ในวันที่ฉันเป็นดวงอาทิตย์ และคุณผู้หลงรักกลางคืน
ขอโทษที่ตัวตนของฉันทำให้คุณแสบตาในบางครั้ง
ขอโทษที่มันแผดเผาจนคุณขยาดจะเข้าใกล้
ขอโทษ...

ตัวฉันร้อนรุ่มเรื่อยๆเมื่อคุณเข้ามา
ด้วยความสัจจริง ฉันไม่ได้ตั้งใจ 
เพียงแต่ไร้การควบคุมเสียสิ้นเพียงได้สบตาคุณ

คุณพร่ำพูดคำว่ารักต่อความมืดมิดยามรัตติกาล
คุณปรารถนาจะเก็บความมืดนั้นใส่กระเป๋าเสื้อ
ติดตัวไปทุกที่

คุณหลับตาในตอนที่ฉันพ้นขอบฟ้า
คุณซ่อนตัวในห้องแคบเพื่อหลบพบเจอฉัน
หลีกหนีทุกวิธี 

ฉันเอื้อมคว้าผืนเมฆห่อคลุมความจ้า
ขยับร่างเข้าใกล้คุณอีกนิด

คุณยังคงหนีห่าง

และฉันยอมแพ้ในที่สุด

หากดับสิ้นแล้วคุณพึงใจ
สัญญาว่าจะทำ 

หากพรุ่งนี้รู้ว่าคุณจะยิ้ม
แม้ไม่อยู่ได้เห็นมัน

สัญญาด้วยความรักที่มี

ความมืดทั้งโลกใบนี้
ฉันจะมอบให้แก่คุณแต่เพียงผู้เดียว

แม้รู้ว่ามีอีกมากที่ชอบรุ่งอรุณ
แต่หากไม่ใช่คุณ

ก็ไร้เหตุผลที่จะอยู่ต่อ

ดับเสียแสงแห่งตัวตน ดับเสีย...

เพราะเพียงแค่รอยยิ้มของคุณ
มันก็เจิดจ้าพอแล้วสำหรับโลกใบนี้

ลาก่อน








SHARE
Writer
00AM
เป็นเด็กเลี้ยงแกะ (หาที่ฝึกงานยังไม่ได้)
ที่ไม่ได้พูดแต่เรื่องโกหก

Comments