหร่ คงเพราะยังไม่ได้ต้องทำอะไรที่เหนื่อยนักและเค้าเองก็พึ่งตื่นนอนได้ตอนซักหัวค่ำหลังจากที่คืนก่อนอ่อนเพลียอย่างหนักกับฮิปนอสคนอื่น

บยอลอีเป็นอีโบนีที่เป็นที่ต้องการของตลาดฮิปนอสอย่างมาก 

บยอลอีจำได้ว่าเค้ารู้ว่าตัวเองเป็นอีโบนี ตอนอายุสิบสองปี – เช้าวันนึงที่กลิ่นหอมหวานอย่างวนิลาและมิ้นต์แผ่ออกมาอย่างรุนแรงโดยที่เค้าไม่ได้ฉีดน้ำหอมแต่อย่างใด

พ่อกับแม่พาเค้าไปหาหมอเพื่อฉีดวัดซีนให้กลิ่นของเค้าแผ่วเบาลง พอโตขึ้นเค้าก็มาทำงานแบบนี้ และก็ได้เจอหล่อน

ยงซอนไม่ได้ต้องการเซ็กส์ของเค้า หล่อนต้องการแค่กอดจากเค้าทำให้หล่อนฝันดี

ยงซอนตื่นมาเมื่อกลิ่นของเค้าจางลงไป เค้าหายไปแล้ว โต๊ะข้างเตียงมีแซนวิชอยู่หนึ่งคู่ มันถูกนำมาวางไว้พร้อมโพสอิทแผ่นสีเหลือง ยงซอนเอี้ยวตัวไปดึงแผ่นโพสอิทออกจากแซนวิช หล่อนอ่านมันอย่างตั้งใจ

หนูคิดว่าถ้าหากคุณตื่นขึ้นมา คุณอาจจะหิว แซนวิชหนึ่งคู่ในตอนเช้าก็คงไม่แย่เกินไปถูกมั้ยยงซอน หนูคิดว่าถ้าหนูออกจากห้องไปในอีกครึ่งชั่วโมงคุณอาจตื่นขึ้นมา ทานให้อร่อยและอรุณสวัสดิ์ค่ะ
                                   -มุนบยอลอี

ยงซอนว่ามันเป็นเรื่องที่ยากถ้าหากจะกลั้นยิ้มเอาไว้ – หล่อนเม้มปากของตัวเองแน่น ก่อนลุกขึ้นไปอาบน้ำและแต่ตัวไม่ลืมที่จะทานแซนวิชที่ได้มาจากอีโบนีราคาแพง

ปกติเค้าเป็นแบบนี้หรือเปล่านะ ยงซอนคิดในใจขณะกัดแซนวิชคำสุดท้ายเข้าปาก 

ก่อนจะสลัดทุกความคิดของเธอทิ้งไปให้หมด

หลังจากนั้นเค้ากับหล่อนก็เจอสัปดาห์ละสามถึงสี่วันได้ ยงซอนเลิกทานยานอนหลับแล้ว หล่อนเปลี่ยนมาเป็นจ่ายเงินซื้อบยอลอีมานอนกอดแทน และตื่นมาเพื่อทานแซนวิชของเค้า

แต่คืนนี้ไม่ใช่แบบนั้น มันเริ่มจากตอนที่เค้ากับหล่อนกอดกัน – บยอลอีขบลงที่หูข้างขวาของยงซอนอย่างเผลอตัว ก่อนที่เค้าจะกระซิบลงมาที่ข้างหูของหล่อน

“คืนนี้เรามีเซ็กส์กันไม่ได้เหรอ ยงซอน”

กลิ่นวนิลาอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นมิ้นต์ไม่ได้ทำให้ยงซอนง่วงซึมอีกต่อไปในคืนนี้ ยงซอนดึงบยอลอีมาจูบ เธอกวาดลิ้นไปทั่วบริเวณปากของเค้า กลิ่นของเค้า รสของเค้า ยงซอนขนลุกเล็กน้อยยามมือของบยอลอีลูบไปทั่วแผ่นหลังของหล่อน

“ยงซอน”

“ว่าไง” หล่อนตอบกลับเสียงแผ่วเบา “คุณหวานจัง”

ยงซอนไม่พูดอะไรกลับไป หล่อนเพียงยืนให้บยอลอีได้กลับไปสัมผัสทั่วปากบางของหล่อนเอง บยอลอีดันยงซอนลงไปนอนกับเตียงนอน ขณะที่ปากของเค้ายังคงลิ้มรสหล่อนราวกับหล่อนเป็นอาหารรสเด็ด

มือข้างขวาของบยอลอีรูดซิปเสื้อเดรสสั้นของยงซอนออก เค้าลูบหลังเปลือยเปล่าของหล่อนที่ไร้ซึ่งผ้ากั้นไปทั่ว บยอลอีผละออกให้ยงซอนได้เกาะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีแดงสดของเค้าออกอย่างไม่เกะกะ

“ปกติคุณรีบขนาดนี้เลยเหรอยงซอน?” เค้าหัวเราะในขณะที่ยกแขนขึ้นให้หล่อนถอดเสื้อกล้ามสีขาวของเค้าออกไป ยงซอนไม่ตอบอะไรกลับ -- หล่อนก้มลงกดจูบไปทั่วหน้าท้องแบนราบของเค้า บยอลอีดึงให้เธอกลับลงมานอนที่เดิม เค้ารูดเดรสของหล่อนไปให้พ้นทาง

บยอลอีอ้อมมือขวาของเค้าไปกดตะขอของหล่อน แค่เพียงกระตุกสองสามที – บราของยงซอนก็หลุดมากับมือของเค้าเสียแล้ว บยอลอีมองหน้าอกได้รูปของยงซอนที่เด่นอยู่ตรงหน้าของเค้า เค้าส่งมือทั้งสองข้างไปกอบกุมไว้มือละข้าง ยงซอนพริ้มตาปล่อยให้เค้าได้เล่นกับหน้าอกของเธอตามใจชอบ บยอลอีก้มดูดดึงยอดอกหล่อนราวกับเด็กอ่อนดื่มน้ำแม่ ยงซอนแอ่นหลังขึ้นยามบยอลอีดูดมันแรง บยอลอีเปลี่ยนมือข้างซ้ายของเค้าไปลูบที่หน้าท้องได้รูปของหล่อน เค้าถอนริมฝีปากออกจากยอดอกของหล่อนที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายของเค้า

“คุณมีหน้าท้องด้วยเหรอยงซอน เท่จัง”

“บยอลอี” หล่อนเรียกชื่อเค้าเสียงต่ำ เค้าไหวไหล่เล็กน้อย

“ยงซอนคะ”

“ว่ายังไง” เสียงของหล่อนเริ่มติดโมโห มันทำให้บยอลอีอดที่จะหัวเราะในใจไม่ได้

“ช่วยเรียกชื่อหนูดัง ๆ ทีได้ไหม”

บยอลอีน่ะร้าย ยงซอนคิดในใจ เค้าทำตัวหงิม ๆ ดูน่าเอ็นดูแต่แท้จริงเค้าคือตัวร้ายชัด ๆ ถึงยงซอนจะคิดอย่างนั้นก็เถอะ แต่หล่อนก็ไม่ปฏิเสธคำขอของเค้า

หล่อนเรียกชื่อเค้าเสียงดัง ๆ แลกกับเค้าปรนเปรอหล่อนอย่างร้อนแรง – มันก็ดูเป็นข้อเสนอที่หล่อนไม่จำเป็นต้องคิดปฏิเสธเลยนี่หน่า

และยงซอนก็ต้องร้องครางออกมาเมื่อมือซุกซนของบยอลอีปัดป่ายอยู่ที่กางเกงซับในของหล่อน เค้าไม่มีท่าทีจะถอดมันออกซักนิด จนยงซอนทนไม่ไหวต้องร้องของ “บยอลอี ได้โปรดถอดมันที” แน่นอนว่าบยอลอียังเป็นเด็กดีอยู่บ้างยามหล่อนร้องขอ 
 
กางเกงซับในพร้อมกางเกงชั้นในของหล่อนถูกรูดลงออกจากขาพร้อมกัน ยงซอนมองมันที่ถูกเค้าโยนไปข้างเตียง 

“ยงซอน อ้าขาหน่อย” หล่อนอ้าขาออกกว้างกว่าปกติ บยอลอีไถลลงไปหว่างขาของยงซอน เค้าก้มหน้าลงแนบชิดกับส่วนนั้นของยงซอน เค้ามองดูน้ำรักของหล่อนที่ไหลทะลักออกมาข้างนอก หน้ายงซอนแดงก่ำเมื่อเห็นเค้าตั้งใจจดจ้องอยู่กับส่วนสำคัญของหล่อนเอง 
 
เค้าแนบริมฝีปากลงไปกับชิ้นเนื้อร้อน – ลิ้นของเค้าตวัดน้ำรักของยงซอนเข้าปาก พลางสูดดมกลิ่นเฉพาะของยงซอน

หล่อนเป็นฮิปนอสที่หอมที่สุดในโลก

ยงซอนดิ้นไปมายามลิ้นของบยอลอีดูดเลียส่วนสำคัญของหล่อน ปากได้รูปของหล่อนพร่ำชื่อเค้าออกมาอย่างที่เค้าขอ มือของยงซอนกดหัวเค้าให้แนบสนิทกับมันยิ่งขึ้น

บยอลอีดื่มน้ำรักของหล่อนจนพอใจก่อนที่จะผละออก เค้าใช้หลังมือปาดเช็ดน้ำรักที่เปื้อนปากของเค้าเอง นิ้วโป้งขวาของเค้าลูบไปที่ช่องทางรักของหล่อนอย่างขี้แกล้ง บยอลอีส่งนิ้วชี้มือซ้ายไปจ่อที่ปากของยงซอน หล่อนอ้าปากรับมันอย่างดี

ความอุ่นของนิ้วชี้ยามยงซอนดูดเลีย – มันทำให้บยอลอีอดครางในลำคอไม่ได้ นิ้วมือข้างขวาของเค้ายังคงซุกซนที่เดิม  ยงซอนบิดเร่าไปมา – และบยอลอียังคงขี้แกล้ง

บยอลอีถอดนิ้วชี้ซ้ายออก เมื่อเห็นว่าหล่อนตั้งใจดูดเลียจนน้ำลายย้อยออกมาข้างแก้มอ้วน ๆ ของหล่อนเอง บยอลอีส่งยิ้มหวานฉ่ำให้ยงซอน พลางถาม “พร้อมมั้ยยงซอน”

ยงซอนพยักหน้าทันที หล่อนแทบอยากจะให้บยอลอีส่งนิ้วเข้าไปในนั้นซักที เมื่อบยอลอีเห็นหล่อนพยักหน้าอย่างนั้น เค้านำมือซ้ายไปกุมหน้าอกของหล่อนข้างนึงไว้รวมถึงนำนิ้วชี้และนิ้วโปงไปคลึงที่ยอดอกของหล่อน

เค้าค่อยๆ  ส่งนิ้วกลางเข้าไปสำรวจในช่องทางรักของหล่อน รอจนรู้สึกว่าภายในของหล่อนพร้อมเต็มที่ 

เค้าจึงค่อย ๆ  ขยับนิ้วกลางของเค้าข้างในช่องทางของหล่อน ยงซอนครางลั่นยามบยอลอีงอนิ้วและส่งเสียงร้องหนักกว่าเดิมยามบยอลอีส่งนิ้วชี้เข้าไปเพิ่ม 

ยงซอนขยับสะโพกของตัวเองไปพร้อมกับนิ้วของเค้า หน้าตาของหล่อแดงก่ำมากกว่าเมื่อครู่ – รวมถึงครางชื่อของเค้าดังกว่าเดิม

บยอลอีไม่ปฏิเสธว่าเค้าชอบเสียงครางของหล่อนรวมถึงหน้าอกของหล่อนที่กระเพือมไปมาในอุ้งมือเค้า 
 
ไม่นานยงซอนก็ครางออกมาเป็นครั้งสุดท้าย หล่อนหอบเหนื่อยเล็กน้อย บยอลอีชักนิ้วเข้าออกอีกสองสามทีก่อนจะดึงนิ้วออกมาพร้อมน้ำรักของหล่อนที่ไหลออกมาเช่นเดียวกัน เค้าดูดเลียน้ำรักของยงซอนจนนิ้วของเค้าสะอาด 
 
“ยงซอน เคยมีคนบอกคุณมั้ยว่าคุณเป็นฮิปนอสที่หอมหวานไม่แพ้อีโบนีเลยนะคะ” 

ยงซอนหันหน้าหนีเพื่อหลบซ่อนใบหน้าที่แดงกว่ามะเขือเทศสุก บยอลอีนอนลงข้างหล่อน เค้าดึงมือของยงซอนมาพรมจูบไปทั่ว

“หนูเคยคิดว่าฮิปนอสเป็นพวกน่ากลัว แต่กับคุณไม่ใช่เลยยงซอน คุณเป็นฮิปนอสที่หนูชอบนะ”

บยอลอีเอ่ยอย่างนั้นในขณะที่โอบกอดยงซอนจากทางด้านหลัง กลิ่นของบยอลอีกลับมาทำให้ยงซอนง่วงนอนอีกแล้ว บยอลอีหัวเราะยามเห็นว่าหล่อนหลับสนิทไปเสียแล้ว

ผ้าห่มถูกดึงมาปิดที่ตัวของเค้าและหล่อน บยอลอีก้มจูบขมับที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อของหล่อนอย่างหลงไหล ไม่นานเค้าก็นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า



SHARE
Written in this book
shortfic
Writer
_JJJUMP_
JJJUMP.
แด่แสงพระอาทิตย์ยามเช้า

Comments

Ssnowflake
2 years ago
เขินจังค่ะ😳 อ่านไปยิ้มไป แก้มจะแตกแล้วววว
Reply
Collony
2 years ago
ดีมากลูกกกกกกกกก ดีเหลือเกินนนนนนนนน
Reply
tianxinyaoss
2 years ago
เขินนนนนนนนงืออออ
Reply