ความทรงจำกับเธอ "ตอนที่ 1 เริ่มรักออนไลน์"
ถ้าจะพูดถึงความรัก รักของคุณ เริ่มจากที่ไหน...
...ช่วงกลางปีนั้นเองจู่ๆ ก็เกิดความเหงาขึ้นมา เพราะทำงานอิสระ ไอ้การอยู่บ้านคนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมธรรมดาๆ มันก็เลยทำให้เหงาๆ ไม่ใช่น้อย
ก็เลยตัดสินใจลองเซิร์ทหาเว็บในอากู๋ซะเลย เผื่อว่าจะมีสาวๆ คุยด้วย หาไปหามา ก็ไปเจอกับเว็บไซต์แห่งหนึ่งที่น่าสนใจ และมันก็ตื่นเต้นยังไงก็ไม่รู้
เริ่มต้นทักทายยังไงดี...
สวัสดีครับ
ถักเก่งไหม อยากได้บ้างจัง
ผมได้เข้าไปดูโปรไฟล์ของใครคนหนึ่ง ซึ่งดูๆ แล้วก็น่าสนใจไม่ใช่น้อย นั่นเป็นการทักทายครั้งแรกที่ผมได้ทักเธอไป และไม่รู้เลยว่าจะได้รับจดหมายตอบกลับมาแบบไหน...
พอทักแพทเทิร์นได้ค่ะ ขอบคุณนะคะที่สนใจ นานๆ ทีจะมีคนสนใจถามเกี่ยวกับงานอดิเรก
เธอส่งกลับมาแล้ว !!!
แค่ได้จดหมายแรกเท่านั้นแหละ รู้สึกดีใจมากที่มีคนตอบกลับ เพราะทักไปหลายต่อหลายคนก็ยังไม่มีคนตอบกลับ
ส่วนตัวก็คิดว่าคนที่ทำงานอดิเรกอะไรพวกนี้น่าจะเป็นคนอ่อนโยน เรียบร้อย อันนี้คิดไปเองล้วนๆ 
แต่ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะคุยอะไรต่อ ก็เลยถามเรื่องการถักนิตติ้งของเธอต่อไป
ชื่ออะไรครับ อยากเห็นผลงานบ้างจังระหว่างรอจดหมายของเธอ ก็ได้แต่คิดว่าจะไปต่อยังไงวะเนี่ย คุยก็ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ มุขฮาก็ไม่มีเริ่มรู้สึกประหม่า เอ๊ะ...แล้วเราจะประหม่าทำไมล่ะเนี่ย คนไม่เคยเห็นหน้า

...สักพักเธอก็ตอบจดหมายกลับมาพร้อมบอกชื่อที่จำง่าย จนทำให้ผมต้องนึกถึงไอศครีมรสชาติโปรดที่ไม่ค่อยได้กินเท่าไหร่

...เธอเล่าเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับการถักนิตติ้งจนทำให้ผมนึกภาพตามได้โดยที่ไม่ต้องเห็นภาพผลงานของเธอเลย เธอบอกว่าตอนนี้ยังไม่ได้ถ่ายรูปไว้ แต่อนาคตต้องถ่ายแน่ๆ เพราะตั้งใจจะทำขาย

เราส่งจดหมายตอบโต้กันมากขึ้นเรื่อยๆ เธอเล่าถึงที่มาของชื่อเธอที่พ่อและแม่ตั้งให้อย่างตั้งใจ ผมเองก็อ่านข้อความเหล่านั้นจนหมดทุกตัวหนังสือแบบตั้งใจ

อืม...คุยกันแบบนี้ก็สนุกดีนะ ลดความเหงาไปได้บ้างแฮะ 
ไอ้ตอนนั้นผมเองก็เริ่มรู้สึกว่าอยากคุยต่อด้วยเรื่อยๆ 
ฝน ฟ้า อากาศและภูเขาเราสองคนเริ่มหาเรื่องคุยไปได้เรื่อยๆ จากเรื่องฟ้าฝนจนไปถึงเรื่องส่วนตัวกันเลยทีเดียว เธอเขียนบรรยายอะไรออกมาช่างน่าอ่านไปเสียหมด แม้จะเป็นเรื่องธรรมดาๆ ก็ตาม 

ผมเองก็ไม่น้อยหน้า สรรหาเรื่องเล่าต่างๆ แม้กระทั่งเรื่องหลังบ้านของแม่ผม ที่มีทั้งภูเขาและหมอกบางๆ ในตอนเช้า 
ผมเล่าถึงเหตุผลของการกลับบ้านบ่อยๆ ของผมในช่วงเวลานั้นให้เธอฟัง พร้อมสาธยายเรื่องที่พ่อผมปลูกมันไว้ข้างๆ บ้านด้วย ซึ่งเธอก็สอดรับเรื่องราวของผมเป็นอย่างดี
...จนกระทั่งที่เธอบอกว่า
อ่านละ รู้สึกหิวขึ้นมาทันทีเลย 5555 ขอให้คุณพ่อคุณแม่ของพี่มีสุขภาพกายและใจที่แข็งแรงนะคะส่วนพี่เดินทางบ่อยๆ ขอให้พี่มีความสุขกับการเดินทาง ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพคะ
ตอนนี้หนูขอหนีความหิวไปนอนก่อนนะคะ
...เธอเล่าไปเล่ามา ก็เผลอใช้คำว่า "หนู" ออกมาโดยตั้งใจเพื่อเรียกแทนตัวเองกับคนเพิ่งรู้จักกัน
ทางออนไลน์ครั้งแรกอย่างผม ซึ่งทำให้ผมรู้สึกเข้าใกล้เธอเข้าไปอีกนิด 
แต่เฮ้ย !!! เราคิดอะไรไปเองหรือเปล่าวะเนี่ย คงไม่มั้งก็แค่คุยกันและเขาอายุน้อยกว่าเราก็แค่นั้น
แต่ว่า เธอจะไปแล้ว !!! นี่ซิ นั่นคือประเด็น
ทำไงจะได้คุยต่อ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่
พอเธอบอกจะไปนอนแล้ว อ้าวจะไปแล้วเหรอ แล้วเราจะได้คุยกันอีกไหม นั่นเป็นคำถามในใจเราตลอด หัวใจผมเต้นระรัวไม่ปกติ เพราะใจอยากนั้นจะคุยกับเธอต่ออีก แต่กลัวจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของวันนี้...

คงจะดึกแล้วสินะ ผมพูดในใจ
เวลามันเดินไปเรื่อยๆ เลย จนเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เอาไงดี ในสมองคิดหาทุกวิธีที่เขาจะสนใจและกลับมาคุยกับเราอีก เพราะไม่อยากคิดเองเออเอง ว่าเธอนั้นก็อยากกลับมาคุยด้วยอีก
พรุ่งนี้เราจะได้คุยกันไหม
นั่นคือคำถามสุดท้ายที่สมองน้อยๆ ของผมพอจะคิดได้ พร้อมส่งไอดีไลน์ไปให้ด้วย

เธอจะแอดไลน์มาหรือเปล่า

ก็คงต้องรอถึงพรุ่งนี้...

SHARE
Written in this book
Chatim_Memories
Writer
Chatim
Memories Diary
ฉันชอบอ่านเรื่องต่างๆ ที่สนใจ ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆ ที่ได้ผ่านเข้ามา และจะบันทึกทุกความรู้สึกนั้นไว้เป็นอย่่างดี

Comments

Roseapplec
9 months ago
หูยยยยย><
Reply
SUNSHINESAI
9 months ago
2 วันผ่านไปแล้ว มาเล่าต่อได้แล้วค่ะ
Reply
Chatim
9 months ago
ต้องขออภัยที่ปล่อยให้รอนะครับ ไปต่างจังหวัดมา 2 วัน จะต่อเด๋วนี้เล้ยยย
SUNSHINESAI
9 months ago
☺️😂😂
Beebrown
9 months ago
นึกว่าอ่านเรื่องของตัวเองซะอีก
แต่เรื่องของเรามันจบไปแล้ว
Reply
Chatim
9 months ago
ขอให้ผ่านไปได้นะครับ
Tang_Chanapat
9 months ago
น่าตื่นเต้นค่ะ รออ่านต่อนะคะ
Reply
Chatim
9 months ago
ขอบคุณครับ
Nami27
9 months ago
เขิน
Reply
Chatim
8 months ago
😄😄😄