การเป็นคนกลาง ช่างลำบากใจ
การที่เรารับรู้เรื่องๆนึง ซึ่งเราเป็นคนกลาง บางที ก็ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร จะบอกฝ่ายไหน คือเราต้องเลือกใช่มั้ย หรือจริงๆแล้วเราไม่ควรบอกฝ่ายไหนเลย สิ่งที่เราเลือกตอนนั้น เราคิดว่ามันดีที่สุด สำหรับทั้ง 2 ฝ่ายแล้วจริงๆ
หรือเรื่องที่เกิดขึ้น มันเป็นเพราะเราเอง
ตกเย็นวันนึงแฟนเราบอกเราว่าให้เราเอาของไปให้เขา เราตกลงไปอย่างไม่ลังเล ใช่ เราจะเอาของไปให้เขา ของสำคัญ ตรงนี่ไม่ได้เป็นประเด็นสำคัญอะไร ที่สำคัญ "เมท" ที่อยู่ห้องเดียวกันกับเราอยากจะไปด้วย ใจน่ะหรอ เราไม่ได้อยากให้ไปหรอก เราแค่อยากไปเจอแฟน และอยู่ด้วยกัน 2 คน แต่ก็นะ สรุปเราก็ไปด้วยกัน ด้วยเหตุผลที่ว่า หอเราไม่ได้ปกติเหมืิอนชาวบ้านเขา

คืนวันนั้นทำให้เมทเรา เจอเพื่อนของแฟนเราคนนึง "เขา" เป็นคนน่ารัก นิสัยดีไม่น้อย สิ่งแรกที่เราได้ยินจากแฟนเรา 'เธอ เขาบอกว่า เมทเธอน่ารัก' ใช่ เมทเราเป็นคนน่ารัก เรายอมรับข้อนี้ แต่อย่างอื่นไม่ได้น่ารักนักหรอก(คนใจร้าย)

เพราะคืนวันนั้นทำให้ทั้งสองรู้จักกัน เขาบอกจะจีบเพื่อนเรา ซึ่งเราไม่ได้ว่าอะไร เราว่าดีด้วยซ้ำเพราะเมทเราจะได้เจอคนดีๆแบบคนอื่นเขาบ้าง หลังจากที่เจอแต่คน เ....ๆ เราคิดแค่ว่าเขาจะทำให้เมทเรายิ้มได้บ้าง ร่าเริงขึ้นบ้าง 
ความคิดของเรามันทำร้ายคนทั้ง 2 คน 
หรือป่าวนะ?
ช่วงแรกๆ ก็ปกติดี เราเชียร์ให้ทั้ง 2 คุยกัน ซึ่งก็สำเร็จจนได้ ทั้ง 2 ได้คุยกันจากการยุยงของเราเอง 
"เขา" ถามเราตลอดว่า เมทเราเป็นไงบ้าง ชอบอะไร โอเคหรือป่าว และอีกมากมาย เรายังคิดเลยว่า สิ่งที่เขาทำอยู่เราไม่เคยได้รับจากแฟนของเรา ตลอดที่พวกเขาคุยกันเขา ถามหลายอย่างผ่านแฟนของเราเอง เราผิดเองที่บอกเขาไป ว่าให้พยายามต่อไป "เขา" เป็นคนดีมากๆ มากจริงๆ ผ่านการรับรู้ของเรา เราไม่ได้เล่าเรื่องต่างๆนี้ให้เมทเราฟัง เพราะอะไรน่ะหรอ เราไม่อยากให้เมทอึดอัดน่ะสิ 
ความหวังดีของเรา ทำร้ายเธอ จริงๆน่ะหรอ

 ถึงแม้จะเป็นเวลาอันสั้นที่พวกเขาได้คุยกัน มีหลายๆคำที่เมทเราไม่ได้รับรู้เลย
'เมทเธอ เป็นอะไรหรือป่าว','เมทเธอไม่ชอบอะไร','เราทำแบบนี้ เราผิดใช่มั้ย','เราจะไม่ทิ้งเมทเธอไป','เราขอพยายามให้สุดก่อน','หรือเราทำมากไป','เราคงผิดเอง เรามันคนโง่เองที่เป็นห่วงเมทเธอมากไป','เราแค่อยากให้เมทเธอกินของดีๆ','ถึงแม้จะไม่มีค่า แต่เราก็ได้ทำ','เรามีความสุขที่ได้ทำ','เรายังโอเค','หรือเราควรจะเลิกพยายามจริงๆวะ'

สุดท้ายแล้ว "เขา" ก็เลิกพยายามจริงๆ

เราให้คำปรึกษาเขาไปมากมาย เราเห็นเมทเราทุกวัน เราได้รับรู้เรื่องของพวกเขาแทบทุกวัน เรารับรู้มาเมทเรารู้สึกยังไง
"เมท"เราไม่ได้ชอบเขาเลย 

สิ่งสุดท้ายที่เราทำ คือ การบอกเขาว่า ถ้าทนไม่ไหว ก็เลิกพยายาม ซึ่ง เราไม่ได้อยากพูดคำนี้ เราไม่ได้อยากใฟ้พวกเขาเลิกคุยกัน
เราสงสารเขาจริงๆ
ตอนนี้เราคิดว่าเราเป็นคนทำให้พวกเขาได้เจอกัน ได้คุยกัน และทำให้พวกเขาเสียใจ
สุดท้ายนี้ ความหวังดีของเรา ทำร้ายทั้ง 2 คน จริงๆ

(เราไม่ควรยุ่งกับความสัมพันธ์นี้ตั้งแต่แรกแล้ว เราไม่น่าทำเลย)
(เราไม่ได้รู้สึกเสียใจหรืออะไร แต่เราแค่เสียเพื่อนไป เท่านั้นเอง)
(และเราหวังว่า เราจะไม่เสียใครไปอีกคน)

<Chalotte-Ares>

SHARE

Comments