[OS]Seolbo : The good side
The good side - Troye Sivan 
"เราพอกันแค่นี้ไหม" 
   ข้อความเก่าบนโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้มีการตอบกลับจากคู่สนทนา สองปีผ่านมาทุกอย่างก็ยังไม่เปลี่ยน ในตอนนั้นที่ความสัมพันธ์ของเราถึงวันที่ไม่สามารถเป็นกำลังใจในทุกๆวันของกันได้อีก ซึ่งคนๆนั้นก็คือเธอ คิม โบนา เธอเป็นนักศึกษาทุนแลกเปลี่ยนที่เยอรมันและตัดสินใจในวันที่เธอเรียนจบใช้ชีวิตวัยทำงานต่อในประเทศที่เธอศึกษา เธอรู้ว่ามันใจร้ายเหลือเกินกับคนที่เธอเรียกว่าคนรัก ไม่สิ ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว 
    คิม ซอลอาเป็นคนรักที่ดีเสมอมา ตลอดระยะเวลาที่เธอต้องห่างไกลจากบ้านที่คุ้นเคยและต้องโดดเดี่ยวในสภาพแวดล้อมใหม่ๆ เมื่อไรที่โบนารู้สึกว่าโลกนี้ไม่เหลือใครอีกแล้วหรือไม่ว่าวันนั้นจะแย่สักแค่ไหนคนอบอุ่นคนนั้นก็จะทำทุกทางจนสามารถทำให้ความทุกข์ทุเลาลงได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ตลอดหลายปีที่เราต้องห่างกันโบนาไม่เคยต้องระแวงว่าความรักของเราจะจบลงเพราะเขา ทั้งการกระทำและคำพูดของคิม ซอลอาทำให้เธอเชื่อใจอยู่เสมอว่าเขาจะทำลายความรักของเราลง
"ทางที่โบจะเดินไปมันต้องไม่มีพี่ใช่ไหม"    คำพูดของเขาในวันที่เธอบอกการตัดสินใจในเส้นทางชีวืตหลังเรียนจบ เธอรู้ว่าความรู้สึกเจ็บปวดที่เธอรู้สึกตอนนั้นมันคงไม่เท่าเขาแต่มันอาจจะดีกว่าที่เธอจะต้องรั้งคนดีอย่างเขาให้รอเธอเดินตามความฝันอย่างไม่มีจุดหมาย มันอาจจะไม่แค่อีกไม่กี่ปี อีกห้าปี เป็นสิบปีหรือตลอดชีวิตของเธอ เธอรู้ว่ามันเป็นความเห็นแก่ตัวกับการเลือกทิ้งใครสักคนไว้ข้างหลังเพื่อเดินหน้าไปคนเดียว แต่ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้ ชีวิตที่เธอมั่นใจมาตลอดว่าเข้าใจมันเป็นอย่างดี
So many thoughts I wanted to share
But I didn’t call because it wouldn’t be fair
   พี่ซอลอา วันนี้ฉันได้ไปเที่ยวที่ๆนึงมาด้วยล่ะ ถ่ายรูปมาเยอะเลยเดี๋ยวส่งให้ดูนะ
     โบนารู้ว่าการเขียนไดอารี่ไม่ได้ทำให้อีกที่กล่าวถึงรับรู้อะไรได้ แต่เธอคิดว่ามันคือวิธีที่ดีที่สุดที่เธอทำได้เมื่อคิดถึงเขา โบนาไม่ได้ข่าวจากซอลอาอีกเลยตั้งแต่วันที่เธอทำเขาหล่นหายไปจากชีวิต เธอรู้ว่าคนใจร้ายไม่มีสิทธิ์คิดถึง แต่จะทำไงได้ล่ะก็มันคิดถึงไปแล้ว
I’m sure we’ll meet in the spring
And catch up on everything
      ฤดูใบไม้ผลิหลังหิมะเหน็บหนาวถ้าให้เปรียบง่ายๆคงเหมือนฟ้าหลังฝน ความเหนื่อยยากที่มาจนถึงเส้นชัย เมื่อเป้าหมายชีวิตสิ้นสุดลงไปตามที่ฝันก็ถึงเวลาที่จะได้ตามสิ่งที่เคยหล่นหายกลับมาสักที แววตาอบอุ่นที่เธอคิดถึง รอยยิ้มกว้างเหมือนเดิมกับทุกครั้งที่เราได้เจอกัน ใบหน้าที่เธอเคยสัมผัส ความคิดถึงมันช่างแสนสาหัสเกินกว่าจะรับมือและหยดน้ำตาไหลเป็นสิ่งที่ใครก็ไม่สามารถควบคุมได้
"ทำไมพี่ไม่ดูแลตัวเองเลย"
"......"
"แล้วต่อไปจะมาดูแลฉันได้ยังไงล่ะ"
"......"
"ขอโทษนะ ที่ใจร้าย"
You taught me the ropes, and you taught me to love     โบนารู้จักคำว่ารัก และเธอก็รู้ด้วยว่าคำว่ารักของเธอหมายถึงผู้หญิงที่ชื่อคิม ซอลอา โบนาวางดอกไม้ช่อเล็กๆลงหน้ากรอบรูปเล็กที่ข้างในมีรูปของคนที่เธอรัก แผ่นหินอ่อนแกะสลักตัวอักษรสวยงานสมกับความงดงามของเจ้าของชื่อ บรรทัดต่อมาบอกวันที่คนแสนดีคนนี้ได้เกิดมาบนโลกต่อไปด้วยวันที่เธอต้องกลับไปทำหน้าที่ต่อบนสถานที่เช่นสวรรค์ บทเรียนในครั้งนี้สอนให้เธอรู้ว่าไม่ใช่ทุกสิ่งที่หล่นหายแล้วสามารถย้อนกลับมาเก็บคืน ชีวิตที่เธอคิดว่าเข้าใจมันเป็นอย่างดีจริงๆแล้วเธอก็เป็นแค่คนที่ไม่รู้อะไรเลย แต่ถ้าเป็นเรื่องของความรักเธอคิดว่าเธอรู้จักเป็นอย่างดีทีเดียว ความรักของโบนาที่หมายถึง
ถ้าบนโลกนี้ไม่มีใครรู้จักคิม ซอลอาดีเท่าเธอ
โบนาก็พูดได้อย่างเต็มปากว่าไม่มีใครรู้จักความรักดีเท่าเธอเช่นกัน

SHARE

Comments

Proper
4 months ago
ทำไมตอนจบไม่เหมือนที่คุยกันไว้เรยวะ ไห้เอ๋งๆอีกแล้วนังไร้เต้อทัวดี 😢
Reply