ความทรงจำกับเธอ "ตอนที่ 2 แชทไลน์"
เวลา 9:25 น.
อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่...นี่...นะคะ :-)...ติ้งต่อง !!! เสียงแชทไลน์ดังขึ้น
แต่ผมคงยังไม่ตื่น เพราะว่าเมื่อคืน มัวนั่งไล่อ่านจดหมายที่เราสองคนได้ส่งโต้ตอบไปมาหลายฉบับ 
อะไรกัน มันคืออะไรกันแน่ ทำไม ทำไมเราถึงหลงในตัวหนังสือของเธอมากมายเช่นนี้ 

แม้จะหลงในตัวหนังสือของเธอ แต่ผมก็ยังต้องนั่งทำงานต่อไปหลังอ่านอยู่หลายรอบ...
คร่อก ก ก ๆ  ฟิ้ววววเวลา 13:58 น. นี่มันบ่ายแล้วเหรอเนี่ยยยย

...และแล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา ทันใดนั้นมือขวาก็เอื้อมไปหยิบแท็บเลตที่อยู่ข้างๆ มาส่องแชทตัวเอง และสมองที่มีรอยหยักก็เริ่มเกิดความคิดขึ้นในหัว เริ่มนึกถึงเรื่องเมื่อคืนทันที

ใครทักมาเยอะแยะเลยวะเนี่ย ! ผมค่อยๆ เลื่อนลงมาดูทีละคนๆ 
นี่มันแชทกลุ่ม 
นี่มันแชทลูกค้าตามงาน
นี่มันไอ้อาร์ม(เพื่อน)
และนี่มันใครหว่า อรุณสวัสดิ์แต่เช้าาาา ลองเปิดเข้าไปดูซิ คือใคร....

เฮ้ยยยยยยยยยยยยย !!! แบบนี้ก็ได้เหรออออออ
...และแล้วผมก็ได้อุทานออกมา อย่างเสียงดัง ว่า...เฮ้ยยยยยยยย !!! ปาฏิหาริย์มีจริงเหรอวะเนี่ยยยยยย (เสียงในหัวดังขึ้น ตึง ตึง ตึง ตึง)

เอาไงดีวะๆ ดีใจแทบจะเป็นบ้าเลย เริ่มไงๆ ๆ ๆ ดี จะทักไปแบบไหนดีล่ะเนี่ย กังวลอีกแล้วเรา...
ก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงรู้สึกร้อนวูบวาบๆ ใจสั่นไหว เต้นแรง ผมคงบ้าไปแล้วจริงๆ นี่มันอะไรกัน
สวัสดีครับน้อง...ตื่นเช้าจังเลยเมื่อคืนพี่นอนไปตอนตี 5 น่ะครับ งานเพิ่งเสร็จ ก็เลยนอนกินบ้านกินเมืองถึงบ่ายเลยนั่นคือการตอบกลับแรกของผมในแชทที่เรียกว่าไลน์ถึงเธอ แต่ว่าเธอก็ไม่ยอมตอบกลับมาซักที มันทำให้ผมคิดไปเองต่างๆ นาๆ อีกแล้ว 

ผมคิดไปต่างๆ นาๆ ว่าเธอคงไม่รอการตอบกลับผมหรอก เธอคงมีคนคุยด้วยอยู่หลายต่อหลายคนแล้ว เธอคงไม่คิดอะไรเลย มีแค่ผมนี่แหละที่คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยคนเดียว
แต่ผมก็รอ รอการตอบกลับ แล้วเวลาก็ผ่านไป

เวลา 17:10 น. ติ้งต่อง ๆ 
ตื่นสายต่างหากล่ะคะ ตั้ง 9 โมง เมื่อเช้าฝนตกอะค่ะ ถ้าฝนไม่ตก 6 โมงจะต้องออกไปตีแบดกับพ่อ
ส่วนพี่ นอนตี 5 ตื่นบ่ายก็ถูกต้องแล้วค่ะ ไม่กินบ้านกินเมืองหรอกเนอะ :-)เสียงไลน์ดังขึ้นระหว่างผมนั่งทำงาน ผมกวาดสายตาไปดูที่ขวาล่างจอมอนิเตอร์ว่าใครทักมา
...และนั่น !!! ไลน์น้องเค้าาาาา ทักกลับมา

ดีใจแทบทำอะไรต่อไม่ถูกเลย งานการหยุดทำเอาซะดื้อๆ และใจก็จดจ่ออยู่กับการคุยกับเธอเพียงอย่างเดียว 

เฮ้ย...ใจทำไมเต้นแรง คิดประโยคตอบกลับไปก็ยากจริงๆ ทำไมเราถึงไม่เป็นตัวของตัวเองเลยวะเนี่ย ทำไมเธอถึงมีอิทธิพลต่อความรู้สึกเราได้เพียงนี้

เราคุยกันในแชท ตอบโต้กันไปมามากมาย คุยกันหลายๆ เรื่อง ตั้งแต่เรื่องที่ไม่มีสาระอะไรไปจนถึงเรื่องมีสาระ คุยจนลืมเวลาไปเลยว่าชีวิตประจำวันนั้นต้องทำอะไรบ้าง มันเกิดความรู้สึกดีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่หยุดหย่อน 
ภายในจิตใจของผม ณ ตอนนั้น คงเปรียบกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบานในยามเช้าแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว และไม่มีทีท่าว่าจะโรยราในวันใดสักวันหนึ่ง

ประโยคแต่ละประโยคของเธอช่างเย้ายวนชวนให้หลงไหลใคร่อิงแอบแนบชิด ประดุจมีพลังงานแผ่รัศมีออกมาถึงผมแบบที่ไม่ต้องสัมผัสเลยก็รู้ว่า นี่แหละ นี่คือสิ่งที่เราปรารถนา 
ภายในใจเฝ้าอ้อนวอนอย่างลับๆ กับจิตสำนึกของตัวผมเองว่า เธอคือที่ปรารถนาเดียวของฉัน เธออย่าได้หายไปไหน เธอจงอยู่ ณ ตรงนี้ เธอ เธอ และก็เธอ....

ผมเพ้อไป เธอจะรู้ไหมว่าผมคิดไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้เพราะเราคุยกันทุกวัน จนวันหนึ่งผมก็พูดออกไปว่า "พี่อยากกินขนมจังครับ" แล้วเธอก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็วเหมือนไม่ต้องคิดอะไรเลย
กลับบ้านไปแล้วเดี๋ยวหนูส่งขนมให้มั้ยคะหนูนัดกับน้าแก้วไว้ เรื่องทำขนม
ไม่นานขนมบราวนี่ก็มาถึงผมโดยพลัน ผมจำไม่ได้ว่ากี่ชิ้น แต่ทุกชิ้นที่ได้มานั้น ผมกินอย่างอะเร็ดอร่อย และประทับใจมากจริงๆ ที่ครั้งหนึ่งในชีวิตเคยมีคนทำแบบนี้ให้

จนวันที่ผมจะต้องไปธุระที่ต่างจังหวัดเรื่องพ่อต้องเข้าโรงพยาบาล เธอก็ได้รับรู้เรื่องราวเกือบทุกเรื่องในชีวิตผม ณ ขณะนั้น เธอก็ฝากความห่วงใยไปถึงพ่อผมที่นอนอยู่บนเตียงเพื่อรอการรักษาจากหมอพยาบาล การกระทำนั้นของเธอแสดงออกมาอย่างอ่อนโยน และไม่ใช่ผมเพียงคนเดียวที่มองความอ่อนโยนนี้ออก แต่พ่อของผมก็มองความอ่อนโยนนี้ออกด้วย

เธอสร้างความประทับใจให้ผมอย่างไม่หยุดหย่อน พร้อมหยอกล้อเร่งเร้าอารมณ์ความรู้สึกอันเป็นที่รักนั้นแก่กันทุกช่วงเวลา...จนวันที่ผมพูดต่อเธอว่า
เราเป็นแฟนกันนะครับผมตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน ทั้งที่ในใจลึกๆ ก็หวั่นๆ กลัวๆ ว่าสิ่งที่ผมคิดนั้นอาจเป็นแค่สิ่งที่ผมคิดไปเองคนเดียว...ผมชั่งใจอยู่หลายครั้งหลายครา กว่าจะเอื่อนเอ่ยออกไป และในครั้งนี้ นับจากเวลาที่เคยเลิกรากับใครสักคนมาแล้ว 5 ปี

นี่คือเวลาที่บีบหัวใจมากที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตเหมือนกัน

มันจะเป็นไปได้ไหมกับรักครั้งใหม่ ที่เราน่ะคาดหวังไว้อย่ามากมาย กลัวจังครับ พี่กลัว กลัวมันจะไม่เป็นอย่างที่คิดไว้...
...หลังจากบอกแบบนั้นไป ผมก็รอการตอบกลับมาอยู่อย่างนั้น...
SHARE
Written in this book
Chatim_Memories
Writer
Chatim
Memories Diary
ฉันชอบอ่านเรื่องต่างๆ ที่สนใจ ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆ ที่ได้ผ่านเข้ามา และจะบันทึกทุกความรู้สึกนั้นไว้เป็นอย่่างดี

Comments

Bellera
9 months ago
กรี๊ด ลุ้นมาก น้ำตาจะไหลแล้วค่ะ บีบหัวใจทุกตอนเลย TT
Reply