เพื่อนสนิทที่ไม่สนิท
ทุกๆคนมีเพื่อนด้วยกันทั้งนั้นเพียงแต่อยู่ที่ว่าเพื่อนเราไว้ใจได้ไหม เพื่อนมีหลายระดับ แค่เพื่อนทำงานด้วยกัน เพื่อนกิน เพื่อนสนิท เพื่อนตายบลาๆๆ มีไม่จบสิ้นแล้วแต่การจัดระดับคน
กลับกันคนที่ไม่มีเพื่อนก็ไม่สามารถเชื่อใจใครได้เลย ถูกหลอกใช้ประโยชน์ ถึงรู้ก็ยอม ยอมเป็นคนโง่เพื่อมีเพื่อนเยอะๆ
สังคมมันเน่าเฟะ คนน่ารังเกียจ หลอกลวง คนที่เชื่อใจได้สนิทได้ เรียกว่าแทบจะน้อยนิด 
หรือคนดีๆอาจไม่มีอยู่เลยก็ได้คนฉลาดหลอกใช้ประโยชน์ผู้อื่น สมเพชผู้อื่น เหยียบคนอื่น เพื่อไปถึงจุดที่สูงกว่า
แม้แต่เพื่อนสนิทหรือคนที่เชื่อใจยังเป็นหนอนบ่อนไส้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม คนอ่อนแอหากไม่เปลี่ยนแปลงย่อมไม่มีวันแข็งแกร่ง
เราอยู่ในสังคมที่คนเห็นแก่ตัว แก่งแย่งชิงดีกัน 
เพื่อมีชีวิตรอดอาจดูไม่ดีสำหรับเด็กอายุ15ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ แต่เราตัดสินที่อายุไม่ได้ ความคิดเราโตยิ่งกว่าอายุเสียอีก อย่างน้อยในวัยนี้ก็ยังมีเพื่อนดีๆอยู่ เลยอยากให้คุณรับฟังสักหน่อย
แต่ไม่รู้ว่าคุณจะเคยเจอเคสนี้หรือเปล่า? เพื่อนเป็นโอตาคุ ติดเกมส์ ติดอนิเมะ ต่อต้านสังคม นี่คือเพื่อนเราเอง เราเองก็มีความโอตาคุหน่อยๆ
เพื่อนเราติดการพูดแบบโอตาคุ เวลาคุยแชทก็มักใช้คำพูดแปลก โกรธอะไรที่มันไม่สมควรโกรธ ทำให้เรารำคาญใจบ่อยๆ เราคบกับเพื่อนมานาน3-4ปีได้ เขานิสัยดีกับเรา แต่ชอบพูดจาทำร้ายจิตใจ เราเองก็พยายามไม่เก็บมาคิดให้หนักใจ
แต่มันยากที่จะปล่อยวาง
เพื่อนที่คิดว่าดีที่สุด ใว้ใจที่สุด บางทีเราก็ไม่อาจรู้ได้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ (จากนี้เนื้อหาจะดูปัญญาอ่อนสักหน่อย โปรดอย่าถือสาเลยนะคะ) เขาเคยพูดกับเราว่าอยากเป็นผู้ชาย เพราะจะได้มีเพื่อนผู้ชายได้ เพื่อนผู้ชายส่วนใหญ่จะจริงใจกว่า (เด็กโรงเรียนเราชอบมองว่าผู้หญิงที่เล่นกับผู้ชายบ่อยๆ เป็น กะหรี่) เขามีปัญหาก็ไม่ค่อยบอกเรา มักจะเก็บเงียบไว้ นี่แหละสาเหตุที่เราต้องบาดหมางกันในตอนนี้
เพื่อนสนิทกันต้องแบ่งเบาปัญหากันไม่ใช่เก็บไว้คนเดียว การทำแบบนี้ไม่ได้ดูดีสักนิดเขาคงคิดว่าเก็บเงียบไว้แล้วเราจะสบายใจ แต่คุณรู้หรือเปล่า ว่าเราเสียใจมากที่เขาไม่เคยพึ่งเรา เขาไม่เคยพูดปัญหาของเขากับเราตรงๆสักครั้ง ไม่มาพูดต่อหน้า แต่มาพูดในแชท (ยังไงพิมพ์คุยกันก็ไม่เห็นหน้าอยู่แล้ว) ตรงนี้คือข้อเสียอีกอย่าง วันนั้นที่เราทะเลาะกัน เราเมินกันไปเลย เรื่องมันเริ่มต้นแค่เพราะเราไปคุยงานกับเพื่อนคนอื่นนาน พอเรามาคุยกับเขามายืนข้างๆเขา เขามองค้อนใส่เราแล้วเดินหนี (ในใจเราตอนนั้นคิดว่า มึงเป็น...ไรเนี่ย) เราก็งง เลยเดินไปถามว่าเป็นไร เขาบอกว่า เปล่าไม่มีอะไร ทั้งที่ยังขมวดคิ้วอยู่ไม่มีไรของแกเป็นแบบนี้ใช่ปะเราพอจะรู้ว่าเขาโกรธเรื่องอะไร เลยถามไปตรงๆเรื่องจะได้จบตรงนั้น ถามว่า มึงโกรธกูเหรอ? เขาบอกว่า กูไม่ได้โกรธมึง แล้วเดินหนีอีกรอบ เราเลยบอกเขาไปว่า ก็แล้วแต่แกนะ เพื่อหวังให้เขาอารมณ์เย็นลง เลยปล่อยเขาไว้คนเดียว (จริงๆเราก็ผิดหน่อยๆ) 
ตอนเย็นเรากลับมาบ้านแล้วเหนื่อยมาก เลยนอนหลับไป ตื่นมาก็ทุ่มนึงได้ละมั้งเปิดเฟสมาเจอแชท มีข้อความค้างประมาณ 10 กว่าข้อความ มาจากเฟสเพื่อนสนิทเรา เราเลยเปิดไปอ่าน 
โอ้มายก้อด นี่บ่นหรือร่ายกลอน ยาวมากเว่อร์ เขียนประมาณว่า(เราตีความได้ว่า) ขอโทษด้วยที่เป็นเพื่อนที่ เลว ทราม ต่ำช้า ชั่วช้า ต่อไปนี้จะมีเราเป็นเพื่อนแค่คนเดียวเป็นคนแรกและคนสุดท้ายตลอดไป บลาๆๆ และเขียนเหมือนจะดูดี (แต่สำหรับเรามันคือบทในอนิเมะน้ำเน่าโรแมนซ์ชั้นดีเลยละ) ว่า"กูยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อมึง ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอม ถ้ามึงสั่งให้กูไปฆ่าใคร กูจะลงมืออย่างไม่ลังเลเลย" ...................................เหมือนซึ้งอะ
เพื่อนเอ๋ย เราจะซึ้งมากถ้าไม่มีคำว่า"กูให้ความสำคัญมึงรองลงมาจากครอบครัว" ถ้าแกรู้สึกอย่างงี้กับเรา เอาความรู้สึกนี้ไปเล่าให้พ่อแม่แกฟังเถอะ เผื่อพวกท่านจะได้ปลื้ม ไหนว่าสำคัญรองจากครอบครัว พูดแบบนี้มันแลให้ความสำคัญที่สุดเลยนี่หว่า อีกอย่างถ้าอยากเป็นผู้ชายก็ไปฝึกเรื่องความจริงใจมาก่อนดีกว่านะจ๊ะ จะได้กล้าพูดตรงๆต่อหน้า อย่ากล้าแค่ในแชท อีกอย่างไอนิสัยคิดเองเออเองจนแก้ไม่หายนี่ มันค่อนข้างน่ารำคาญ 
สุดท้ายเขาร่ายกลอนมาซะดิบดี เราก็แปลความหมายได้ว่าเขาอยากให้เราทิ้งเขาไปมีคนที่ดีกว่า (แลดูเหมือนแฟน) เราเลยร่ายกลอนกลับไป เขามาอ่านแล้วพิมพ์ว่า "มึงไม่เข้าใจกูหรอก" (ก็เออสิ แกไม่พูดตรงๆกับเราเราจะรู้มั้ย พูดอ้อมไปอ้อมมาอยู่ได้) แล้วเขาก็บล็อกเรา
เรามาดูแชทอีกทีลองพิมพ์ไปปรากฏว่าเขาไม่ได้บล็อกแล้ว เลยร่ายกลอนยาวมากๆๆๆๆๆๆ (เหมือนตอนนี้) ส่งไป เราไม่ได้บ่นนะ แค่เตือนให้เปลี่ยน เพราะเราก็จะเลิกทำตัวงี่เง่าแล้ว มันน่ารำคาญ ทะเลาะอะไรที่มันเด็กเกินไป ไม่ได้น่าดูเลยสักนิด 
สรุปคือเราโมโหจัด ทำสงครามเย็นเลยจ้า ไม่พูด ไม่ทัก เมินตลอด ไม่มอง ทำเป็นมองไม่เห็น
เพื่อนเราถามว่ามีอะไรกัน เราตอบว่าเปล่าๆ ก็แค่เบื่อ อยากเปลี่ยนบรรยากาศ 
ผ่านวันั้นไปแค่วันเดียว คุณนายโอตาคุคนนั้นเขาก็ทักมาถามเราว่า มึงยังไม่หายโกรธกูอีกเหรอ เราเลยพิมพ์ไปว่า ไม่ได้โกรธ แค่ทำตามที่แกบอก แกบอกให้เราไปมีเพื่อนที่ดีกว่าแกเราเลยจัดให้ ไม่ดีหรือไง
เขาพิมพ์มาว่า"กูประชดเฉยๆมั้ยล่ะ"เราฉุนจนฉุดไม่อยู่ บรรดาลโทสะ พูดไปคำเดียวว่ากูก็ประชดเหมือนกัน.....................เราไม่ได้คุยกันอีกเลย ต่อให้แกมาง้อเรา เราก็คงไมรู้สึกดีกับแกอีก อีกอย่างเราไม่อยากไปก้าวก่ายเรื่องของแก ไม่อยากโดนพูดไม่ดีใส่ แค่นี้ก็เครียดพอแล้ว 
ถือว่าเราจบกันแค่นี้ ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก ต่างคนต่างไปเถอะนะ จะได้จบเสียที

SHARE
Writer
Mmookky
Student
เพื่อน

Comments