เจ้าของเขาในยาม​ตีสาม​
นัยน์เขาเบิกโพลง ก่อนแสงอ่อนที่ลอดเล็ดผ่านปลายเท้าของม่านทึบจะลูบปลุกโสตให้ตื่นขึ้นเสียอีก
อันที่จริงมันลืมตื่นขึ้นตั้งแต่ยํ่ารุ่งของตีสาม เสียงยวบยาบของพื้นไม้ลั่นเป็นเปาะแปะ วนว่ายรอบเตียงของเขา
สัมผัสของนํ้าหนักที่กดลงเตียง ร่างนั่นขยับไปมาด้วยชินคุ้น ราวกับผู้เป็นเจ้าของเตียง อันที่จริง หากนั่นใช่สิ่งที่เขาคิด
เธอก็เป็นทั้งเจ้าของเตียงและเจ้าของผู้เป็นเจ้าของมันอีกที
เขาตื่นขึ้นเต็มตา เรียกชื่อเธอแต่ไร้เสียงตอบกลับ
มีเพียงหวีดหวิวอื้ออึงในกกหูที่สะท้อนถึงเบื้องล่างของเหวก้นข้างในเขา
งันเงียบเสียจนอึกทึก เมื่อเคว้งเปล่าในห้องระรัวเต้นคลอตึกตักหัวใจ
ก่อนบางเสียงจะแว่วเคล้ากับงึมงำ
เป็นคำถ้อยในห้วงรู้สึก เธอเอ่ยคำรักพร้อมสะอึกอื้นในแววตา แต่เธอไม่พร้อมจะถูกรัก โดยเฉพาะเมื่อรักนั้นมาจากเขา
เขาเงียบเป็นบื้อใบ้ ทำเพียงกดหน้าลงพยักรับ ร่างเทิ่มสั่นขณะที่ไหวคลอนตกตามดวงใจ
นั่นอาจเป็นที่มาของอาการนอนผวาและซํ้าร้ายด้วยนอนละเมอ
อาการโรคที่หมอสั่งยาระงับไว้ทว่าไม่อาจกดกลั้นปวดแปลบในสำนึก
ราวกับว่าเขาถูกเธอยิงลั่นเข้าที่หัวในทุกครั้งที่เอนนอน
ตายซํ้าซากด้วยถ้อยวนวกก่อนกรานกรีดเข้าข้างใน

เขาลุกขึ้นจากเตียง จ้องว่างเปล่าที่สะท้อนกระจกด้านตรงข้าม

ในนั้นเขาไร้ร่างโดยสมบูรณ์แบบ
SHARE
Writer
Strangers1992
Reader
Reader.

Comments

nawtpal
11 months ago
"เธอไม่พร้อมจะถูกรัก โดยเฉพาะเมื่อรักนั้นมาจากเขา"

สะอึกเลย
Reply