ปิดเทอม
เริ่มต้นวันปิดที่1 ธ.ค

ตื่นสายหน่อยแต่ก็สดชื่นอยู่
เนื่องจากวันนี้วันหวยออกเนาะ 
กรุ๊ปไลน์ครอบครัวก็เด้งรัวๆ ตัวเลขเต็มไปหมดเลือกไม่ถูกเลยจ้ะ555555555555

นั้นแหละที่เรียกว่าความสุขการสนทนาในกรุ๊ปที่มีแม่มีพี่มีน้องมีญาติมีน้ามีลูกพี่ลูกน้องๆร่วม22คน ที่ต่างคนต่างอยู่คนละที่ แต่ก็มีอะไรที่ยังต้องบอกกันเสมอเช่น การได้เลขมา5555555555 แต่นั้นก็แค่สิ่งหนึ่งเท่านั้น 
ที่สำคัญคือ ยังมีความห่วงใยใส่ใจให้กำลังใจกันตลอดในกรุ๊ป
มีข้อความหนึ่งที่เคยบอกฉันว่า
" ถ้ามันลำบากก็กลับบ้าน "
ไม่ได้หมายความว่าลำบากแบบลำบาก
แต่ฉันมาเรียนอยู่อีสาน มันลำบากในการใช้ชีวิตในตอนนั้น ลำบากในทีนี้คือ ลำบากในการเดินทาง ลำบากในการพูด(คนนครสวรรค์) พูดเน่อ
คนอีสาน(อุบล) พูดเร็วมากฟังไม่ออกไม่ทัน การกินก็ลำบากสำหรับฉัน เพราะฉันเป็นคนไม่กินผักเลย จะไปกินส้มตำกับเพื่อนก็โคตรเผ็ช ร้านลูกชิ้นก็ยืนกินหน้าร้าน ฉันคิดว่ามันซื้อกลับบ้านไม่ได้ก็เลยไม่ได้ซื้อจนวันนี้ถึงรู้ว่าอ่อมันซื้อกลับบ้านได้
มีอีกหลายอย่างที่มาอยู่นี่3ปีแล้ว เก่งปะละ มาคนเดียววววนะแก ><
ที่จะมาเล่าให้ฟังคือว่า 
สถาบันไหนๆก็ไม่จริงใจกับเราเท่าสถาบันครอบครัวนะ : )))

แค่แวะมาเล่าในวันปิดเทอม: ))





SHARE
Writer
Chamrkp
ขอสีหน่อย🎨
ระบายหมดเลยใจ ระบายหมดแล้วใจ : )

Comments