เคยทำเรื่องเลวร้ายกับใครสักคนไหม ?
ครั้งหนึ่งผมเคยปล่อยให้คนๆหนึ่ง ต้องร้องไห้
อยู่คนเดียวกับความเจ็บปวด ด้วยเวลาร่วมเดือน
พอถึงคราวนี้ กลับกลายเป็นผมที่ต้องเป็นแบบนั้นบ้าง ระยะทางอุปสรรคที่มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้เกินห้ามใจผมกับแฟนต้องแยกกันอยู่ ระยะเวลา 4 ดือน
สำหรับคนอื่นอาจจะดูไม่นานหรือสั้นมาก แต่สำหรับผม
ทุกวินาที ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุกสัปดาห์ มันช่างผ่านไปช้าเหลือเกิน
 
ช่วงแรกทุกอย่างปกติเสมือนวันทั่วๆไปของเราทั้งคู่
แต่พอเวลาผ่านไป ความเหงาที่กัดกินหัวใจ
กับความห่วงใย ที่ผมเลือกปฎิเสธมันเวลานั้น
แน่นอน กลายเป็นผมที่สะบัดมือคู่นั้นออกไป
ด้วยเหตุผลไร้สาระมากมาย การใช้ชีวิตอยู่คนเดียวช่วงเวลาหนึ่ง โดยที่ไม่ได้เห็นหน้า หรือ เสียงของเขา
มันทำให้ผมลืมไปเลยว่า เวลานั้นเค้าที่ไม่มีใคร
อาจต้องการเราเป็นที่พึ่งทางใจ เพียงแต่..
ผมเลือกใช้คำว่า จู้จี้ จุกจิก จนเกินพอ
สุดท้ายกลายเป็นผม ที่ยัดเยียดความผิดงี่เง่า
ที่ผมเป็นคนสร้างขึ้นเองให้เขาไป เมื่อถึงวันที่เวลาพาเราให้กลับมาพบกัน
คำพูดอันแสนชั่วร้ายเหล่านั้น ที่หนักแน่นอยู่เต็มอก
กลับเลือนหายไป เมื่อเห็นหน้าของเขา
ผมลืมทุกสิ่งที่เคยทำร้าย และเข้าหาเขาแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ทำแบบนี้ในเวลาแบบนี้ มันไม่ทันแล้วนะ"
เขาเอ่ยปากพูดขึ้นมา

 มันเหมือนทำให้ผมตื่นจากความฝัน
และวินาทีที่เขาคืนกุญแจห้อง เก็บของออกไป
ความเศร้า เข้าถาโถม อีกทั้งคำพูดที่แสนเรียบง่าย
แต่เจ็บปวดลึกเกินกว่าจะบรรยาย
ทันทีที่นำตาหลากลงมาบนแก้มของผม คุณคงรู้สึกแบบนี้มาตลอดเลยสินะ
ผมคิดในใจ
คำถัดไปที่โผล่ขึ้นมาในหัวของผมคือ สมควรแล้ว
ที่จะเป็นฝ่ายได้รับความรู้สึกแบบนี้บ้าง
เวลาที่เราเศร้า ร้องไห้ คงอยากจะกอดใครสักคน
และบอกกล่าวถึงเรื่องราวความเศร้าหมอง ที่ได้รับมา
แต่ผมไม่มี มีเพียงแค่ ผ้าห่มที่ให้ความอบอุ่น
กับหมอนหนึ่งใบที่คอยซับน้ำตา
ผมอยากกอดคุณเหลือเกิน แต่ก็คงเหมือนที่คุณอยากกอดผม
แต่ผมกลับไม่อยู่ในเวลาที่คุณต้องการที่สุด
การจมดิ่งลงเหวทางความรู้สึกนั้น
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะพาตัวเรากลับขึ้นมาเหมือนแต่ก่อน
นี่เขาจากไปแล้วหรอ
เขาจากไปจากอ้อมกอดของผม
เขาจากไปจากหมอนใบนั้นที่เคยหนุนด้วยกัน แต่ตอนนี้มันทำหน้าที่ซับน้ำตาผมอยู่
เขาจากไปจากผ้าห่มที่เคยนอนกอดกันในฤดูหนาว
แต่ฤดูหนาวนี้มีเพียงผมคนเดียวที่อาศัยความอบอุ่นจากผ้าห่มผืนนี้ แล้วเขาจะกลับมาไหม ?
ผมได้แต่คิดแบบนี้วนอยู่ในหัว

พร้อมกับเปิดมือถือเลื่อนดูรูปถ่ายของเราที่มีเกินหนึ่งถึงสองพันรูป
บางรูปก็ทำให้ผมหัวเราะทั้งน้ำตา
บางรูปก็ทำให้ผมยิ้มทั้งน้ำตา
บางรูปก็ทำให้ผมร้องไห้หนักกว่าเดิม
จนสุดท้าย.. ผมเลื่อนมาถึงรูปแรกที่ถ่ายเขา อยากรีเซ็ตทุกอย่าง รีเซ็ตเพียงแค่ความรู้สึกของคุณ
และได้โปรด พาคุณคนในรูปภาพกลับมาหาผมที 
                                        
       ผมเคยพูดกับเขาว่า "ถ้าเราไว้ใจกันเสียอย่างไกลแค่ไหนก็ไม่มีทางมีคนอื่นเข้ามาได้หรอก"
       ใช่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ ไม่มีใครเข้าแทรกกลางหรอก มีแต่ผมเท่านั้นแหละที่ผลักคุณออกไป จนทำให้เกิดความว่างเปล่าขึ้นมาแทรกกลางตะหาก


เขียนครั้งนี้ยังร้องไห้อยู่เลยอ่ะนี่มันวันที่เท่าไหร่แล้วนะ ที่น้ำตาอยู่เป็นเพื่อนผมในเวลาดึกแบบนี้
THURSDAY 29 NOVEMBER 2018 3:50 AM
คิดถึงคุณเหลือเกิน คุณความรัก    
SHARE
Written in this book
The Balloon
มันคือสมยานามของเธอ ที่เธอเป็นคนตั้งเอง หนังสือเล่มนี้ผมตั้งใจจะเขียนให้เธอ ตลอดเวลาที่ผมคิดอะไรออก และหวังว่าสักวันเธอจะอยากอ่านเรื่องราวที่ผมกำลังจะเขียน และสุดท้ายคือหวังให้เธอช่วยแต่งแต้มหนังสือเล่มนี้ แม้ตอนนี้เธอจะไม่อยู่กับผมแล้วก็ตาม
Writer
Risker
writer
ชอบอ่านในสิ่งที่ชอบ ชอบเขียนในสิ่งที่ชอบ เราแค่ทำในสิ่งที่ชอบ ที่มันไม่เดือดร้อนเรา และไม่เดือดร้อนใคร :)

Comments

SUNSHINESAI
7 months ago
นึกว่าอ่านเรื่องตัวเองเลย
Reply
Risker
7 months ago
ขอให้คุณดีขึ้นเหมือนกันนะ

Tang_Chanapat
7 months ago
ผู้หญิงส่วนใหญ่ ย่อมต้องการเวลาจากคนรักไม่มากก็น้อยค่ะ ถ้าหากอยู่ไกลกันมาก ทักทายสักเล็กน้อยก็ยังดี ให้รู้สึกว่ายังมีกันและกันอยู่ในชีวิต บางทีการหายไปเลยของผู้ชาย อาจทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเคว้ง

และการที่เขาเลือกที่จะไม่กลับมา เป็นเพราะว่า เขาคงไม่อยากเจ็บซ้ำอีก เขาอาจจะไม่แน่ใจว่าในอนาคต คุณจะหายไปจากเขาอีกไหม

ชีวิตคนเราบางครั้ง เจ็บครั้งเดียวก็เกินพอ

แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นเขาเข้มแข็ง และแข็งแรงพอ เขาอาจจะกลับมาหาคุณก็ได้

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ ความรักครั้งนี้ขอให้ถือเป็นบทเรียน เพื่อจะทำความรักในครั้งหน้าให้ดีขึ้นกว่าเดิม

แต่อย่าลืม ก่อนจะมีความรักครั้งใหม่ ลองถามใจตัวเองดูนะคะ ว่าเราพร้อมที่จะมีความรัก ดูแลความรู้สึกของใครอีกคนจริงๆ แล้วหรือยัง ถ้ายัง ให้อยู่กับตัวเองไปก่อนน่าจะดีที่สุดค่ะ
Reply
Risker
7 months ago
ภาพจำตอนนี้ คิดการกระทำที่มาจากคนอื่น ที่จะมาแทนเค้านี่นึกไม่ออกเลยครับ ที่พูดมาด้านบนนั้นถูกทั้งหมดเลย ยังไงก็ขอบคุณมากนะครับ
novemberp
7 months ago
เราก็เคยทำพลาดผลักคนที่เรารักที่สุดออกไปจากชีวิต พอรู้ตัวก็สายเกินไปแล้ว เขาก็บอกเราว่ามันไม่ทันแล้วเหมือนกันค่ะ ขอให้คุณผ่านทุกอย่างไปได้นะคะ เป็นกำลังใจให้
Reply
novemberp
6 months ago
เราก็ใช่เวลามาเกือบปีแล้วยังไม่ดีขึ้นเลย สู้ๆนะคะคุณ
Risker
6 months ago
ขอบคุณมากนะครับ
Risker
6 months ago
ขอให้ดีขึ้นในเร็ววันเหมือนกัน